orbis

Latijn

Zelfstandig naamwoord

orbis (genitief orbis) m

1. cirkel, kring.

   «Orbis terrarum»

   De kring der landen, de wereld

2. schijf

Verbuiging

	enkelvoud	meervoud
nominatief	orbis	orbēs
genitief	orbis	orbium
datief	orbī	orbibus
accusatief	orbem	orbēs / orbīs
vocatief	orbīs	orbēs
ablatief	orbe / orbī	orbibus