Edificio Seagram
| Edificio Seagram | |||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Manhattan  | |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
|
Instancia de
| |||||||||||||||||||||||||||
|
Estilo
| |||||||||||||||||||||||||||
|
Edificio adxacente
| |||||||||||||||||||||||||||
| Persoas e organizacións | |||||||||||||||||||||||||||
|
Encargado por
| |||||||||||||||||||||||||||
|
Propietario/a
| |||||||||||||||||||||||||||
|
Creador/a
| |||||||||||||||||||||||||||
|
Arquitecto/a
| |||||||||||||||||||||||||||
|
Enxeñeiro estrutural
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| Id. catálogo | Monumentos Históricos de Nova York e lugar inscrito no Rexistro Nacional de Lugares Históricos | ||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||
| Wikidata C:Commons | |||||||||||||||||||||||||||
O edificio Seagram é un rañaceos situado na Park Avenue en Nova York. Deseñado polo arquitecto alemán Ludwig Mies van der Rohe, en colaboración co americano Philip Johnson. É considerado un dos mellores exemplos da estética funcionalista e unha obra mestra do Estilo Internacional. Foi deseñado como sede da Seagram Company Ltd., nese momento unha das maiores empresas destilerías do mundo.
Conta con 39 pisos en 157 metros de altura e foi construído entre 1954 e 1958.
Arquitectura
[editar | editar a fonte]O edificio constituíu un modelo de referencia para a arquitectura dos anos 60 e 70, levando ao máximo o pensamento racionalista e o chamado Estilo Internacional.[1] A idea orixinal do arquitecto era que se puidese ve-la trama de aceiro estrutural da que colgan os muros cortina de vidro, pero a normativa edificatoria americana obrigaba a recubrir tódolos elementos estructuraies de aceiro con algún material ignífugo, coma o formigón, para evitar que en caso de incendio se derritan e cedan. O formigón ocultaría a estrutura do edificio, polo que Mies usou perfís H a modo de columnas estruturais que recordaran á estrutura interna, sendo visibles dende o exterior.
