Przejdź do zawartości

GeForce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Palit GeForce RTX 5090 GameRock, wydana w styczniu 2025

GeForce (od ang. Geometry Force) – marka procesorów graficznych produkowanych przez firmę Nvidia. Pierwsze produkty z tej serii były przeznaczone dla graczy, lecz później firma rozszerzyła ofertę, by zająć wszystkie segmenty rynku kart graficznych. Wydanych zostało osiemnaście generacji układów GeForce, poczynając od GeForce 256, a kończąc na układach z serii 50.

Nazewnictwo

[edytuj | edytuj kod]

Nazwa GeForce została wybrana w drodze konkursu ogłoszonego przez firmę Nvidia[1].

Schemat nazewnictwa zmieniał się w czasie. Produkty były pozycjonowane poprzez oznaczenia w postaci liczby i postfiksu (przyrostka).

Początkowo firma stosowała głównie oznaczenia literowe. W przypadku układów GeForce 2 modele GTS, Ultra oraz Pro oznaczały wersje o wysokiej wydajności lub przeznaczone na rynek masowy. Oznaczenie MX w seriach GeForce 2 oraz GeForce 4 dotyczyło układów na rynek budżetowy. Skrót Ti (Titanium), występujący też z oznaczeniem liczbowym, pojawiał się w seriach GeForce 2, GeForce 3 oraz GeForce 4. Seria GeForce 3 była dostępna w późniejszym okresie produkcji w wersjach Ti 200 (wolniejszej) i Ti 500 (szybszej).

Od piątej generacji (GeForce FX) głównym kryterium określającym wydajność karty stało się oznaczenie liczbowe, a postfiksy (np. GT, Ti) przyjęły znaczenie drugorzędne. Pierwsza cyfra jest numerem generacji (np. model 7800 należał do siódmej), a kolejna cyfra (inna niż zero) oznacza grupę modeli. Układy z cyframi 1, 2, 3, 4 oraz 5 (np. 720) są przeznaczone na rynek ekonomiczny; cyfry 6 i 7 sygnalizują droższe modele o wyższej wydajności, zaś cyfry 8 i 9 pozycjonują produkt w segmencie najwyższej wydajności.

Modele

[edytuj | edytuj kod]

GeForce 256

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: GeForce 256.

Układ wydany w sierpniu 1999 roku. GeForce 256 był jedną z najwydajniejszych kart graficznych w tamtym okresie. Był to pierwszy układ scalony obsługujący technologię Transform and Lighting (T&L), chociaż gry wykorzystujące to rozwiązanie pojawiły się dopiero później. Pierwsze egzemplarze wyposażono w pamięć SDRAM, natomiast późniejsze wersje posiadały pamięć DDR.

GeForce 2

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: GeForce 2.

Wydany w kwietniu 2000 roku. Pierwszy model, GeForce 2 GTS, był układem o wysokiej wydajności, konkurującym z produktami takimi jak Radeon firmy ATI oraz Voodoo 5 5500. Później Nvidia wydała wersję budżetową – GeForce 2 MX, która miała zablokowane dwa potoki renderujące (względem czterech w wersji GTS). Seria MX stała się sukcesem rynkowym. Dostępne były również wydajniejsze wersje: Pro i Ultra.

GeForce 3

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: GeForce 3.

Wydany w lutym 2001 roku. Karta wprowadzała obsługę bibliotek DirectX 8.0 oraz programowalnych jednostek cieniujących (ang. shaders). Architektura rdzenia wywodziła się z modelu GeForce 2 Ultra. Układ wyprzedzał poprzednika wydajnością w wyższych rozdzielczościach oraz przy włączonym antyaliasingu. Technologia opracowana dla tej serii została wykorzystana w konsoli Xbox firmy Microsoft. Pierwotna wersja karty została z czasem zastąpiona przez modele Ti 200 oraz Ti 500.

Procesor GeForce 3 Ti 200

GeForce 4

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: GeForce 4.

Wydany w lutym 2002 roku. Model GeForce 4 Ti oferował znaczący wzrost wydajności względem poprzednika. Wprowadzenie na rynek modelu GeForce 4 MX wzbudziło kontrowersje, ponieważ pod względem technologicznym układ ten bazował na architekturze GeForce 2 i nie obsługiwał jednostek cieniujących (ang. vertex/pixel shaders), mimo przynależności do nowej serii nazewniczej. Mimo to karta osiągnęła sukces sprzedażowy w segmencie budżetowym.

GeForce FX

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: GeForce FX.

Wydany w listopadzie 2002 roku. Seria FX napotkała problemy produkcyjne. Wzbudziła również kontrowersje związane z optymalizacją sterowników pod kątem benchmarka 3DMark 2003. Programiści tak zmodyfikowali sterowniki, aby generowały lepsze wyniki punktowe, co miało wykazać przewagę nad konkurencyjnymi układami Radeon z serii 9x00. W rezultacie wiarygodność testów w 3DMark 2003 dla tej serii była kwestionowana.

Układy te obsługują DirectX 9.0, jednak w operacjach wykorzystujących to API ich wydajność bywała niska. Optymalizacje sterowników wpływały negatywnie na jakość obrazu (antyaliasing i filtrowanie anizotropowe). Konfiguracja potoków w najszybszych wersjach (m.in. GF FX 5800/5900/5950U) wynosiła 4x2, a nie 8x1, co przekładało się na osiągi niższe od kart konkurencji (np. Radeon 9700/9800 Pro) oraz następców z serii szóstej.

Karty FX posiadają następujące wyjścia:

  • DVI-I – złącze cyfrowe;
  • S-Video – wyjście telewizyjne;
  • D-Sub – wyjście do podłączenia monitora analogowego.

Układy obsługują rozdzielczości od 320×200 do 2048×1536 pikseli przy maksymalnym odświeżaniu do 240 Hz.

GeForce 6

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: GeForce 6.
Procesor GeForce 6600 GT

Wydany w kwietniu 2004 roku. Obsługuje model cieniowania w wersji 3.0 (Vertex i Pixel Shader 3.0). Wprowadzono możliwość łączenia kart w trybie SLI oraz obsługę technologii HDR. Układ posiada 16-krotne filtrowanie anizotropowe. Na rodzinę GeForce 6 składają się układy o nazwach kodowych od NV40 do NV44a.

GeForce 7

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: GeForce 7.

Wydany w czerwcu 2005 roku. Architektura stanowiła ewolucję rozwiązań z serii GeForce 6. Wprowadzono nowe tryby wygładzania krawędzi (TSAA i TMAA) oraz zoptymalizowano zużycie energii. Początkowo wydano modele: 7800 GTX, 7800 GT oraz wersję podstawową 7800. Na przełomie lat 2005 i 2006 wprowadzono serię 7300, a w 2006 roku model 7900 GTX (512 MB pamięci). Zaprezentowano także technologię Quad-SLI (łączenie czterech układów), realizowaną przez karty GeForce 7950 GX2.

GeForce 8

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: GeForce 8.

Seria wydana 8 listopada 2006 roku, oparta na nowej architekturze Tesla (G80). Była to pierwsza seria obsługująca DirectX 10 oraz zunifikowane jednostki cieniujące (ang. unified shaders), łączące funkcje wierzchołków i pikseli. Karty umożliwiały także obliczenia fizyczne. Wprowadzono metodę wygładzania CSAA. Początkowo dostępne modele obejmowały: 8800 GTX, 8800 GTS, 8600 GTS, 8600 GT oraz 8500 GT. W 2007 roku zaprezentowano model 8800 GT (architektura G92, proces 65 nm).

GeForce 9

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: GeForce 9.

Dziewiąta generacja, bazująca na odświeżonych układach G92 oraz nowych G94 i G96. W tej serii po raz pierwszy zastosowano proces technologiczny 55 nm (obok 65 nm). Rodzina obejmuje segmenty:

  • high-end: 9800 GX2, 9800 GTX+, 9800 GTX, 9800 GT;
  • mid-range: 9600 GT, 9600 GSO;
  • low-end: 9500 GT, 9400 GT.

GeForce 100

[edytuj | edytuj kod]

Seria dostępna wyłącznie dla producentów OEM, obejmująca odświeżone układy architektury Tesla. Obsługuje DirectX 10. Do serii należą: G100, GT 120, GT 130 oraz GTS 150.

GeForce 200

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: GeForce 200.

Wprowadzona 17 czerwca 2008 roku. Seria obejmowała m.in. modele GTX 260 (w wersjach 192 i 216 procesorów strumieniowych), GTX 280, a później GTX 275, GTX 285 i dwuprocesorowy GTX 295. Produkowane w procesie 65 nm oraz 55 nm. Segment budżetowy reprezentowały modele GT 210, GT 220 i GT 240.

GeForce 300

[edytuj | edytuj kod]

Seria OEM przeznaczona dla gotowych zestawów komputerowych i laptopów (wersje M). Są to rebrandowane układy poprzedniej generacji (Tesla). Przykłady: GT 310, GT 320, GT 330.

GeForce 400

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: GeForce 400.

Pierwsza seria oparta na architekturze Fermi(inne języki), obsługująca DirectX 11. Produkowana w procesie 40 nm z użyciem pamięci GDDR5. Główne modele: GTX 480, GTX 470, GTX 460, GTS 450.

GeForce 500

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: GeForce 500.

Seria oparta na usprawnionej architekturze Fermi. Przedstawiciele: GTX 580, GTX 570, GTX 560 Ti, GTX 550 Ti. Wsparcie sterowników zakończono w 2018 roku.

GeForce 600

[edytuj | edytuj kod]

Seria wykorzystująca architekturę Kepler (proces 28 nm) oraz interfejs PCI Express 3.0. Modele: GTX 680, GTX 670, GTX 660, GTX 650. Część słabszych modeli (np. GT 630) bazowała jeszcze na architekturze Fermi.

GeForce 700

[edytuj | edytuj kod]

Generacja oparta na odświeżonej architekturze Kepler oraz (później) Maxwell. Reprezentowana m.in. przez modele GTX Titan, GTX 780 Ti, GTX 770, GTX 760, GTX 750 Ti (pierwszy Maxwell).

GeForce 900

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: GeForce 900.

Premiera we wrześniu 2014 roku. Karty oparte na architekturze Maxwell, obsługujące DirectX 12. Modele desktopowe: GTX 950, GTX 960, GTX 970, GTX 980, GTX 980 Ti, GTX Titan X. Seria mobilna obejmowała modele od 940M do 980M[potrzebny przypis].

GeForce 10

[edytuj | edytuj kod]

Seria wykorzystująca architekturę Pascal i proces 16 nm FinFET. Wprowadzono pamięci GDDR5X (w wyższych modelach).

Modele:

  • GT 1030,
  • GTX 1050, 1050 Ti,
  • GTX 1060 (wersje 3 GB, 5 GB[2], 6 GB),
  • GTX 1070, 1070 Ti,
  • GTX 1080, 1080 Ti,
  • Titan X Pascal, Titan Xp.

GeForce 20 oraz 16

[edytuj | edytuj kod]
 Osobne artykuły: GeForce 20GeForce 16.

Seria zapowiedziana w sierpniu 2018 roku, oparta na architekturze Turing. Wprowadziła sprzętową obsługę śledzenia promieni (Ray tracing) dzięki rdzeniom RT oraz obsługę sztucznej inteligencji (rdzenie Tensor) wykorzystywaną m.in. w technice DLSS. Pamięć VRAM typu GDDR6.

Główne modele RTX: 2060, 2070, 2080, 2080 Ti. W 2019 roku wydano odświeżoną linię "SUPER".

Równolegle wydano serię GeForce 16 (np. GTX 1660, 1650), również opartą na architekturze Turing, ale pozbawioną rdzeni RT i Tensor, skierowaną do segmentu budżetowego.

GeForce 30

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: GeForce 30.

W 2020 roku zadebiutowała seria RTX 30 (architektura Ampere), oferująca usprawniony ray tracing. Topowe modele wyposażono w pamięć GDDR6X[3].

Modele dostępne na rynku:

  • RTX 3050, 3050 Ti (mobilny);
  • RTX 3060, 3060 Ti;
  • RTX 3070, 3070 Ti;
  • RTX 3080, 3080 Ti[4];
  • RTX 3090[5].

Wprowadzono także wersje LHR (Low Hash Rate) z ograniczoną wydajnością w kopaniu kryptowalut[6].

GeForce 40

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: GeForce 40.

We wrześniu 2022 roku zapowiedziano serię RTX 40 (architektura Ada Lovelace). Pierwszy model, RTX 4090, trafił na rynek 12 października 2022[7]. Wprowadzono technikę DLSS 3 z generatorem klatek (Frame Generation)[8].

Modele z tej serii:

  • RTX 4050 (wersja mobilna),
  • RTX 4060, RTX 4060 Ti (wersje 8 GB i 16 GB VRAM),
  • RTX 4070, RTX 4070 SUPER, RTX 4070 Ti, RTX 4070 Ti SUPER,
  • RTX 4080, RTX 4080 SUPER,
  • RTX 4090, RTX 4090 D.

GeForce 50

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: GeForce 50.

Karty z serii GeForce RTX 50 zadebiutowały 30 stycznia 2025 roku. Generacja ta wprowadziła nowy standard pamięci GDDR7(inne języki) we wszystkich modelach oraz technikę DLSS 4 (DLSS Multi Frame Generation)[9]. Układy oparte są na architekturze Blackwell(inne języki).

Modele z tej serii:

  • RTX 5050,
  • RTX 5060, RTX 5060 Ti (wersje 8 GB i 16 GB VRAM),
  • RTX 5070, RTX 5070 Ti,
  • RTX 5080,
  • RTX 5090, RTX 5090 D.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Wyniki konkursu na nazwę następcy RIVA TNT2. [dostęp 2007-07-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2000-06-08)].
  2. Gigabyte GeForce GTX 1060 5GB Windforce OC zaprezentowany [online], www.frazpc.pl [dostęp 2018-12-28].
  3. Karta graficzna NVIDIA GeForce RTX 3090 [online], www.nvidia.com [dostęp 2021-01-25] (pol.).
  4. Rodzina układów GeForce RTX 3080 [online], www.nvidia.com [dostęp 2021-12-27] (pol.).
  5. Karty graficzne GeForce RTX z serii 30 [online], www.nvidia.com [dostęp 2021-12-27] (pol.).
  6. A Further Step to Getting GeForce Cards into the Hands of Gamers [online], www.blogs.nvidia.com [dostęp 2021-12-27] (ang.).
  7. Shaun Conroy, *UPDATED* RTX 4090 release date & 4090 release time [online], videogamer.com [dostęp 2022-10-29] (ang.).
  8. Test NVIDIA Smooth Motion vs AFMF2 i DLSS FG. Sprawdzamy generatory klatek ze sterownika [online], ITHardware, 14 czerwca 2025 [dostęp 2026-01-23].
  9. GeForce RTX 5080 z DLSS 4 przetestowany w Cyberpunk 2077. Wyniki robią wrażenie [online], ITHardware, 1 września 2025 [dostęp 2026-01-23].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]