George Michael Low
| |
| Pełne imię i nazwisko |
George Michael Low |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data śmierci |
17 lipca 1984 |
| P.o. Administratora Narodowej Agencji Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej | |
| Okres |
od 16 września 1970 |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Odznaczenia | |
| |
George Michael Low (właśc. Georg Michael Löw; ur. 10 czerwca 1926 pod Wiedniem, zm. 17 lipca 1984[1]) – amerykański inżynier i pełniący obowiązki Administratora NASA[1], czternasty prezes Instytutu Politechnicznego Rensselaer[2]. Jeden z najwyższych rangą urzędników NASA, odgrywający kluczową rolę w podejmowaniu decyzji jako kierownik Apollo Spacecraft Program Office w ramach programu Apollo, obejmującego załogowe loty na Księżyc[1][3].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Młodość i wykształcenie
[edytuj | edytuj kod]Low urodził się w pobliżu Wiednia w Austrii w rodzinie Artura i Gertrude Löw, prowadzących przedsiębiorstwo produkcyjne[2]. Kształcił się w szkołach prywatnych w Szwajcarii i Anglii. Po śmierci ojca w 1934 roku, a następnie po zajęciu Austrii przez hitlerowskie Niemcy w 1938 roku rodzina Löwów, będąca pochodzenia żydowskiego wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych[4].
W 1943 roku Low ukończył Forest Hills High School w Forest Hills w stanie Nowy Jork, po czym rozpoczął studia w Instytucie Politechnicznym Rensselaer[2]. Jego edukację przerwał wybuch II wojny światowej, ponieważ w latach 1944-1946 służył w Armii Stanów Zjednoczonych. W czasie służby wojskowej uzyskał obywatelstwo amerykańskie i oficjalnie zmienił imię oraz nazwisko na George Michael Low[1].
Po zakończeniu służby wojskowej powrócił do Instytutu Politechnicznego Rensselaer, uzyskując w 1948 roku tytuł Bachelor of Science w dziedzinie inżynierii lotniczej[2]. Następnie podjął pracę w firmie Convair w Fort Worth w Teksasie jako matematyk w zespole zajmującym się aerodynamiką. Jeszcze w tym samym roku wrócił na Instytut Politechniczny Rensselaer, gdzie w 1950 roku uzyskał tytuł Master of Science w tej samej specjalizacji[1][2].
Kariera w NACA i NASA
[edytuj | edytuj kod]Po uzyskaniu tytułu magistra Low rozpoczął pracę w Krajowej Komisji Doradczej ds. Aeronautyki jako inżynier w Lewis Flight Propulsion Laboratory w Cleveland w stanie Ohio (później znanym jako Lewis Research Center, a obecnie jako Glenn Research Center). W latach 1954-1956 kierował zespół specjalizujący się w badaniu mechaniki płynów, a następnie, w latach 1956-1958, pełnił funkcję szefa wydziału projektów specjalnych[1].
Specjalizował się w badaniach eksperymentalnych i teoretycznych w dziedzinach wymiany ciepła oraz aerodynamiki wewnętrznej. Oprócz tego zajmował się zagadnieniami z zakresu astronautyki takimi jak obliczenia orbit, trajektorii wejścia w atmosferę oraz manewrów orbitalnych. Latem i jesienią 1958 roku, w okresie poprzedzającym utworzenie Narodowej Agencji Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej, Low uczestniczył w pracach zespołu planującego organizację nowej agencji kosmicznej. Wkrótce po formalnym powołaniu NASA w październiku 1958 roku został przeniesiony do jej centrali w Waszyngtonie, gdzie objął stanowisko szefa ds. załogowych lotów kosmicznych[1].
Na tym stanowisku brał czynny udział w planowaniu programów Mercury, Gemini i Apollo. Low odegrał kluczową rolę w forsowaniu koncepcji lądowania na Księżycu jako długofalowego celu NASA. W 1960 roku Low powołał tzw. Komitet Lowa, który opracował studium wykonalności misji księżycowej[5]. Dokument ten odegrał istotną rolę w podjęciu przez prezydenta Johna F. Kennedy’ego decyzji o wyznaczeniu długoterminowego celu załogowego lądowania na Księżycu przed końcem lat 60 XX wieku[1][5][6].
Johnson Space Center
[edytuj | edytuj kod]W lutym 1964 roku Low został przeniesiony do Manned Spacecraft Center w Houston w stanie Teksas (obecnie Johnson Space Center), gdzie objął stanowisko zastępcy dyrektora ośrodka[1]. Po tragicznym pożarze Apollo 1 w kwietniu 1967 roku został mianowany kierownikiem Apollo Spacecraft Program Office, odpowiedzialnym za wdrożenie zmian w statku Apollo niezbędnych do zapewnienia jego bezpieczeństwa[7].
Na tym stanowisku Low wprowadził do programu metodę Failure Mode and Effects Analysis, służącą systematycznej identyfikacji i ocenie potencjalnego ryzyka w lotach załogowych. Powołał również Configuration Control Board, będący organem nadzorującym zmiany techniczne w programie Apollo, aby zapewnić bezpieczeństwo przyszłych misji[7]. Dyrektor lotów Glynn Lunney wysoko oceniał przywództwo Lowa, podkreślając, że jego działania umożliwiły przywrócenie harmonogramu programu Apollo i dotrzymanie obietnicy lądowania na Księżycu[7].
Zastępca administratora NASA
[edytuj | edytuj kod]W grudniu 1969 roku George Low objął stanowisko zastępcy administratora NASA, współpracując z administratorami Thomasem O. Paine’em i Jamesem C. Fletcherem. W tym okresie odegrał znaczącą rolę w rozwoju programów Space Transportation System, Skylab oraz przy realizacji misji Apollo-Sojuz[8].
Inżynier rakietowy Wernher von Braun oskarżał Lowa o „niewłaściwe traktowanie” w latach 70., gdy sam pracował w centrali NASA. Według biografii autorstwa Boba Warda, von Braun uważał, że Low był zazdrosny o jego sławę i przyczynił się do jego odejścia z agencji[9]. Jednak historyk astronautyki Michael J. Neufeld w swojej biografii zakwestionował ten pogląd[10], a biograf Lowa, Richard Jurek, potwierdził, że Low starał się zatrzymać von Brauna w NASA i doceniając jego wkład w strategię agencji[6].
Instytut Politechniczny Rensselaer
[edytuj | edytuj kod]Po odejściu z NASA w 1976 roku, Low objął stanowisko prezesa Instytutu Politechnicznego Rensselaer, które zajmował aż do śmierci w 1984 roku[11]. W czasie swojej kadencji zainicjował powstanie Rensselaer Technology Park, a niedługo po jego śmierci instytut przemianowało New York State Center for Industrial Innovation na George Michael Low Center for Industrial Innovation, upamiętniając jego wkład w rozwój edukacji[12].
Życie osobiste
[edytuj | edytuj kod]W 1949 roku Low poślubił Mary Ruth McNamara z Troy w stanie Nowy Jork[13]. W latach 1952-1963 para miała pięcioro dzieci: Marka, Diane, George'a, Johna oraz Nancy. Jego syn George został astronautą NASA w 1985 roku oraz odbył trzy loty kosmiczne[14]. George David Low zmarł w 2008 roku[14].
8 kwietnia 1985 roku Biały Dom ogłosił, że Low został odznaczony Prezydenckim Medalem Wolności za wybitne zasługi w dziedzinie edukacji i nauki[15].
W kulturze popularnej
[edytuj | edytuj kod]W filmie telewizyjnym z 1996 roku Apollo 11 rolę Lowa zagrał Dennis Lipscomb[16], natomiast w miniserialu z 1998 roku From the Earth to the Moon postać Lowa została odtworzona przez Holmesa Osborne’a[17].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i George M. Low [online], NASA [dostęp 2025-10-13] (ang.).
- ↑ a b c d e George M. Low | Institute Archives and Special Collections [online], archives.rpi.edu [dostęp 2025-10-13].
- ↑ Kenneth C. Crowe II, Apollo 11's trip became real under RPI engineer's guidance, „Times Union”, 14 lipca 2019 [dostęp 2025-10-13] [zarchiwizowane z adresu 2022-06-26] (ang.).
- ↑ George Low, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2025-11-28] (ang.).
- ↑ a b Richard Jurek, The Man Who Won the Moon Race [online], Smithsonian Magazine [dostęp 2025-10-13] (ang.).
- ↑ a b Richard Jurek, The ultimate engineer: the remarkable life of NASA's visionary leader George M. Low, Outward odyssey a people's history of spaceflight, Lincoln: University of Nebraska Press, 2019, ISBN 978-0-8032-9955-9 [dostęp 2025-10-13].
- ↑ a b c George Low Spurred Moon Landings – NASA [online], 11 lipca 2019 [dostęp 2025-10-13] (ang.).
- ↑ ASTP – Biographies [online], www.nasa.gov [dostęp 2025-10-13].
- ↑ Bob Ward, Wernher Von Braun, Dr. Space: the life of Wernher von Braun, wyd. Nachdr., Annapolis, Md: Naval Institute Press, 2005, ISBN 978-1-59114-926-2 [dostęp 2025-10-13].
- ↑ Michael J. Neufeld, Von Braun: dreamer of space, engineer of war, New York: Alfred A. Knopf in association with the National air and space Museum, Smithsonian Institution, 2007, ISBN 978-0-307-26292-9 [dostęp 2025-10-13].
- ↑ Low, George [online], www.astronautix.com [dostęp 2025-10-13].
- ↑ Center for Industrial Innovation | Institute Archives and Special Collections [online], archives.rpi.edu [dostęp 2025-10-13].
- ↑ Hon. George M. Low | National Air and Space Museum [online], airandspace.si.edu [dostęp 2025-10-13].
- ↑ a b Joe Holley, Astronaut served on three missions aboard shuttles [online], Los Angeles Times, 24 marca 2008 [dostęp 2025-10-13] (ang.).
- ↑ Announcement of the Recipients of the Presidential Medal of Freedom | Ronald Reagan [online], www.reaganlibrary.gov [dostęp 2025-10-13] (ang.).
- ↑ Apollo 11 | Film | 1996. [dostęp 2025-10-13].
- ↑ Z Ziemi na Księżyc | Serial | 1998. [dostęp 2025-10-13].