Przejdź do zawartości

Katarzyna Niewiadoma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Katarzyna Niewiadoma
Informacje
Data i miejsce urodzenia29 września 1994
Limanowa
KrajPolska
Obecna grupaCanyon//SRAM zondacrypto
SpecjalizacjaPuncher
Wzrost165 cm
Grupa amatorska
2013TKK Pacific Toruń - Nestlé Fitness
Grupy zawodowe
2014-2016Rabo Liv Women
2017WM3
2018-2024Canyon-SRAM Racing
2025-Canyon//SRAM zondacrypto
Dokumentacja
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Mistrzostwa świata
brąz Flandria 2021 start wspólny
Igrzyska europejskie
srebro Baku 2015 start wspólny
Mistrzostwa Europy
złoto Tartu 2015 start wspólny U-23
złoto Plumelec 2016 start wspólny U-23
srebro Plumelec 2016 start wspólny
srebro Drôme-Ardèche 2025 start wspólny
brąz Plouay 2020 start wspólny
Rabo Liv Women Cycling Team
Mistrzostwa świata
brąz Richmond 2015 jazda drużynowa na czas
UCI Women’s World Tour
3. miejsce
2017

Katarzyna Niewiadoma-Phinney (ur. 29 września 1994 w Limanowej[1]) – polska kolarka szosowa, zwyciężczyni Tour de France Femmes (2024), brązowa medalistka mistrzostw świata w wyścigu ze startu wspólnego (2021) oraz w jeździe drużynowej na czas (2015), dwukrotna wicemistrzyni Europy (2016, 2025), srebrna medalistka igrzysk europejskich (2015), młodzieżowa mistrzyni Europy w wyścigu ze startu wspólnego (2015, 2016).

Kariera

[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z Ochotnicy Górnej[2]. Karierę rozpoczynała w krakowskim klubie WLKS Krakus Swoszowice. W 2012 roku wywalczyła srebrny medal mistrzostw Polski w jeździe indywidualnej na czas juniorek, a także złoto w kategorii juniorek podczas Górskich Mistrzostw Polski.

2013

[edytuj | edytuj kod]

Przełomowym sezonem dla Niewiadomej był rok 2013. Podczas mistrzostw Polski w Sobótce Niewiadoma zajęła dwa 4. miejsca w kategorii open kobiet – zarówno w jeździe indywidualnej na czas, jak i wyścigu ze startu wspólnego, co dało jej dwa złote medale w kategorii do lat 23. Dwa miesiące później powtórzyła sukces sprzed roku, triumfując w wyścigu elity kobiet podczas Górskich Mistrzostw Polski i wygrywając zarazem kategorię młodzieżową. Po drodze błysnęła też na arenie międzynarodowej – w wyścigu kobiet do lat 23 podczas Mistrzostw Europy wywalczyła piąte miejsce.

Sukcesy młodej zawodniczki zaowocowały ofertą ze strony jednej z najlepszych ekip świata – holenderskiego Rabobanku. Niewiadoma rozpoczęła w sierpniu okres stażu, biorąc udział w holenderskim wyścigu Boels Ladies Tour. Jej występ spełnił oczekiwania zespołu – na ostatnim etapie finiszowała 12. i zmagania ukończyła na 10. miejscu, wygrywając równocześnie klasyfikację młodzieżową.

Ostatni cel sezonu – mistrzostwa świata we Florencji – zakończyła niepowodzeniem – z rywalizacji wyeliminowała ją kraksa. Mimo to, w październiku 2013 roku podpisała roczny kontrakt z holenderską ekipą.

2014

[edytuj | edytuj kod]

Starty w barwach nowej ekipy Niewiadoma rozpoczęła w lutym od wyścigu Ladies Tour of Qatar. Imprezy nie ukończyła – na drugim etapie z rywalizacji wyeliminowała ją kraksa. Polka na trasy powróciła po miesiącu przerwy, startując w szeregu belgijskich i holenderskich wyścigów jednodniowych. Dobrze sprawdziła się w roli pomocnika, pracując na sukcesy koleżanek z zespołu i zajmując wysoką 15. pozycję w jednym z najważniejszych wyścigów – Walońskiej Strzale kobiet.

W czerwcu Niewiadoma odniosła pierwsze zwycięstwo w zawodowej karierze, wygrywając szwajcarski wyścig GP Gippingen. Pod koniec miesiąca w Zawoni wywalczyła brązowy medal mistrzostw Polski w jeździe indywidualnej na czas elity kobiet, a miejsce na podium dało jej też złoto w gronie zawodniczek do lat 23. Medalu nie zdobyła na trasie wyścigu ze startu wspólnego, kończąc zmagania na 8. miejscu.

Startem w mistrzostwa Polski Niewiadoma zakończyła przygotowania do największego kobiecego wyścigu świata – Giro Rosa. Debiutująca w imprezie Polka pracowała na końcowy sukces mistrzyni świata – Marianne Vos – pokazując się równocześnie z bardzo dobrej strony na górskich etapach i ostatecznie wyścig kończąc na 11. miejscu, zajmując też trzecie miejsce w klasyfikacji młodzieżowej.

Niewiadoma stanęła także po raz pierwszy na podium wyścigu etapowego – w sierpniu zajęła 3. miejsce w pierwszej edycji Ladies Tour of Norway. Na drodze przygotowań do jesiennych mistrzostw świata błysnęła też ponownie w Boels Rentals Ladies Tour – tym razem wygrywając klasyfikację górską, kończąc ostatni etap na 3. miejscu i zajmując 8. miejsce w klasyfikacji generalnej.

We wrześniu podpisała dwuletnią prolongatę kontraktu z ekipą Rabo Liv, decydując się na pozostanie w holenderskiej drużynie do końca 2016 roku[3]. Mając zabezpieczoną przyszłość, sezon zakończyła w hiszpańskiej Ponferradzie, przewodząc reprezentacji Polski podczas mistrzostw świata i wyścig ze startu wspólnego elity kobiet zmagania kończąc na 11. miejscu[4].

2015

[edytuj | edytuj kod]

Niewiadoma sezon zaczęła od przetarcia w wyścigach jednodniowych w Belgii, a w marcu wystartowała w pierwszej edycji włoskiego wyścigu Strade Bianche, zajmując 6. miejsce. Jeszcze wyżej uplasowała się w zaliczanej do Pucharu Świata La Flèche Wallonne – na Mur de Huy finiszując na 5. miejscu.

W czerwcu zajęła 2. miejsce w baskijskim klasyku Durango-Durnago Emakumeen Saria, a następnie triumfowała w pięciodniowym wyścigu Emakumeen Euskal Bira, w walce na sekundy odpierając ataki Asleigh Moolman i Emmy Johansson[5].

Po zakończeniu kampanii na Półwyspie Iberyjskim Niewiadoma wzięła udział w Igrzyskach Europejskich w Baku, zdobywając srebrny medal w wyścigu ze startu wspólnego elity kobiet. W ramach finalizacji przygotowań do startu w Giro Rosa Polka wystartowała w mistrzostwach Polski, do Włoch wyjeżdżając ze srebrem w jeździe na czas elity kobiet i złotym krążkiem w gronie orliczek.

Drugi start w największym wyścigu szosowym dla kobiet Niewiadoma rozpoczęła jako jedna z liderek zespołu Rabo Liv i na każdym z etapów zajmowała miejsca w ścisłej czołówce, a równa jazda na górskich odcinkach i 5. miejsce na bardzo trudnej, 22-kilometrowej czasówce dały jej czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej przed ostatnim, górskim etapem. Polka na podjeździe do San Domenico di Varzo zajęła 7. miejsce i zmagania zakończyła na 5. pozycji, wygrywając równocześnie klasyfikację młodzieżową[6].

Niewiadoma do listy sukcesów w sierpniu dopisała kolejny wynik, w estońskim Tartu zdobywając tytuł mistrzyni Europy w wyścigu ze startu wspólnego kobiet do lat 23. Jej rajd na ostatniej rundzie i wygrany finisz z czteroosobowej grupki dał Polsce pierwszy w historii medal tej imprezy medal w tej kategorii[7]. We wrześniu wciąż 20-letnia Polka wywalczyła wraz z ekipą Rabo-Liv brązowy medal mistrzostw świata w jeździe drużynowej na czas, a sezon zakończyła 7. miejscem w wyścigu ze startu wspólnego.

2023

[edytuj | edytuj kod]

Niewiadoma zdobyła tytuł mistrzyni świata w kolarstwie gravelowym. Polka wygrała wyścig w Wenecji Euganejskiej, zdobywając pierwsze miejsce dzięki samodzielnej akcji pod koniec wyścigu. Za nią, kolejne pozycje na podium uzyskały Silvia Persico z Włoch oraz Demi Vollering z Holandii[8].

2024

[edytuj | edytuj kod]

Katarzyna Niewiadoma podczas igrzysk olimpijskich w Paryżu wzięła udział w wyścigu ze startu wspólnego, zajmując 8. lokatę[9]. W odbywającym się wkrótce potem Tour de France Femmes zajęła pierwsze miejsce w klasyfikacji końcowej[10].

2025

[edytuj | edytuj kod]

W październiku Niewiadoma wywalczyła srebrny medal kolarskich mistrzostw Europy w Drome-Ardeche we Francji[11].

Osiągnięcia

[edytuj | edytuj kod]
2012
2013
  • 1. miejsce w mistrzostwach Polski do lat 23 (jazda indywidualna na czas)
  • 1. miejsce w mistrzostwach Polski do lat 23 (start wspólny)
  • 5. miejsce w mistrzostwach Europy do lat 23 (start wspólny)
  • 1. miejsce w górskich mistrzostwach Polski
  • 1. miejsce w klasyfikacji młodzieżowej Boels Ladies Tour
2014
  • 1. miejsce w GP Gippingen
  • 3. miejsce w mistrzostwach Polski (jazda indywidualna na czas)
  • 3. miejsce w Ladies Tour of Norway
    • 1. miejsce w klasyfikacji młodzieżowej i górskiej
2015
2016
2017
2018
2019
2020
2021
2022
2023
2024
2025

Rankingi

[edytuj | edytuj kod]
Rok2013201420152016201720182019202020212022202320242025
Ranking UCI106. 35. 12. 7. 5. 9. 7. 11. 7. 13. 6. 7. 9.
UCI World Tour11. 3. 8. 4. 13. 7. 11. 5. 6. -
Źródło: UCI

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

W 2024 wyszła za mąż za byłego amerykańskiego kolarza Taylora Phinneya[12].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Katarzyna Niewiadoma – Polski Komitet Olimpijski. olimpijski.pl. [dostęp 2024-08-19].
  2. ↑ Paweł Gadzała: Kolarstwo. Katarzyna Niewiadoma mistrzynią Europy do lat 23. sport.pl, 2015-08-08. [dostęp 2015-08-08]. (pol.).
  3. ↑ Katarzyna Niewiadoma przedłuża kontrakt z Rabo Liv. rowery.org, 2014-09-13. [dostęp 2014-09-13]. (pol.).
  4. ↑ MŚ w kolarstwie: zwycięstwo Pauline Ferrand-Prevot, Katarzyna Niewiadoma 11.. Eurosport.onet.pl, 2014-09-27. [dostęp 2014-09-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-30)]. (pol.).
  5. ↑ Katarzyna Niewiadoma najlepsza w Euskal Emakumeen Bira 2015. Sport.pl, 2015-06-14. [dostęp 2015-06-14]. (pol.).
  6. ↑ Kolarstwo. Katarzyna Niewiadoma piąta w Giro Rosa. Sport.pl, 2015-07-12. (pol.).
  7. ↑ Katarzyna Niewiadoma: wiedziałam, że mogę powalczyć o medal. Rowery.org, 2015-08-08. [dostęp 2015-08-09]. (pol.).
  8. ↑ Katarzyna Niewiadoma mistrzynią świata w kolarstwie gravelowym. gotowinasport.sts.pl, 2023-10-07. [dostęp 2023-10-09]. (pol.).
  9. ↑ Katarzyna Niewiadoma ósma w wyścigu ze startu wspólnego, złoto dla Amerykanki. pap.pl. [dostęp 2024-08-19].
  10. ↑ Wielki sukces Polki. Katarzyna Niewiadoma wygrała wyścig kolarski Tour de France. pap.pl, 2024-08-18. [dostęp 2024-08-19].
  11. ↑ Katarzyna Niewiadoma wicemistrzynią Europy [online], tvp.info [dostęp 2025-10-07].
  12. ↑ Amanda Gawron: Połączyła ich miłość do kolarstwa. Ślub wzięli w tajemnicy przed światem. interia.pl, 2025-05-23. [dostęp 2025-08-01].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Katarzyna_Niewiadoma&oldid=77877147”