bevel

Nederlands

Uitspraak

• Geluid:  bevel    (hulp, bestand)
• IPA: / bə'vɛl / (2 lettergrepen)

Woordafbreking

• be·vel

Woordherkomst en -opbouw

• Afgeleid van bevelen

	enkelvoud	meervoud
naamwoord	bevel	bevelen
verkleinwoord

Zelfstandig naamwoord

het bevel o

1. verplicht uit te voeren opdracht zonder enige tegenspraak; verbaal geuit gebod

   • Dat is een bevel, soldaat!! 

   ▸ De dwingende stem liet het verzoek als een bevel klinken.

2. gezag om een groep mensen te leiden; commando; commandement

   • De koning is de eerste in bevel van het leger. 

Synoniemen

• order, machtwoord, bevelschrift, commando, instructie, eis, dictum, sommatie, gebod

Hyponiemen

• arrestatiebevel, dienstbevel, dwangbevel, huiszoekingsbevel, noodbevel, ontruimingsbevel, opperbevel, tegenbevel, uitwijzingsbevel, uitzettingsbevel

Afgeleide begrippen

• bevelhebbend, bevelhebber, bevelschrift, bevelvoerder, bevelvoerend, bevelvoering

Vertalingen

    1. verplicht uit te voeren opdracht zonder enige tegenspraak.   

Duits: Befehl (de) m Engels: order (en) Frans: ordre (fr) m

Pools: rozkaz (pl) m Spaans: orden (es) v

Gangbaarheid

• Het woord bevel staat in de Woordenlijst Nederlandse Taal van de Nederlandse Taalunie.

• In onderzoek uit 2013 van het Centrum voor Leesonderzoek werd "bevel" herkend door:

99 %	van de Nederlanders;
100 %	van de Vlamingen.

Meer informatie

• Zie Wikipedia voor meer informatie.