Przejdź do zawartości

Vera Selby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Vera Selby
Pseudonim

Queen of Green[1]

Data i miejsce urodzenia

13 marca 1930
Richmond

Data śmierci

13 marca 2023

Odznaczenia
Order Imperium Brytyjskiego od 1936 (wojskowy)

Vera Selby MBE (ur. 13 marca 1930 w Richmond, zm. 13 marca 2023) – angielska zawodniczka snookera i bilarda, która zdobyła wiele tytułów mistrzyni świata kobiet w obu dyscyplinach sportowych. W 1976(inne języki) wygrała pierwsze Mistrzostwa świata kobiet w snookerze, a w 1981(inne języki) po raz drugi zdobyła ten tytuł. W latach 1970–1978 osiem razy triumfowała w Mistrzostwach świata kobiet w bilardzie. Była komentatorką transmisji telewizyjnych zawodów snookerowych dla BBC, zwłaszcza z Mistrzostw Świata w Snookerze w 1982 roku. Posiadała również kwalifikacje sędziego i trenera.

Pamiętana jako pionierka sportów bilardowych dla kobiet, Selby została w 2015 odznaczona orderem Imperium Brytyjskiego (MBE) za zasługi dla snookera i bilarda.

Kariera

[edytuj | edytuj kod]

Zaczęła grać w bilard, mając sześć lat, ponieważ jej wujek miał stół w piwnicy swojego domu w Newcastle. Kiedy miała 36 lat, były brytyjski mistrz bilarda i snookera, Alf Nolan, zobaczył ją grającą z mężem w Coxlodge Club w Newcastle i zaczął ją trenować[2]. W latach 1970–1978 zdobyła osiem tytułów mistrzyni świata w bilardzie kobiet[3].

W 1976 roku została pierwszą zwyciężczynią Mistrzostw Świata Kobiet w Snookerze, zdobywając tytuł po pokonaniu w finale Muriel Hazeldine(inne języki) 4–0. W 1981 roku(inne języki) zdobyła swój drugi tytuł mistrzyni świata w snookerze, pokonując w finale Mandy Fisher 3–0. W wieku 51 lat jej sukces uczynił ją najstarszą mistrzynią świata w jakiejkolwiek dyscyplinie sportowej[4].

Jako komentatorka telewizyjnych rozgrywek snookera, była częścią zespołu komentatorów BBC podczas Mistrzostw Świata w Snookerze w 1982 roku w Crucible Theatre, podczas których Alex Higgins zdobył swój drugi tytuł mistrza świata[3]. Była wykwalifikowanym sędzią i trenerem oraz przewodniczącą North East Billiards and Snooker Association. W 1987 roku została pierwszą kobietą mianowaną przez Billiards and Snooker Control Council(inne języki) egzaminatorem sędziów. W 2014 roku przyznano jej nagrodę za całokształt twórczości za zasługi dla bilarda.

W 2015 została odznaczona Orderem Imperium Brytyjskiego (MBE) „za zasługi dla snookera i bilarda”[5]. Otrzymała tytuł MBE od księcia Karola (obecnie Karola III) w Pałacu Buckingham. W wieku 85 lat nadal regularnie uprawiała sporty bilardowe[6].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Vera Danby[7] urodziła się w Richmond w North Yorkshire, gdzie jej ojciec był kierownikiem sklepu Freeman, Hardy i Willis. Studiowała sztukę i projektowanie na Uniwersytecie w Leeds. Mając nieco ponad 25 lat, poznała Bruce’a Selby’ego, fryzjera z Newcastle, który był od niej o 28 lat starszy. Pobrali się dwa lata później[2].

W latach 1972–1983 pracowała jako wykładowca na wydziale sztuki, tekstyliów i projektowania ubioru w byłej Politechnice w Newcastle, kiedy to przeszła na wcześniejszą emeryturę w wieku 53 lat[8].

W 2009 została mistrzem 400-letniego stowarzyszenia Fellmongers' Guild w Richmond jako pierwsza kobieta w historii tego stowarzyszenia[9].

Selby zmarła 13 marca 2023, w swoje 93. urodziny. Profesjonalny gracz Shaun Murphy oddał jej hołd, nazywając ją „jedną z pionierek snookera kobiet i jedną z pierwszych pionierek dla dziewcząt i kobiet, które poszły w jej ślady”[10]. W kwietniu 2023 na Uniwersytecie Northumbria odbyła się wystawa poświęcona jej karierze[11].

Tytuły i osiągnięcia

[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne

[edytuj | edytuj kod]
Rezultat Rok Turniej Przeciwnik Wynik Przypisy
Zwyciężczyni 1 1972 National Women’s Snooker Championship Rae Craven 4–0
Zwyciężczyni 2 1973 National Women’s Snooker Championship Kay Goodwin 4–1
Zwyciężczyni 3 1974 National Women’s Snooker Championship Muriel Hazeldene(inne języki) 4–1
Zwyciężczyni 4 1975 National Women’s Snooker Championship Ann Johnson 4–2
Zwyciężczyni 5 1976 Women’s World Open Championship Muriel Hazeldene 4–0 [12][13]
Zwyciężczyni 6 1979 National Women’s Snooker Championship Ann Johnson 3–1
Zwyciężczyni 7 1981 Women’s World Open Championship Mandy Fisher 3–0 [14][15]

Drużynowe

[edytuj | edytuj kod]
Rezultat Rok Turniej Partner Przeciwnik Wynik
Finalistka 1981 World Mixed Doubles Championship Anglia John Virgo(inne języki) Kanada Cliff Thorburn
Kanada Natalie Stelmach(inne języki) 		239–269

Bilardowe

[edytuj | edytuj kod]
Rezultat Rok Turniej Przeciwnik Wynik Przypisy
Zwyciężczyni 1 1970 Women’s Amateur Billiards Championship [16]
Zwyciężczyni 2 1971 Women’s Amateur Billiards Championship Rae Craven 506–304 [16]
Zwyciężczyni 3 1972 Women’s Amateur Billiards Championship Rae Craven 736–354 [16]
Zwyciężczyni 4 1973 Women’s Amateur Billiards Championship Rae Craven walkower [16]
Zwyciężczyni 5 1974 Women’s Amateur Billiards Championship Thea Hindmarch(inne języki) [16]
Zwyciężczyni 6 1976 Women’s Amateur Billiards Championship Rae Craven 407–157 [16]
Zwyciężczyni 7 1977 Women’s Amateur Billiards Championship [16]
Zwyciężczyni 8 1978 Women’s Amateur Billiards Championship Maureen Baynton(inne języki) 366–319 [16]
Finalistka 9 1979 Women’s Amateur Billiards Championship Maureen Baynton [16]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Mike Amos, Green party [online], The Northern Echo, 27 listopada 2014 [dostęp 2024-12-31] (ang.).
  2. ↑ a b Pocket dynamo [online], The Northern Echo [dostęp 2024-12-31] [zarchiwizowane z adresu 2023-03-15] (ang.).
  3. ↑ a b Vera Selby MBE Passes Away [online], World Women’s Snooker, 14 marca 2023 [dostęp 2024-12-31] [zarchiwizowane z adresu 2023-03-14] (ang.).
  4. ↑ Cueing up to listen to first lady of snooker [online], The Northern Echo, 6 lipca 2004 [dostęp 2024-12-31] (ang.).
  5. ↑ Supplement: 61256, „The London Gazette”, 61256, 13 czerwca 2015, B24 (ang.).
  6. ↑ Tom Ough, 85-year-old snooker champion Vera Selby reveals longevity secret as she earns MBE [online], Chronicle, 13 lutego 2016 [dostęp 2024-12-31] (ang.).
  7. ↑ Chris Lloyd, In recent weeks in this space, we've become fascinated by the distinctive red brick building on the corner of Finkle Street [online], Darlington and Stockton Times, 28 lipca 2017 [dostęp 2024-12-31] [zarchiwizowane z adresu 2024-04-21] (ang.).
  8. ↑ New exhibition honours the life of a North East icon [online], Northumbria University, 18 kwietnia 2014 [dostęp 2024-12-31] [zarchiwizowane z adresu 2024-04-21] (ang.).
  9. ↑ CHAMPION IN A MAN’S WORLD [online], Soroptimist International Great Britain and Ireland (SIGBI) Ltd, 16 lutego 2012 [dostęp 2024-12-31] [zarchiwizowane z adresu 2016-04-10] (ang.).
  10. ↑ Shaun Murphy leads Vera Selby tributes after death of first women’s world champion – 'A pioneer of women’s snooker' [online], eurosport.com [dostęp 2024-12-31] [zarchiwizowane z adresu 2024-04-21] (ang.).
  11. ↑ Exhibition celebrates women’s cue sports pioneer [online], BBC, 20 kwietnia 2024 [dostęp 2024-12-31] (ang.).
  12. ↑ 1976 Women’s World Open [online], SnookerScores.net [dostęp 2024-10-30] (ang.).
  13. ↑ 1976 Womens World Open [online], CueTracker [dostęp 2024-10-30] (ang.).
  14. ↑ 1981 Women’s World Open [online], SnookerScores.net [dostęp 2024-10-30] (ang.).
  15. ↑ 1981 Womens World Open [online], CueTracker [dostęp 2024-10-30] (ang.).
  16. ↑ a b c d e f g h i World Ladies Billiards Champions [online], World Billiards, 22 czerwca 2015 [dostęp 2024-12-31] [zarchiwizowane z adresu 2018-01-19] (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Mistrzynie świata w snookerze
Mistrzynie

Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Vera_Selby&oldid=78253232”