Przejdź do zawartości

Klemens I

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Klemens I
Clemens
Klemens Rzymski
Papież
Biskup Rzymu
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

I wiek
Rzym

Data i miejsce śmierci

ok. 97/99/101
Rzym

Miejsce pochówku

Bazylika św. Klemensa

Papież
Okres sprawowania

ok. 88/91-97/99/101

Wyznanie

pierwotne chrześcijaństwo

Kościół

rzymskokatolicki

Pontyfikat

ok. 88/91

Święty
Klemens I Rzymski
apostoł pokoju
męczennik
Ilustracja
Czczony przez

Kościół katolicki
Cerkiew prawosławną

Wspomnienie

23 listopada (kat.)
25 listopada/7 grudnia (praw.)

Atrybuty

kotwica, ryba, Baranek Apokalipsy, księga, krzyż, paliusz

Patron

narody słowiańskie, dzieci, górnicy, kamieniarze, kapelusznicy i marynarze.

Klemens I lub Klemens Rzymski (łac. Clemens Romanus, gr. Κλήμης Ῥώμης; ur. w Rzymie, zm. ok. 97/99/101 tamże) – zwany Apostołem pokoju, przełożony gminy rzymskiej, 4. papież w latach ok. 88/91-97/99/101, święty Kościoła katolickiego, anglikańskiego, ewangelickiego i Cerkwi prawosławnej.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Rzymie, jako syn Faustyna[1]. Jest utożsamiany z Klemensem, o którym wspomina Paweł z Tarsu w liście do Filipian[1]. Jest także błędnie utożsamiany z Flawiuszem Klemensem, kuzynem Domicjana[2]. Według tradycji, potwierdzonej przez Tertuliana i Hieronima ze Strydonu, otrzymał sakrę z rąk apostoła Piotra[2]. Klemens miał być bezpośrednim następcą Piotra, jednak w trosce o jedność wspólnoty ustąpił miejsca Linusowi, przez co nazywany jest apostołem pokoju[1]. Początek jego pontyfikatu datuje się na ok. 88/91 rok[1].

Był autorem pierwszego listu Klemensa do Koryntian, w którym nawołuje mieszkańców Koryntu do przywrócenia prezbiterów, usuniętych wcześniej z urzędów[2]. Wspomina w nim, że biskup jest przełożonym prezbiterów i diakonów[1]. Dokument włączono przez jakiś czas do kanonu Nowego Testamentu i długo był czytany w kościołach[2]. Klemensowi błędnie przypisywano autorstwo II-wiecznego drugiego listu Klemensa do Koryntian, III-wiecznych Pseudoklementyn i IV-wiecznych Konstytucji Apostolskich[2].

Zmarł około 97/99/101 roku[1]. Informacje przekazywane w Liber Pontificalis o jego męczeńskiej śmierci należy odrzucić[2]. Podobnie niewiarygodna jest informacja o jego zsyłce na Półwysep Krymski, gdzie miał ewangelizować i ponieść śmierć przez utopienie z przywiązaną kotwicą do szyi[2]. W IV wieku najprawdopodobniej w miejscu jego domu, wybudowano kościół św. Klemensa[1]. Pięćset lat później Cyryl-Konstantyn i Metody z Tesaloniki przyczynili się do sprowadzenia i złożenia tam szczątków papieża[1].

Kult i ikonografia

[edytuj | edytuj kod]

Kościół prawosławny wspomina męczennika 25 listopada/7 grudnia[a][1], tj. 7 grudnia według kalendarza gregoriańskiego, natomiast w Kościele katolickim, anglikańskim i ewangelickim – 23 listopada[1].

W ikonografii Klemens jest przedstawiany w papieskim stroju pontyfikalnym[3] z kotwicą i rybą. Czasami dodany jest kamień milowy, klucze, fontanna lub książka[4].

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c d e f g h i j Kazimierz Dopierała: Księga papieży. Poznań: Zysk i S-ka, 2019, s. 31-32. ISBN 978-83-8116-793-2. (pol.).
  2. a b c d e f g John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2006, s. 18-19. ISBN 83-06-02998-4. (pol.).
  3. Wiesław Aleksander Niewęgłowski: Leksykon świętych. Warszawa: Świat Książki, 2006, s. 188. ISBN 978-83-247-0574-0.
  4. Święty Klemens I, papież i męczennik. Internetowa Liturgia Godzin. [dostęp 2012-06-04]. (pol.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]