Konfederasi Jerman Utara

Konfederasi Jerman Utara
*Norddeutscher Bund* (Jerman)
Konfederasi Jerman Utara Norddeutscher Bund (Jerman)
1866–1871
Bendera; (1867–1918)	Jata; (1867–1889)
	Cogan kata: Gott mit uns (Jerman); Nobiscum Deus (Latin); ("Tuhan bersama kita")
	Lagu kebangsaan: Heil dir im Siegerkranz ; ("Daulat kepada-Mu Mahkota Pemenang"); Die Wacht am Rhein (tidak rasmi); ("Memerhati di Rhein");
	Konfederasi Jerman Utara pada tahun 1870
	Konfederasi Jerman Utara (merah). Negeri-negeri Jerman selatan yang bergabung pada tahun 1870 untuk membentuk Empayar Jerman berwarna jingga. Alsace-Lorraine, wilayah yang dilampirkan selepas Perang Franco-Prusia pada tahun 1870, berkulit sawo matang. Wilayah merah di selatan menandakan kerajaan asal Wangsa Hohenzollern, pemerintah Kerajaan Prusia.
Status	Persekutuan
Ibu negara	Berlin
Bahasa yang umum digunakan	Jerman, Jerman Rendah, Denmark, Frisian Timur, Frisian Utara, Poland, Kashubian, Slovincia, Silesia, Czech, Moravia, Sorbian Tinggi, Sorbian Rendah, Polabian, Lithuania, Kursenieki, Yiddish, Wymysorys, Perancis, Belanda
Agama	Majoriti:; Protestan (Lutheran, Calvinisme, Gereja-gereja bersatu); Minoriti: Katolik, Judaisme
Demonim	Jerman Utara
Kerajaan	Konfederasi monarki semi-berperlembagaan berparlimen
Presiden
• 1867–1871	Wilhelm I
Canselor
• 1867–1871	Otto von Bismarck
Badan perundangan	Bikameral
• Dewan Pertuanan	Bundesrat
• Dewan Rakyat	Reichstag
Sejarah
• Keamanan Prague; Konfederasi Jerman dibubarkan	20 Ogos 1866
• Perjanjian Konfederasi Jerman Utara	18 Ogos 1866
• Perlembagaan diterima pakai	16 April 1867
• Penyertaan negeri-negeri selatan; Empayar Jerman diterima pakai sebagai nama	1 Januari 1871
• Empayar diisytiharkan	1871
• Perlembagaan Empayar	4 Mei 1871
Mata wang	Vereinsthaler
Didahului oleh	Diganti oleh
	Konfederasi Jerman[a]
	Duci Schleswig
	Provinsi Prusia
	Provinsi Posen
Empayar Jerman

Konfederasi Jerman Utara (Jerman: Norddeutscher Bund) ialah sebuah negeri persekutuan di Eropah Tengah yang wujud dari tahun 1867 hingga 1871. Ia merupakan pendahulu langsung kepada Empayar Jerman.

Sejarah

Selepas Perang Austria-Prusia pada tahun 1866, Konfederasi Jerman dibubarkan. Prusia, di bawah pimpinan Otto von Bismarck, menubuhkan Konfederasi Jerman Utara sebagai sebuah negeri persekutuan baharu. Ia merangkumi 22 buah negeri di utara Sungai Main, dengan Prusia sebagai kuasa dominan.

Konfederasi ini secara rasmi ditubuhkan pada 1 Julai 1867 dengan penggubalan perlembagaannya. Perlembagaan ini mewujudkan sebuah parlimen persekutuan (Reichstag), yang dipilih melalui hak mengundi lelaki sejagat, serta sebuah Majlis Persekutuan (Bundesrat), yang mewakili kerajaan-kerajaan negeri anggota. Raja Prusia berkhidmat sebagai Bundespräsidium (Presiden Persekutuan).

Struktur

Konfederasi ini merupakan kesatuan monarki dan bandar-bandar bebas, mengekalkan tahap autonomi tertentu bagi setiap negeri anggota. Namun, Prusia memegang kuasa dominan dalam hal-hal tentera, dasar luar, dan pentadbiran persekutuan. Sistem dua dewan – Reichstag dan Bundesrat – memberikan konfederasi itu satu bentuk perlembagaan moden.

Perlembagaan juga menetapkan pengurusan bersama dalam isu mata wang, sistem undang-undang, dan hubungan perdagangan. Tentera darat disatukan di bawah pimpinan Prusia, sementara negeri-negeri anggota tetap mengekalkan identiti politik masing-masing dalam perkara domestik.

Peralihan kepada Empayar Jerman

Wilhelm I, Presiden Persekutuan dan kemudian Maharaja Jerman

Apabila Perang Perancis-Prusia tercetus pada tahun 1870, negeri-negeri Jerman di selatan Sungai Main menyertai gabungan ketenteraan dengan Konfederasi Jerman Utara. Kemenangan ke atas Perancis membawa kepada penyatuan politik yang lebih erat.

Pada 18 Januari 1871, di Istana Versailles, Wilhelm I dari Prusia dimasyhurkan sebagai Maharaja Jerman. Peristiwa ini menandakan transformasi rasmi Konfederasi Jerman Utara menjadi Empayar Jerman, dengan perlembagaan baharu yang berasaskan struktur konfederasi tersebut.

Lihat juga

Rujukan

Craig, Gordon A. (1978). Germany, 1866–1945. Oxford University Press.
Clark, Christopher (2006). Iron Kingdom: The Rise and Downfall of Prussia, 1600–1947. Penguin Books.
Sheehan, James J. (1989). German History 1770–1866. Oxford University Press.

Pautan luar

^ de facto, kecuali Empayar Austria, Duci Agung Limburg (1839–1867), Duci Agung Luxembourg dan Kerajaan Liechtenstein

^ Preble, George Henry, History of the Flag of the United States of America: With a Chronicle of the Symbols, Standards, Banners, and Flags of Ancient and Modern Nations, 2nd ed, p. 102; A. Williams and co, 1880
^ Fischer, Michael; Senkel, Christian (2010). Klaus Tanner (penyunting). Reichsgründung 1871: Ereignis, Beschreibung, Inszenierung. Münster: Bachmann Verlag.
^ Hansen, Hans Jürgen (1978). Heil Dir im Siegerkranz: die Hymnen der Deutschen. Oldenburg, Hamburg: Stalling. ISBN 3-7979-1950-6.
^ von ADELHEID, K. L. A. I. B. E. R. ""Max Schneckenburger (1819–1849)–der Dichter der "Wacht am Rhein "". SCHRIFTEN DER BAAR. m/s. 165. Dicapai pada 9 September 2023.
^ Ochsmann, Almut. "100 Jahre deutsche Nationalhymne: Überlegungen zu Eine vaterländische Ouvertüre op. 140." Mitteilungen der Internationalen Max-Reger-Gesellschaft 3.42 (2022): 18–23.

[6] de facto, kecuali Empayar Austria, Duci Agung Limburg (1839–1867), Duci Agung Luxembourg dan Kerajaan Liechtenstein

[1] Preble, George Henry, History of the Flag of the United States of America: With a Chronicle of the Symbols, Standards, Banners, and Flags of Ancient and Modern Nations, 2nd ed, p. 102; A. Williams and co, 1880

[2] Fischer, Michael; Senkel, Christian (2010). Klaus Tanner (penyunting). Reichsgründung 1871: Ereignis, Beschreibung, Inszenierung. Münster: Bachmann Verlag.

[3] Hansen, Hans Jürgen (1978). Heil Dir im Siegerkranz: die Hymnen der Deutschen. Oldenburg, Hamburg: Stalling. ISBN 3-7979-1950-6.

[4] von ADELHEID, K. L. A. I. B. E. R. ""Max Schneckenburger (1819–1849)–der Dichter der "Wacht am Rhein "". SCHRIFTEN DER BAAR. m/s. 165. Dicapai pada 9 September 2023.

[5] Ochsmann, Almut. "100 Jahre deutsche Nationalhymne: Überlegungen zu Eine vaterländische Ouvertüre op. 140." Mitteilungen der Internationalen Max-Reger-Gesellschaft 3.42 (2022): 18–23.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]