Naar inhoud springen

Joe Jackson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Voor de vader van onder anderen Michael Jackson, zie Joseph Jackson.
Joe Jackson
Joe Jackson in 1982
Joe Jackson in 1982
Algemene informatie
Volledige naam David Ian Jackson
Alias Joe JacksonBewerken op Wikidata
Geboortedatum 11 augustus 1954
Geboorteplaats Burton upon Trent
Land Vlag van Engeland Engeland
Opleiding gevolgd aan Royal Academy of MusicBewerken op Wikidata
Werk
Jaren actief 1970-heden
Genre(s) punkrock, ska, new wave, smooth jazz, jazz, klassiek
Beroep(en) singer-songwriter, musicus, auteur
Instrument(en) piano, keyboard, orgel, saxofoon, mondharmonica, melodica, synthesizer, accordeon, vibrafoon
Label(s) A&M Records
Sony Music Entertainment
Officiële website
(en) AllMusic-profiel
(en) Discogs-profiel
(en) IMDb-profiel
(en) Last.fm-profiel
(en) MusicBrainz-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek
Jackson in de El Mocambo, Toronto, 21 mei 1979
Joe Jackson aan de piano

Joe Jackson, geboren als David Ian Jackson (Burton upon Trent, 11 augustus 1954), is een Brits muzikant.

Jackson begon op jonge leeftijd viool te spelen maar stapte al snel over naar de piano. Vanaf zijn 16e deed hij regelmatig optredens in bars en hij kreeg een studiebeurs voor de Koninklijke Muziekacademie in Londen, waar Annie Lennox (Eurythmics) en Simon Rattle studiegenoten waren.

Maar het vooruitzicht om een serieuze componist te worden, trok hem niet aan en hij stapte de popwereld in met zijn band Arms and Legs, waarvan hij overigens niet de zanger was. De band viel na twee niet succesvolle singles uit elkaar. Hierna speelde hij een tijd in theaters en nam een aantal demo's op. In 1978 kreeg hij een contract bij A&M Records.

Vrijwel onmiddellijk werd het album Look Sharp! opgenomen en in 1979 uitgebracht, met in hetzelfde jaar zijn tweede album I'm the man en in 1980, vlak voor zijn Pinkpop-optreden, het derde album Beat Crazy. De Joe Jackson Band was heel succesvol en toerde veel. Maar ook deze band viel uit elkaar en Jackson deed een stap terug uit de wereld van pop en rock en nam een album vol oude jazz en swingnummers op: Jumpin' Jive.

Nadat hij naar New York verhuisd was, speelde hij met de gedachte een "popalbum" te maken zonder het gebruik van een gitaar. Iedereen verklaarde hem voor gek. Voordien was de gitaar hét instrument van de pop en rock. Zijn album Night and Day (1982) was succesvol. Het gaat over het leven in New York (later zou hij dit nogmaals doen met Night and Day II). Het album geeft een goed beeld van de diverse muziekstijlen uit de multiculturele samenleving van de Big Apple.

Steeds meer probeerde Jackson de klassieke en symfonische kant op te gaan. Symphony No. 1 is een poging van Jackson om een instrumentaal album te maken. Eerder probeerde hij dit al met het klassieke album Will Power. Dit werd geen succes. Ook combineerde hij al eerder klassiek met lichte muziek, als met de albums Night Music (1994) en Heaven and Hell (1999). Het laatste leek door het publiek het meest gewaardeerd te worden. Symphony No. 1 werd in 2001 bekroond met een Grammy Award voor Best Pop Instrumental Album. Het was onder andere zo geslaagd doordat beroemde musici als gitarist Steve Vai eraan meewerkten. Vai werkte aan dit album mee omdat Jackson een gitaarsolo had geschreven die niet uitvoerbaar leek te zijn. Het was voor Vai een uitdaging om deze compositie toch uit te voeren. Jackson zelf speelt geen gitaar en heeft eigenlijk ook helemaal niets met het instrument, getuige ook zijn uitspraak voor het album Night and Day: "Hoezo kun je geen popalbum maken zonder het gebruik van een gitaar? Natuurlijk kan dat."

Jackson slaagde er met Symphony No. 1 ook in vier stukken een geheel te laten vormen. Het album heeft wel de klassieke vorm van vier delen, maar toch onderscheidt deze symfonie zich van andere symfonieën door de uitvoering. Zoals Jackson zelf in de liner notes zegt: "On the eve of the 21st century, a piece which was symphonic in structure surely didn't have to be written for a 19th-century orchestra to qualify as a symphony."

In 2003 kwam de Joe Jackson Band na jaren weer bijeen en werd de cd Volume 4 opgenomen (het is het vierde album van de Joe Jackson Band in deze formatie), gevolgd door een wereldwijde tournee. Het album Afterlife ontstond tijdens deze tournee. Van het album Afterlife zijn in Nederland twee versies op de markt, de internationale versie, maar ook een op de Nederlandse markt gerichte versie, waaraan een groot deel van het concert gegeven in de Heineken Music Hall op 30 mei 2003 is toegevoegd.

Jackson heeft zich in het verleden gemengd in het antirookdebat, als tegenstander van het verbod op roken (met name in New York). In 2005 publiceerde hij het pamflet The Smoking Issue[1] en in 2007 de verhandeling Smoke, Lies and the Nanny State.[2]

Tot Jacksons grote ergernis is het leeuwendeel van zijn omvangrijke catalogus niet meer verkrijgbaar. We spreken hier over het deel dat hij opnam voor A&M, dat werd gekocht door PolyGram en later in handen van Universal kwam. Met name deze maatschappij bracht een stortvloed aan "verzamelalbums/Greatest Hits" uit, waaronder nummers die Jackson nooit op cd wilde hebben, zoals The Harder They Come, een nummer van Jimmy Cliff. Het album Mike's Murder verscheen wel op lp (1983), echter nooit officieel op cd. Bij een speciaal voor warenhuis V&D gemaakte compilatie zit dit album er als bonus-cd bij.

In 2005 gaf Jackson een serie concerten in de Verenigde Staten en Europa, waaronder een tweetal in het nieuwe Carré in Amsterdam, samen met strijkkwartet Ethel en de zanger-producer-componist Todd Rundgren. Ieder van de deelnemers speelde een eigen set, waarna men gezamenlijk terugkwam voor een toegift. Nieuw in deze reeks optredens was derhalve dat Jackson een soloset speelde. Tijdens deze optredens speelde hij onder meer een nieuw, nog niet eerder uitgebracht nummer, Citizen Sane geheten.

In 2006 werd vervolgens een nieuwe reeks concerten gestart onder de naam Joe Jackson Trio, waarbij Jackson samen met zijn oude maten Graham Maby en Dave Houghton opnieuw door de VS en Europa toerde. In het voorjaar van 2007 deed het trio een aantal kleine zalen in Nederland aan.

Het eerder genoemde Citizen Sane (maar nu in Trio-format) en een aantal andere nieuwe nummers werden tijdens deze tournee gespeeld. Ook het oudere, nog ongepubliceerde Drunk Song, dat Jackson in 1999 al eens had gespeeld tijdens de "Just for the Hell of It"-sessies, beleefde tijdens deze tournee een revival. Jackson ging in het najaar van 2007 met het trio de studio in voor de opname van een nieuwe cd, Rain, die begin 2008 uitkwam.

In 2012 verscheen de cd The Duke, waarop Jackson nummers van Duke Ellington interpreteert. Deze uitgave werd gevolgd door een Europese tournee, waarbij "The Bigger Band" (met Regina Carter) drie keer in Nederland zou spelen, met als gastvocaliste de Braziliaans-Nederlandse zangeres Lílian Vieira van Zuco 103, die ook op het album The Duke meedoet, net als Iggy Pop, gitarist Steve Vai en enkele oudgedienden als Sue Hadjopoulos, Vinnie Zummo en Tony Aiello.

In 2015 verscheen een compleet nieuw album, Fast Forward, opgebouwd uit vier delen elk bestaand uit vier liedjes die betrekking hebben op vier verschillende steden, respectievelijk New York, Amsterdam, Berlijn en New Orleans.

In januari 2019 verscheen zijn album Fool, met daarop acht nieuwe nummers. Kort daarna startte zijn wereldtournee "Four Decade Tour". In 2022 volgde de tournee "Sing, You Sinners!", waarbij hij begeleid door drie muzikanten optrad.

In het najaar van 2023 verscheen het album What a Racket! (Mr. Joe Jackson Presents Max Champion in 'What a Racket!'). Het album bevat muziek uit het begin van de twintigste eeuw. In 2024 volgde de tournee "The Two Rounds of Racket" door de Verenigde Staten en Europa, waaronder België en Nederland, bestaand uit een deel solo-optreden en een deel met negen muzikanten.

JaarTitelLabel
1979Look Sharp!A&M
1979I'm the ManA&M
1980Beat CrazyA&M
1981Jumpin' JiveA&M
1982Night and DayA&M
1983Mike's MurderA&M
1984Body & SoulA&M
1986Big WorldA&M
1987Will PowerA&M
1988Live 1980/86A&M
1988TuckerA&M
1989Blaze Of GloryA&M
1990Steppin'OutA&M
1991Laughter & LustVirgin
1994Night MusicVirgin
1997Heaven and HellSony
1999Symphony No. 1Sony
2000Summer in the City: Live in New YorkSony
2000Night and Day IISony
2001The Best of Joe Jackson Universal
2002Two Rainy NightsGreat Big Island
2003Volume 4Rykodisc
2004AfterlifeRykodisc
2008RainRykodisc
2012The DukeRazor & Tie
2015Fast ForwardSharp Practice Productions
2019FoolEarMusic
2023What a Racket!EarMusic
Album met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Album Top 100Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Look Sharp!197805-05-1979367
I'm the Man197903-11-1979337
Beat Crazy198025-10-1980167als Joe Jackson Band
Night and day198210-07-1982244
Mike's Murder198317-09-19831610Soundtrack
Body and Soul198431-03-1984229
Big World198605-04-1986223Livealbum
Will Power198709-05-1987228
Live 1980/86198807-05-1988528Livealbum
Tucker198803-09-1988823Soundtrack
Blaze of Glory198929-04-1989818
Stepping Out - The Best of Joe Jackson199022-09-1990146Verzamelalbum
Laughter & Lust199111-05-1991159
Night Music199415-10-1994643
Night And Day II200018-11-2000658
Volume 4200322-03-20032711als Joe Jackson Band
Afterlife200408-05-2004871als Joe Jackson Band
Rain25-01-200802-02-2008129
Collected201009-10-2010481Verzamelalbum
The Duke201230-06-2012213
Fast Forward201510-10-2015116
Fool201926-01-2019132
Album met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 200 albumsDatum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Volume 4200329-03-2003341als Joe Jackson Band
Rain200802-02-2008207
The Duke201230-06-20127013
Fast Foward201510-10-20152018
Fool201926-01-2019155
Single met eventuele hitnotering(en) in de Nederlandse Top 40Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Is She Really Going Out with Him?197914-04-1979tip9-#46 in de Nationale Hitparade
It's Different for Girls198009-02-1980tip6-
The Harder They Come198016-08-1980355als Joe Jackson Band / #34 in de Nationale Hitparade / #34 in de TROS Top 50
Real Men198224-07-1982157#17 in de Nationale Hitparade /#15 in de TROS Top 50
Steppin' Out198213-11-1982tip12-
Happy Ending198412-05-1984344duet met Elaine Caswell / #19 in de Nationale Hitparade / #27 in de TROS Top 50
Left of Center198603-05-1986tip7-met Suzanne Vega
Is She Really Going Out with Him? (live)198813-08-198839#5 in de Nationale Hitparade Top 100
(He's a) Shape in a Drape198918-03-1989293#35 in de Nationale Hitparade Top 100
Nineteen Forever198903-06-1989273#44 in de Nationale Hitparade Top 100 / KRO Speciale Aanbieding Radio 3
Stranger than Fiction1991-#71 in de Nationale Top 100
Stranger than You2001-#91 in de Mega Top 100
Single met hitnotering(en) in de Vlaamse Ultratop 50Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Real Men198221-08-1982256
Is She Really Going Out with Him? (live)198803-09-1988176
(He's a) Shape in a Drape198901-04-1989303
A Little Smile201522-08-2015tip42-
Fabulously Absolute201827-10-2018tip-
Friend Better201902-02-2019tip-

NPO Radio 2 Top 2000

[bewerken | brontekst bewerken]
Nummers met noteringen
in de NPO Radio 2 Top 2000[T 1]
'99'00'01'02'03'04'05'06'07'08'09'10'11'12'13'14'15'16'17'18'19'20'21'22'23'24'25
A Slow Song-----------------1965167117831880------
Be My Number Two-5485665215154354825306785245555847644675035575567106027336598197848979709541007
Happy Ending (met Elaine Caswell)--------1663--1788-1780195919001918----------
Is She Really Going Out with Him?4923514073911912853983245143453913664874744684395055535885186055965967037218741051
Real Men-3564193972473785546047885125936536816055925975917007038947738258689409899511042
Steppin' Out----------1687-176013301350140414701795190118981815199118941934---
  1. Een '-' betekent dat het nummer niet was genoteerd en een vetgedrukt getal geeft de hoogste notering van een nummer aan.
[bewerken | brontekst bewerken]