Jean Delville (1867-1953) est l’un des artistes les plus singuliers de la Belgique fin-de-siècle : un sens prodigieux du dessin, une plume bien trempée, une capacité à rassembler autour de lui les peintres de l'idéalisme dont il est le chef de file. Et pourtant, aucune exposition rétrospective n’avait été organisée autour de cette personnalité hors du commun… Se basant sur de nouvelles recherches, le musée Félicien Rops s’attèle à révéler les talents multiples de Jean Delville à travers une exposition et un catalogue.

Jean Delville s'est distingué en tant que dessinateur, peintre de la lumière, essayiste, poète et illustrateur. Père de six enfants, il a travaillé avec ardeur jusqu’à l’âge de 85 ans, traversant deux guerres, s’émouvant de la violence et de la beauté de l’âme humaine. Après une formation académique de 8 ans à Bruxelles, l’artiste s’engage dans la voie du réalisme en représentant l’errance, le monde paysan et la pauvreté. Son réseau parisien l’amène à côtoyer des penseurs comme Joséphin Péladan qui le conduit vers une vision de l’art empreinte de symboles. Après une première reconnaissance officielle grâce au Prix de Rome, il organise à Bruxelles les Salons d'art Idéaliste, lance une revue sur le même thème. Tout en continuant à publier des recueils de poèmes, Delville réalise des peintures monumentales comme celle ornant le Palais de Justice et des mosaïques sous les arcades du cinquantenaire. Il s’exile en Angleterre durant la première guerre mondiale, deux de ses fils s’étant engagés dans l’armée. De retour à Bruxelles, il continue sa lutte pour l’art.

Toute sa vie, Jean Delville va parfaire sa technique du dessin, son goût pour la couleur et son attirance pour les passions humaines qu’il traite avec brio (crayon noir, bleuine, fusain). Jouant avec la lumière, la force des corps masculins, la douceur des courbes féminines, l’artiste envisage son art comme une mission pédagogique envers le grand public. Il mourra en 1953, le jour de son anniversaire…

L’exposition présente plus 80 œuvres et documents en lien avec l’artiste (dessins, peintures, ouvrages, lettres) qui s’organisent en plusieurs sections : du réalisme à l’idéalisme, les peintures lumineuses, les illustrations littéraires, la femme glorieuse, la folie de la guerre. Ces œuvres sont ponctuées par les écrits de l’artiste. L’exposition conforte la vision d’un homme au tempérament bien trempé et convaincu par le message que l’art peut délivrer à tout en chacun.

Edité par Somogy (Paris), le musée Rops propose le premier catalogue consacré à Jean Delville. Fort des nouvelles recherches menées sur la vie et l’œuvre de ce Belge hors du commun, l’ouvrage est très largement illustré et comporte une série de photographies reprenant les œuvres monumentales de l’artiste, mais aussi ses travaux moins connus (dessins préparatoires, peintures, documents privés, etc).

Het Félicien Rops Museum en het Maison de la Culture – Provincie Namen nemen deel aan de herdenking van de Eerste Wereldoorlog door de visie van twee Duitse kunstenaars op dit wereldconflict en het interbellum voor te stellen. De tentoonstelling toont ook de blik van één van de beste fotografen van onze tijd op deze periode.

Jean Delville (1867-1953) is één van de meest opvallende Belgische kunstenaars van rond de eeuwwisseling: een buitengewoon begaafd tekenaar met een stevige pen en een uitzonderlijke gave om zich te omringen met de schilders van het idealisme waarvan hij de voorman is. Nochtans werd tot op heden geen enkele retrospectieve georganiseerd rond deze uitzonderlijke persoonlijkheid … Het museum Félicien Rops baseert zich nu op nieuwe studies en wil hierbij de vele talenten van Jean Delville aan het licht brengen aan de hand van een tentoonstelling en een catalogus.

Jean Delville heeft zich onderscheiden als tekenaar, schilder van het licht, essayist, dichter en illustrator. Als vader van zes kinderen heeft hij tot op zijn 85ste hard gewerkt. Hij heeft twee oorlogen meegemaakt en werd geraakt door het geweld en de schoonheid van de menselijke ziel. Na een academische vorming van 8 jaar in Brussel begeeft de kunstenaar zich op het pad van het realisme en schildert hij zwerftochten, het boerenmilieu en de armoede. Via zijn Parijse netwerk komt hij in contact met denkers zoals Joséphin Péladan, die hem de idee bijbrengt dat kunst is doordrongen van symbolen. Na een eerste officiële erkenning dankzij de Prijs van Rome organiseert hij in Brussel de Salons van de Idealistische Kunst en lanceert hij een tijdschrift over hetzelfde thema. Terwijl hij dichtbundels blijft publiceren, maakt Delville monumentale schilderijen, zoals datgene dat het Justitiepaleis versiert, en mozaïeken onder de bogengang van het Jubelpark. Hij trekt ver weg naar Engeland tijdens de Eerste Wereldoorlog wanneer twee van zijn zonen in dienst treden in het leger. Na zijn terugkeer naar Brussel zet hij zijn strijd voor de kunst verder.

Zijn hele leven lang zal Jean Delville zijn tekentechniek perfectioneren en zal hij zijn gevoel voor kleur vervolmaken. Hij wordt ook steeds meer aangetrokken door de menselijke passies die hij met verve weergeeft (zwart potlood, blauwtint, houtskool). De kunstenaar speelt met het licht, de kracht van het mannelijk lichaam en de zachtheid van vrouwelijke rondingen. Hij beschouwt zijn kunst als een pedagogische opdracht ten aanzien van het grote publiek. Hij sterft in 1953, op de dag van zijn verjaardag …

De tentoonstelling stelt meer dan 80 werken en documenten voor die verband houden met de kunstenaar (tekeningen, schilderijen, kunstwerken, brieven), georganiseerd in verschillende hoofdstukken: van realisme tot idealisme, de schilderijen met lichtspel, de literaire illustraties, de fatale vrouw, de waanzin van de oorlog. De schrijfsels van de kunstenaar zetten deze werken kracht bij. De tentoonstelling bevestigt het beeld van een man met een vurig temperament, overtuigd van de boodschap die kunst aan alles in eenieder van ons kan geven.

Het museum Rops stelt de eerste catalogus voor die aan Jean Delville is gewijd. De catalogus wordt uitgegeven door Somogy (Parijs). Het boek steunt op nieuwe studies over het leven en werk van deze uitzonderlijke Belg en is rijkelijk geïllustreerd. Het bevat ook een serie foto’s van zowel de monumentale werken als de minder bekende werken van de kunstenaar (voorbereidende tekeningen, schilderijen, privé documenten, enz.)