transit

Türkçe

Köken

1. Fransızca transit (fr)

Belirteç

transit

1. (ulaşım) Bir yerden dinlenmeden, beklemeden, durmadan geçmek.
   • 1996: Eflatun Nuri, 1996 Geçmiş Zaman Olur ki, sayfa 15 , Öküz , 24. sayı,

     "Odanın kapısından çıktım, merdivenlerden uçarak indim. Hanın kahvecisinin önünden transit geçtim, dış kapıdan caddeye çıktım."

Ad

transit (belirtme hâli transidi, çoğulu transitler)

1. (ticaret) Malların bir ülkenin topraklarından gümrüksüz geçmesi.

Çeviriler

çeviriler

• İngilizce: transit (en)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "transit" maddesi

İngilizce

Ad

transit (çoğulu transits)

1. transit