Przejdź do zawartości

Raymond Massey

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Raymond Massey
Ilustracja
Imię i nazwisko

Raymond Hart Massey

Data i miejsce urodzenia

30 sierpnia 1896
Toronto

Data i miejsce śmierci

29 lipca 1983
Los Angeles

Zawód

aktor

Współmałżonek

Margery Fremantle
(1921–1929; rozwód)
Adrianne Allen
(1929–1993; rozwód)
Dorothy Whitney (1939–1982; jej śmierć)

Lata aktywności

1918–1973

Raymond Hart Massey (ur. 30 sierpnia 1896 w Toronto, zm. 29 lipca 1983 w Los Angeles) – kanadyjskoamerykański aktor rozpoznawalny ze swojego dominującego głosu wyszkolonego na scenie. Za rolę Abrahama Lincolna był nominowany do Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za rolę w dramacie biograficznym Johna Cromwella Abe Lincoln in Illinois (1940).

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako syn Anny Anna Dobbins (z domu Vincent) i Chestera Daniela Masseya[1], pracownika Massey Ferguson. Miał starszego brata Charlesa Vincenta (1887–1967)[1]. Uczęszczał do Upper Canada College, aby niedługo się przenieść do Appleby College w Oakville. Studiował na Uniwersytecie Toronto, gdzie był członkiem Balliol College.

Służył podczas I wojny światowej w kanadyjskiej armii, uczestniczył w misjach na Syberii i we Francji.

W 1922 debiutował na scenie w Londynie. Po raz pierwszy trafił na ekran jako członek Rady Stanów Sfederowanych w fantastycznonaukowym filmie niemym High Treason (1929). W filmie dźwiękowym – The Speckled Band (1931) wystąpił jako pierwszy w roli Sherlocka Holmesa. W wojennym dramacie fantastycznonaukowym Williama Camerona Menziesa Rzeczy, które nadejdą (1936) według powieści H.G. Wellsa został obsadzony w dwóch rolach jako biznesmen/pilot John Cabal i wnuk pilota/szef rządu Oswald Cabal.

W 1930 na Broadwayu zrealizował komedię Symfonia w dwóch bemolach na podstawie książki Ivora Novello[2]. W 1931 zagrał tytułowego duńskiego księcia w broadwayowskim Hamlecie[2]. W latach 1938–1939 świecił triumfy na Broadwayu w tytułowej roli Abrahama Lincolna w sztuce Abe Lincoln in Illinois[2] autorstwa Roberta E. Sherwooda. W latach 1941–1952 pracował w radiu, czytając m.in. Wichrowe Wzgórza Emily Brontë.

Wystąpił również w filmowej wersji sztuki w tej samej roli Prezydenta Abrahama Lincolna. Za występ otrzymał nominację do Oscara. W późniejszych latach jeszcze kilkakrotnie wcielał się w postać Lincolna, w tym w programie satyrycznym Ford Star Jubilee (1956) i filmie Jak zdobywano Dziki Zachód (1962).

Dostał angaż do filmu Arszenik i stare koronki (1944) w reżyserii Franka Capry. Grał w takich filmach jak: Sprawa życia i śmierci, Żałoba przystoi Elektrze i Opętana[3]. W następnych latach grywał głównie w serialach telewizyjnych.

8 lutego 1960 otrzymał swoje dwie gwiazdy w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdujące się przy 1719 Vine Street (Gwiazda Filmowa) i 6706 Hollywood Boulevard (Gwiazda Telewizyjna)[4][5].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Massey był trzykrotnie żonaty:

  1. Margery Fremantle (od 1921 do 1929), małżeństwo skończyło się rozwodem, para miała syna Geoffreya.
  2. Adrianne Allen (od 1929 do 1939), małżeństwo skończyło się rozwodem, para miała dwójkę dzieci: syna Daniela (został aktorem) i córkę Annę (również aktorkę).
  3. Dorothy Whitney (od 1939 do swojej śmierci w 1982).

Starszy brat aktora Vincent Massey był pierwszym urodzonym w Kanadzie generalnym gubernatorem tego kraju. W 1964 roku popierał Barry’ego Goldwatera starającego się o urząd prezydenta.

Zmarł 29 lipca 1983 w Los Angeles w wieku 87 lat na zapalenie płuc[6].

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Linda Davis: Raymond Massey (1896–1983). Find a Grave. [dostęp 2025-07-20]. (ang.).
  2. a b c Raymond Massey. Internet Broadway Database. [dostęp 2025-07-20]. (ang.).
  3. Raymond Massey (1896–1983). Rotten Tomatoes. [dostęp 2025-07-20]. (ang.).
  4. Raymond Massey. Walk of Fame. [dostęp 2025-07-20]. (ang.).
  5. Jerry Belcher, Hollywood Star Walk: Raymond Massey, Actor, Writer, „Los Angeles Times”, 31 lipca 1983 [dostęp 2025-07-20] (ang.).
  6. Associated Press, Raymond Massey, Famous For His Portrayal Of Lincoln, „The New York Times”, 31 lipca 1983 [dostęp 2025-07-20] (ang.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Kinorama: Fakty – Raymond Massey (1896–1983). „Film”. nr 37 (1784/XXXVIII), s. 12, 11 września 1983. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]