Przejdź do zawartości

Balingera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Balingera, balinger (fr. ballinger) – typ niewielkiego średniowiecznego morskiego statku żaglowo-wiosłowego.

Był to jednomasztowy żaglowiec o nośności ok. 180 ton, wyposażony też w wiosła, z załogą liczącą 70-80 ludzi. Mniejszy od barki, lecz o podobnej budowie i przeznaczeniu. W XIII-XV wieku używany jako statek wielorybniczy na Morzu Północnym i w żegludze przybrzeżnej jako jednostka handlowa, później również jako wojenny (do transportu wojska) i kaperski. Określany także niepoprawną nazwą berlinger[1][2].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. balingera, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2025-02-16].
  2. Zbigniew Ciećkowski: Kaprowie króla Kazimierza. Gdynia: Wydawnictwo Morskie, 1968, s. 62.