Gil Scott-Heron

Gil Scott Heron
	; Gil Scott-Heron w 2010
Imię i nazwisko	Gilbert Scott-Heron
Data i miejsce urodzenia	1 kwietnia 1949 ; Chicago
Data i miejsce śmierci	27 maja 2011 ; Nowy Jork
Gatunki	jazz, funk
Zawód	muzyk, poeta
Wydawnictwo	XL

Gil Scott-Heron (właściwie Gilbert Scott-Heron, ur. 1 kwietnia 1949 w Chicago^[1], zm. 27 maja 2011 w Nowym Jorku^[2]^[3]) – amerykański muzyk i poeta.

Życiorys

Znany jest najlepiej ze swojego dorobku z końca lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych. Występował wtedy z zaangażowanymi politycznie melorecytacjami, od drugiej płyty (Pieces of Man) jego muzyka zaczęła być coraz bardziej zaaranżowana i melodyjna. W swoich tekstach poruszał tematy rasizmu, wojny w Wietnamie, nierówności społecznej. W swojej muzyce łączył elementy jazzu i funka. Uważany jest za jednego z prekursorów rapu. W latach 70. zaangażowany był w działalność Czarnych Panter.

Popularność zdobył m.in. utworami: "The Revolution Will Not Be Televised", "The Bottle", "Winter in America" oraz "Lady Day And John Coltrane". Jego ojciec Gil Scott był jednym z pierwszych czarnoskórych piłkarzy w lidze angielskiej. Od 2001 do 2002 roku odbywał wyrok więzienia za posiadanie kokainy^[4]. W roku 2006 przyznał się, że jest nosicielem wirusa HIV^[2].

W 2021 został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame^[5].

Dyskografia

Rok	Album	Wytwórnia
1970	Small Talk at 125th & Lennox	Flying Dutchman Records
1971	Pieces of a Man	Flying Dutchman Records
1972	Free Will	Flying Dutchman Records
1974	Winter in America	Strata-East Records
1974	The Revolution Will Not Be Televised	Flying Dutchman Records
1975	The First Minute of a New Day (Midnight Band)	Arista Records
1975	From South Africa to South Carolina	Arista Records
1976	It's Your World (Live)	Arista Records
1977	Bridges	Arista Records
1978	Secrets	Arista Records
1979	The Mind of Gil Scott-Heron	Arista Records
1980	1980	Arista Records
1980	Real Eyes	Arista Records
1981	Reflections	Arista Records
1982	Moving Target	Arista Records
1984	The Best of Gil Scott-Heron	Arista Records
1990	Tales of Gil Scott-Heron and His Amnesia Express	Arista Records
1990	Glory: The Gil Scott-Heron Collection	Arista Records
1994	Minister of Information	Peak Top Records
1994	Spirits	TVT Records
1998	The Gil Scott-Heron Collection Sampler: 1974-1975	TVT Records
1998	Ghetto Style	Camden Records
1999	Evolution and Flashback: The Very Best of Gil Scott-Heron	RCA Records
2005	Gil Scott-Heron & Brian Jackson - Messages (Anthology)	Soul Brother Records
2010	I'm New Here	XL Recordings
2020	We're New Again – a Reimagining by Makaya McCraven	XL Recordings

Przypisy

↑ Gil Scott-Heron na stronie allmusic.com. allmusic.com. [dostęp 2011-05-30]. (ang.).
↑ ^a ^b Gil Scott-Heron nie żyje. muzyka.interia.pl, 2011-05-28. [dostęp 2011-05-30]. (pol.).
↑ Ben Sisario: Gil Scott-Heron, Voice of Black Culture, Dies at 62. nytimes.com, 2011-05-28. [dostęp 2011-05-30]. (ang.).
↑ Paulina Wilk: Ojciec rapu uwolnił się od diabła. rp.pl, 2010-02-20. [dostęp 2011-05-30]. (pol.).
↑ Class of 2021 Inductees | Rock & Roll Hall of Fame [online], rockhall.com [dostęp 2021-10-03] (ang.).

[Gil_Scott_Heron_na_stronie-1] Gil Scott-Heron na stronie allmusic.com. allmusic.com. [dostęp 2011-05-30]. (ang.).

[interia-2] Gil Scott-Heron nie żyje. muzyka.interia.pl, 2011-05-28. [dostęp 2011-05-30]. (pol.).

[Ben_Sisario2011-3] Ben Sisario: Gil Scott-Heron, Voice of Black Culture, Dies at 62. nytimes.com, 2011-05-28. [dostęp 2011-05-30]. (ang.).

[Paulina_Wilk2010-4] Paulina Wilk: Ojciec rapu uwolnił się od diabła. rp.pl, 2010-02-20. [dostęp 2011-05-30]. (pol.).

[5] Class of 2021 Inductees | Rock & Roll Hall of Fame [online], rockhall.com [dostęp 2021-10-03] (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]