Dornier Do 216
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ |
łódź latająca |
| Załoga |
10 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
4 Junkers Jumo 222 2500 KM (1839 kW) lub |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
48,0 m |
| Długość |
42,0 m |
| Wysokość |
7,9 m |
| Powierzchnia nośna |
310 m² |
| Masa | |
| Własna |
40 000 kg |
| Startowa |
71 300 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
445 km/h |
| Pułap |
7500 m |
| Zasięg |
4100 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 5 x MG151Z (podwójne), 1 x MG 131 (potrójny | |
| Użytkownicy | |
Dornier Do 216 – projekt niemieckiej łodzi latającej realizowany w latach 40. XX w.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Projekt powstał jako uproszczona, mniejsza i tańsza alternatywa dla cywilnej Dornier Do 214, po wstrzymaniu prac nad tym typem. Konstrukcja stanowiła militarną adaptację Do 214 i nie wyszła poza stadium projektu.
Konstruktorzy zaprojektowali kadłub o układzie zbliżonym do Do 214, z przeszklonym nosem, osadzoną na nim kabiną pilotów oraz przeszklonymi stanowiskami obronnymi. Załoga miała liczyć dziesięć osób, z czego siedem obsługiwało siedem stanowisk bojowych rozmieszczonych w części przedniej, górnej i tylnej kadłuba. Uzbrojenie ofensywne ograniczało się do bomb podwieszanych pod skrzydłami. Skrzydło zaprojektowano jako trójdzielne, z prostokątnym centropłatem i klapami umieszczonymi pomiędzy kadłubem a lotkami. Napęd przewidywano w dwóch wariantach: cztery silniki Junkers Jumo 222 o mocy po 2500 KM lub sześć silników Daimler-Benz DB 603 C o mocy po 1750 KM, pracujące w układzie tandemowym z zastosowaniem śmigieł ciągnących i pchających. Projekt został odrzucony przez Reichsluftfahrtministerium z powodu braku zapotrzebowania na wojskową łódź latającą tej klasy[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Nowarra, t.1 1993 ↓, s. 208.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Heinz J. Nowarra: Die deutsche Luftrüstung 1933-1945. T. 1: Flugzeugtypen AEG - Dornier. Koblenz: Bernard & Graefe Verlag, 1993. ISBN 3-7637-5465-2. OCLC 722044393.