Przejdź do zawartości

Leon Knabit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Leon Knabit OSB
Stefan Knabit
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

26 grudnia 1929
Bielsk Podlaski

Przeor opactwa w Tyńcu
Okres sprawowania

2001–2002

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Inkardynacja

benedyktyni

Śluby zakonne

15 sierpnia 1960

Prezbiterat

27 grudnia 1953

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Ecce Homo Order Uśmiechu
Strona internetowa

Leon Knabit, właśc. Stefan Knabit (ur. 26 grudnia 1929 w Bielsku Podlaskim) – polski duchowny katolicki i publicysta, kapłan w stopniu prezbitera i członek zakonu benedyktynów (OSB). Dawny przełożony (przeor) klasztorów w Lubiniu (1983–1993) i w Tyńcu (2001–2002), autor książek, prezenter radiowy i telewizyjny, bloger i vloger.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Syn Aleksandra Knabita (1903–1943) i Aleksandry z domu Magdziarek (1906–1992). Jego ojciec został zamordowany przez gestapo w 1943 roku. Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Prusa w Siedlcach. W latach 1945–1948 należał do Związku Harcerstwa Polskiego; był zastępowym.

Ukończył 6-letnie studia w siedleckim Wyższym Seminarium Duchownym (1948–1954). Święcenia kapłańskie przyjął w Siedlcach 27 grudnia 1953 od biskupa Ignacego Świrskiego. Przez kilka miesięcy w 1954 administrował podnowotarską parafią w Gronkowie. W 1955 pełnił funkcję rektora kościoła w Brzegach. Od września do grudnia 1955 duszpastersko pomagał w Rozwadówce, a do czerwca 1956 był ojcem duchownym Małego Seminarium Duchownego w Siedlcach.

W latach 1956–1958 był kapelanem i rektorem Domu Diecezjalnego w podżywieckiej Pewli Małej. W czasie służby duszpasterskiej jako kapłan diecezjalny został mnichem benedyktyńskim w Tyńcu. Od 1959 do początku lat 90. pracował jako katecheta. Śluby zakonne złożył 15 sierpnia 1960, śluby wieczyste tego samego dnia 3 lata później. Lata 1963–1970 to okres, kiedy urzędował jako proboszcz w parafii w Tyńcu. W 1972 otrzymał absolutorium zaocznych studiów katechetycznych. Od 1979 należy do Ruchu Kultury Chrześcijańskiej „Odrodzenie”. Od 1977 do 1983 był podprzeorem opactwa w Tyńcu[1]. W latach 1983–1993 był przeorem w archidiecezji poznańskiej w Lubiniu[2]. W 1988 został proboszczem parafii Najświętszej Marii Panny w Lubiniu (do 1991). W latach 90. XX w. wrócił do opactwa w Tyńcu, gdzie pełnił obowiązki podprzeora (1994–1999 i 2002–2005) oraz przeora (2001–2002)[3].

Jest znany ze swojej otwartości, dobrego kontaktu z młodzieżą i poczucia humoru. Był bliskim znajomym papieża Jana Pawła II[2]. Jest autorem kilku publikacji; pracuje w mediach. Prowadził programy w Telewizji PolskiejOjciec Leon zaprasza”, „Salomon” oraz „Credo”; był jednym z redaktorów półrocznika „Cenobium”. Prowadził także program „Ojciec Leon zawodowiec” w kanale Religia.tv. Od 2017 roku jest współprowadzącym program „Sekrety mnichów” w TVP1.

Został ambasadorem zorganizowanych w Krakowie Światowych Dni Młodzieży 2016[4]. W 2017 r. wziął udział w projekcie #NiktNieJestByleJaki. Efektem końcowym jest wydanie publikacji ze zbiorem wywiadów pt. Nikt nie jest byle jaki[5].

Nagrody i odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Książki wydane przez o. Leona Knabita i o nim

[edytuj | edytuj kod]
Ojciec Leon Knabit podczas 16. Targów Książki w Krakowie (2012)

Oto spis ponad trzydziestu (30) książek ojca Leona Knabita. Jeśli nie zaznaczono inaczej, to wydało je Wydawnictwo Benedyktynów Tyniec w Krakowie.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 65 lat kapłaństwa ojca Leona Knabita. ekai.pl, 2018-12-22. [dostęp 2019-04-05].
  2. a b Bogdan Gancarz: 65 lat kapłaństwa o. Leona Knabita. gosc.pl, 2018-12-23. [dostęp 2019-04-02].
  3. Życiorys – Ojca Leona myśli na dobry dzień. ojciecleon.tyniec.com.pl. [dostęp 2019-03-30].
  4. Ambasadorzy. krakow2016.com. [dostęp 2017-06-23].
  5. Nikt nie jest byle jaki. tyniec.com.pl. [dostęp 2017-12-13]. (pol.).
  6. O. Leon Knabit nagrodzony „Laurem Krakowa XXI w.”. onet.pl, 2007-05-30. [dostęp 2009-12-24]. (pol.).
  7. Laureaci nagrody „Krakowskiej Książki Miesiąca” w latach 2009–1995. kkm.biblioteka.krakow.pl. [dostęp 2023-11-06]. (pol.).
  8. M.P. z 2010 r. Nr 31, poz. 414.
  9. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Blog Roku 2011, „Press”, press.pl, 17 lutego 2012 [dostęp 2026-01-30].
  10. publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Znamy laureatów konkursu Blog Roku 2011. Poznaj najlepsze polskie blogi, „Komputer Świat”, komputerswiat.pl, 17 lutego 2012 [dostęp 2026-01-30].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]