Przejdź do zawartości

Terence Hill

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Terence Hill
ilustracja
Imię i nazwisko

Mario Girotti

Data i miejsce urodzenia

29 marca 1939
Wenecja, Włochy

Zawód

aktor, reżyser

Współmałżonek

Lori Zwicklbauer
(od 1967)

Lata aktywności

od 1951

Strona internetowa

Terence Hill, właśc. Mario Girotti (ur. 29 marca 1939 w Wenecji) – włoski aktor, okazjonalnie również reżyser, scenarzysta i producent filmowy. W latach 60. stał się znany z ról w spaghetti westernach, ekranizacjach powieści przygodowych Karola Maya i filmach akcji.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Wenecji[1] jako drugi z trzech synów Niemki Hildegard Girotti (z domu Thieme) i włoskiego chemika Girolamo Girotti[2]. Podczas II wojny światowej w latach 1943–45 przebywał w małej niemieckiej miejscowości Lommatzsch. W szkole średniej i podczas nauki na Uniwersytecie Rzymskim odnosił liczne sukcesy w różnych konkurencjach sportowych, zanim jako nastolatek zaczął grywać niewielkie role we włoskich filmach młodzieżowych.

Został odkryty w wieku 12 lat przez włoskiego filmowca Dino Risiego na zawodach pływackich i został aktorem dziecięcym, debiutując w komedii Wakacje z gangsterem (Vacanze col gangster, 1952) jako Gianni, przywódca gangu sierot. „Szukali przywódcy gangu chłopców i znaleźli mnie” – powiedział później[3]. W biblijnym filmie Józef i jego bracia (Giuseppe venduto dai fratelli, 1960) wystąpił w roli Beniamina[4]. Przełomem w jego karierze był udział w dramacie historycznym Lucchino Viscontiego Lampart (Il Gattopardo, 1963) u boku Burta Lancastera, Claudii Cardinale i Alaina Delona.

W 1964 przeprowadził się do Niemiec. Pseudonim przyjął w 1968. Na planie spaghetti westernu Bóg wybacza - ja nigdy (Dio perdona... Io no!, 1968) po raz pierwszy spotkał się z Budem Spencerem, z którym w latach 70. i 80. stworzył filmowy duet w komediach klasy B[5][6].

W westernie Nazywam się Nobody (Il mio nome è Nessuno, 1973) jego ekranowym partnerem był Henry Fonda[7]. W brytyjskim dramacie wojennym Maszeruj albo giń (March or Die, 1977) z udziałem Gene’a Hackmana wystąpił jako „Cygan” Marco Segrain, złodziej klejnotów, znany z trzyletniej serii przestępstw na Riwierze, zanim został aresztowany.

Przejął po Fernandelu w rolę Don Camilla w komedii sensacyjnej Don Camillo (1983)[8]. Zagrał komiksowego bohatera Lucky Luke’a w serialu Lucky Luke (1992), gdzie parodiował styl Sergio Leone[9]. W komedii familijnej Łowcy kłopotów (Botte di Natale, 1994) z Budem Spencerem gra wiecznie zadowolonego z siebie superrewolwerowca Travisa[10]. W latach 2000–2022 telewidzowie mogli go także oglądać w roli księdza Matteo Bondiniego we włoskim serialu telewizyjnym Don Matteo, za którą otrzymał nagrodę na festiwalu w Monte Carlo[11]. Była to też pierwsza włoskojęzyczna produkcja, gdzie Hill przemawiał własnym głosem, który był zawsze dubbingowany ze względu na silny akcent[12][13].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

23 lipca 1967 ożenił się z Lori, z którą ma syna Jessa (ur. 7 listopada 1969)[14]. Ich adoptowany syn Ross (ur. 1973) zginął w tragicznym wypadku samochodowym 15 stycznia 1990 w Stockbridge, w stanie Massachusetts[15].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Nagrody

[edytuj | edytuj kod]
Rok Nagroda Kategoria Film
1973 Nagroda „Bravo Brązowa statuetka Bravo Otto dla najlepszego aktora[16]
1974 Złota statuetka Bravo Otto dla najlepszego aktora[17]
1975 Złota statuetka Bravo Otto dla najlepszego aktora[18]
Bambi Film międzynarodowy Z nami nie ma żartów (1974)
Dwóch misjonarzy (1974)
1976 Nagroda „Bravo Srebrna statuetka Bravo Otto dla najlepszego aktora[19]
1977 Brązowa statuetka Bravo Otto dla najlepszego aktora[20]
1980 Srebrna statuetka Bravo Otto dla najlepszego aktora[21]
2010 David di Donatello Nagroda specjalna

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Sandra Brennan, Terence Hill Biography, „The New York Times [dostęp 2025-07-31] [zarchiwizowane z adresu 2014-12-26] (ang.).
  2. Terence Hill (29 de Março de 1939). Filmow. [dostęp 2025-07-31]. (port.).
  3. Bart Mills, 16 stycznia 1977, Movies: 'March or Die' a Dusty Venture for Terence Hill, „Los Angeles Times
  4. Terence Hill. Rotten Tomatoes. (ang.).
  5. Q&A - questions from fans. Terence Hill Official Website. [dostęp 2023-01-15]. (ang.).
  6. Richard Pinkerton: The Movies of Bud Spence & Terence Hill. Recker's World. [dostęp 2023-01-15]. (ang.).
  7. Terence Hill. MYmovies. [dostęp 2025-07-31]. (wł.).
  8. Kinorama: Amant z filmów rewolwerowych. „Film”. nr 31 (1778/XXXVIII), s. 24, 31 lipca 1983. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
  9. Tomasz Jopkiewicz. Video: „Lucky Luke”. „Film”. nr 13 (2280/XLVIII), s. 27, 4 kwietnia 1993. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
  10. Tomasz Jopkiewicz. Video: „Łowcy kłopotów”. „Film”. nr 7 (2334/LI), s. 27, lipiec 1996. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
  11. Jeri Jacquin: Don Matteo: Season 7 & 8 from MHz International Mystery. Patch.com, 2014-10-08. [dostęp 2023-01-15]. (ang.).
  12. Arianna Ascione: Terence Hill ritorna con «Don Matteo»: 12 cose che non sapete di lui. Corriere della Sera, 2022-03-31. [dostęp 2023-01-15]. (wł.).
  13. Luca D'Isanto: Perché Terence Hill veniva doppiato? Il motivo è incredibile. Vesuvius, 2022-04-07. [dostęp 2023-01-15]. (wł.).
  14. Lüdeke Ulf: Terence Hill: Die exklusive Biografie. Monachium: Riva Verlag, 2012, s. 156. ISBN 978-3-86883-203-7. (niem.).
  15. E' morto a 16 anni anni Ross Hill, „La Repubblica”, 13 lutego 1990 [dostęp 2023-01-15] (wł.).
  16. Bravo Otto 1973. Bravo Archiv. [dostęp 2025-07-31]. (niem.).
  17. Bravo Otto 1974. Bravo Archiv. [dostęp 2025-07-31]. (niem.).
  18. Bravo Otto 1975. Bravo Archiv. [dostęp 2025-07-31]. (niem.).
  19. Bravo Otto 1976. Bravo Archiv. [dostęp 2025-07-31]. (niem.).
  20. Bravo Otto 1977. Bravo Archiv. [dostęp 2025-07-31]. (niem.).
  21. Bravo Otto 1980. Bravo Archiv. [dostęp 2025-07-31]. (niem.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Portret na życzenie: Terence Hill. „Film”. nr 10 (1862/XL), s. 22, 10 marca 1985. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]