Charles Huggins

Charles Huggins
Państwo działania	Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia	22 września 1901 ; Halifax
Data i miejsce śmierci	12 stycznia 1997 ; Chicago
	Specjalność: patologia
Alma Mater	Uniwersytet Acadia
Uczelnia	Uniwersytet Chicagowski
	Odznaczenia
	Nagrody
	Nagroda Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny
	Multimedia w Wikimedia Commons

Charles Brenton Huggins (ur. 22 września 1901 w Halifaksie, Nowa Szkocja, Kanada, zm. 12 stycznia 1997 w Chicago, Illinois, Stany Zjednoczone) – amerykański chirurg pochodzenia kanadyjskiego, laureat Nagrody Nobla w 1966 roku^[1].

Studiował na Uniwersytecie Acadii w Wolfville w Nowej Szkocji, następnie na Harvardzie. Przez wiele lat związany z Uniwersytetem Chicagowskim, w latach 1951–1969 dyrektor Laboratorium Badań nad Rakiem Ben May. Był m.in. członkiem Narodowej Akademii Nauk w Waszyngtonie.

W 1957 otrzymał Pour le Mérite za Naukę i Sztukę^[2]. W 1963 roku został uhonorowany przyznaniem nagrody Laskera w dziedzinie badań klinicznych.

Pionier chemoterapii chorób nowotworowych, prowadził badania z zakresu chirurgii eksperymentalnej, fizjologii kości i enzymów krwi. Wprowadził i upowszechnił leczenie raka gruczołu krokowego żeńskimi hormonami płciowymi. Za całokształt pracy naukowej został uhonorowany Nagrodą Nobla w 1966 roku, wspólnie z Peytonem Rousem.

Autor m.in. Experimental Leukemia and Mammary Cancer: Induction, Prevention, Cure (1979).

Przypisy

↑ The Nobel Prize in Physiology or Medicine 1966. [dostęp 2009-10-31].
↑ Charles B. Huggins. orden-pourlemerite.de. [dostęp 2025-04-20]. (niem.).

Bibliografia

Beata Tarnowska (red.): Nagrody Nobla, Leksykon PWN. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-01-13393-7.

[nobelprize.org-1] The Nobel Prize in Physiology or Medicine 1966. [dostęp 2009-10-31].

[2] Charles B. Huggins. orden-pourlemerite.de. [dostęp 2025-04-20]. (niem.).

[1]

[2]