Przejdź do zawartości

Alaproklat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Alaproklat
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C13H18ClNO2

Masa molowa

255,74 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

60719-82-6

PubChem

2081

DrugBank

DB13233

Klasyfikacja medyczna
ATC

N06AB07

Alaproklat[1]organiczny związek chemiczny badany jako jeden z pierwszych leków przeciwdepresyjnych z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, opracowany latach 70. XX w. przez szwedzką firmę farmaceutyczną Astra AB (obecnie AstraZeneca). Badania zostały zarzucone z uwagi na zaobserwowaną w badaniach nad gryzoniami hepatotoksyczność[2].

Jest podobny strukturalnie do pochodnych 2-fenyloetyloaminychlorfenterminy lub kloforeksu(inne języki), jednak nie należy do tej grupy związków, gdyż zawiera atom tlenu zamiast azotu w pozycji 2 szkieletu etylofenylowego.

Jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny, silnym, odwracalnym i niekonkurencyjnym antagonistą receptora NMDA[2][3].

Enancjomer R (pochodna D-alaniny) ma trzykrotnie silniejsze działanie przeciwdepresyjne niż enancjomer S[4].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Stanisław Pużyński, Postępowanie farmakologiczne w otępieniu typu alzheimerowskiego, „Farmakoterapia w Psychiatrii i Neurologii”, 4, 1996, s. 52-74 [dostęp 2026-03-02].
  2. a b Alaproclate, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 2081 [dostęp 2026-03-02] (ang.).
  3. Alaproclate hydrochloride (GEA 654 hydrochloride) [online], MedchemExpress.com [dostęp 2026-03-01].
  4. Alaproclate, [w:] J. Elks (red.), The Dictionary of Drugs: Chemical Data: Chemical Data, Structures and Bibliographies, Springer, 2014, s. 22, ISBN 978-1-4757-2085-3 (ang.).