python-docs-tr/tutorial/controlflow.html at gh-pages · python-docs-tr/python-docs-tr

History

1119 lines (1062 loc) · 135 KB

Raw

100

101

102

103

104

105

106

107

108

109

110

111

112

113

114

115

116

117

118

119

120

121

122

123

124

125

126

127

128

129

130

131

132

133

134

135

136

137

138

139

140

141

142

143

144

145

146

147

148

149

150

151

152

153

154

155

156

157

158

159

160

161

162

163

164

165

166

167

168

169

170

171

172

173

174

175

176

177

178

179

180

181

182

183

184

185

186

187

188

189

190

191

192

193

194

195

196

197

198

199

200

201

202

203

204

205

206

207

208

209

210

211

212

213

214

215

216

217

218

219

220

221

222

223

224

225

226

227

228

229

230

231

232

233

234

235

236

237

238

239

240

241

242

243

244

245

246

247

248

249

250

251

252

253

254

255

256

257

258

259

260

261

262

263

264

265

266

267

268

269

270

271

272

273

274

275

276

277

278

279

280

281

282

283

284

285

286

287

288

289

290

291

292

293

294

295

296

297

298

299

300

301

302

303

304

305

306

307

308

309

310

311

312

313

314

315

316

317

318

319

320

321

322

323

324

325

326

327

328

329

330

331

332

333

334

335

336

337

338

339

340

341

342

343

344

345

346

347

348

349

350

351

352

353

354

355

356

357

358

359

360

361

362

363

364

365

366

367

368

369

370

371

372

373

374

375

376

377

378

379

380

381

382

383

384

385

386

387

388

389

390

391

392

393

394

395

396

397

398

399

400

401

402

403

404

405

406

407

408

409

410

411

412

413

414

415

416

417

418

419

420

421

422

423

424

425

426

427

428

429

430

431

432

433

434

435

436

437

438

439

440

441

442

443

444

445

446

447

448

449

450

451

452

453

454

455

456

457

458

459

460

461

462

463

464

465

466

467

468

469

470

471

472

473

474

475

476

477

478

479

480

481

482

483

484

485

486

487

488

489

490

491

492

493

494

495

496

497

498

499

500

501

502

503

504

505

506

507

508

509

510

511

512

513

514

515

516

517

518

519

520

521

522

523

524

525

526

527

528

529

530

531

532

533

534

535

536

537

538

539

540

541

542

543

544

545

546

547

548

549

550

551

552

553

554

555

556

557

558

559

560

561

562

563

564

565

566

567

568

569

570

571

572

573

574

575

576

577

578

579

580

581

582

583

584

585

586

587

588

589

590

591

592

593

594

595

596

597

598

599

600

601

602

603

604

605

606

607

608

609

610

611

612

613

614

615

616

617

618

619

620

621

622

623

624

625

626

627

628

629

630

631

632

633

634

635

636

637

638

639

640

641

642

643

644

645

646

647

648

649

650

651

652

653

654

655

656

657

658

659

660

661

662

663

664

665

666

667

668

669

670

671

672

673

674

675

676

677

678

679

680

681

682

683

684

685

686

687

688

689

690

691

692

693

694

695

696

697

698

699

700

701

702

703

704

705

706

707

708

709

710

711

712

713

714

715

716

717

718

719

720

721

722

723

724

725

726

727

728

729

730

731

732

733

734

735

736

737

738

739

740

741

742

743

744

745

746

747

748

749

750

751

752

753

754

755

756

757

758

759

760

761

762

763

764

765

766

767

768

769

770

771

772

773

774

775

776

777

778

779

780

781

782

783

784

785

786

787

788

789

790

791

792

793

794

795

796

797

798

799

800

801

802

803

804

805

806

807

808

809

810

811

812

813

814

815

816

817

818

819

820

821

822

823

824

825

826

827

828

829

830

831

832

833

834

835

836

837

838

839

840

841

842

843

844

845

846

847

848

849

850

851

852

853

854

855

856

857

858

859

860

861

862

863

864

865

866

867

868

869

870

871

872

873

874

875

876

877

878

879

880

881

882

883

884

885

886

887

888

889

890

891

892

893

894

895

896

897

898

899

900

901

902

903

904

905

906

907

908

909

910

911

912

913

914

915

916

917

918

919

920

921

922

923

924

925

926

927

928

929

930

931

932

933

934

935

936

937

938

939

940

941

942

943

944

945

946

947

948

949

950

951

952

953

954

955

956

957

958

959

960

961

962

963

964

965

966

967

968

969

970

971

972

973

974

975

976

977

978

979

980

981

982

983

984

985

986

987

988

989

990

991

992

993

994

995

996

997

998

999

1000

<!DOCTYPE html>

<head>

<title>4. Daha Fazla Kontrol Akışı Aracı — Python 3.11.5 belgelendirmesi</title><meta name="viewport" content="width=device-width, initial-scale=1.0">

title="Python 3.11.5 belgelendirmesi içinde ara"

href="../_static/opensearch.xml"/>

<style>

@media only screen {

table.full-width-table {

width: 100%;

}

</style>

</head>

<body>

<input type="checkbox" id="menuToggler" class="toggler__input" aria-controls="navigation"

aria-pressed="false" aria-expanded="false" role="button" aria-label="Menu" />

</label>

</a>

</svg>

</form>

</nav>

Theme

<option value="light">Light</option>

</select>

</label>

<div>

<h3><a href="../contents.html">İçindekiler</a></h3>

<ul>

<li><a class="reference internal" href="#">4. Daha Fazla Kontrol Akışı Aracı</a><ul>

<li><a class="reference internal" href="#if-statements">4.1. <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">if</code> İfadeleri</a></li>

<li><a class="reference internal" href="#for-statements">4.2. <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">for</code> İfadeleri</a></li>

<li><a class="reference internal" href="#the-range-function">4.3. <code class="xref py py-func docutils literal notranslate">range()</code> Fonksiyonu</a></li>

<li><a class="reference internal" href="#break-and-continue-statements-and-else-clauses-on-loops">4.4. <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">break</code> ve <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">continue</code> İfadeleri ve <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">else</code> Döngülerdeki Cümleler</a></li>

<li><a class="reference internal" href="#pass-statements">4.5. <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">pass</code> İfadeleri</a></li>

<li><a class="reference internal" href="#match-statements">4.6. <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">pass</code> İfadeleri</a></li>

<li><a class="reference internal" href="#defining-functions">4.7. Fonksiyonların Tanımlanması</a></li>

<li><a class="reference internal" href="#more-on-defining-functions">4.8. İşlev Tanımlama hakkında daha fazla bilgi</a><ul>

<li><a class="reference internal" href="#default-argument-values">4.8.1. Varsayılan Değişken Değerleri</a></li>

<li><a class="reference internal" href="#keyword-arguments">4.8.2. Anahtar Kelime Değişkenleri</a></li>

<li><a class="reference internal" href="#special-parameters">4.8.3. Özel parametreler</a><ul>

<li><a class="reference internal" href="#positional-or-keyword-arguments">4.8.3.1. Konumsal veya Anahtar Kelime Argümanları</a></li>

<li><a class="reference internal" href="#positional-only-parameters">4.8.3.2. Yalnızca Konumsal Parametreler</a></li>

<li><a class="reference internal" href="#keyword-only-arguments">4.8.3.3. Yalnızca Anahtar Sözcük İçeren Değişkenler</a></li>

<li><a class="reference internal" href="#function-examples">4.8.3.4. Fonksiyon Örnekleri</a></li>

</ul>

</li>

<li><a class="reference internal" href="#arbitrary-argument-lists">4.8.4. Keyfi Argüman Listeleri</a></li>

<li><a class="reference internal" href="#unpacking-argument-lists">4.8.5. Argüman Listelerini Açma</a></li>

<li><a class="reference internal" href="#lambda-expressions">4.8.6. Lambda İfadeleri</a></li>

<li><a class="reference internal" href="#documentation-strings">4.8.7. Dokümantasyon Stringler’i</a></li>

<li><a class="reference internal" href="#function-annotations">4.8.8. Fonksiyon Ek Açıklamaları</a></li>

</ul>

</li>

<li><a class="reference internal" href="#intermezzo-coding-style">4.9. Intermezzo: Kodlama Stili</a></li>

</ul>

</li>

</ul>

</div>

<div>

<h4>Önceki konu</h4>

<a href="introduction.html"

title="önceki bölüm">3. Python’a Resmi Olmayan Bir Giriş</a>

</div>

<div>

<h4>Sonraki konu</h4>

<a href="datastructures.html"

title="sonraki bölüm">5. Veri Yapıları</a>

</div>

<h3>Bu Sayfa</h3>

<li><a href="../bugs.html">Hata Bildir</a></li>

<li>

<a href="https://github.com/python/cpython/blob/3.11/Doc/tutorial/controlflow.rst"

rel="nofollow">Kaynağı Göster

</a>

</li>

</ul>

</div>

</nav>

</div>

<h3>Gezinti</h3>

<ul>

<a href="../genindex.html" title="Genel Endeks"

accesskey="I">dizin</a></li>

<a href="../py-modindex.html" title="Python Modül Dizini"

>modülleri</a> |</li>

<a href="datastructures.html" title="5. Veri Yapıları"

accesskey="N">sonraki</a> |</li>

<a href="introduction.html" title="3. Python’a Resmi Olmayan Bir Giriş"

accesskey="P">önceki</a> |</li>

<li><a href="https://www.python.org/">Python</a> »</li>

</li>

<li>

</li>

<a href="../index.html">3.11.5 Documentation</a> »

</li>

<li class="nav-item nav-item-1"><a href="index.html" accesskey="U">Python Öğreticisi</a> »</li>

<li class="nav-item nav-item-this"><a href="">4. Daha Fazla Kontrol Akışı Aracı</a></li>

</form>

</div>

</li>

Theme

<option value="light">Light</option>

</select>

</label> |</li>

</ul>

</div>

<h1>4. Daha Fazla Kontrol Akışı Aracı<a class="headerlink" href="#more-control-flow-tools" title="Permalink to this heading">¶</a></h1>

As well as the <a class="reference internal" href="../reference/compound_stmts.html#while"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">while</code></a> statement just introduced, Python uses a few more

that we will encounter in this chapter.

<h2>4.1. <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">if</code> İfadeleri<a class="headerlink" href="#if-statements" title="Permalink to this heading">¶</a></h2>

Belki de en iyi bilinen deyim türü <a class="reference internal" href="../reference/compound_stmts.html#if"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">if</code></a> deyimidir. Örneğin:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> x = int(input("Please enter an integer: "))

Please enter an integer: 42

>>> if x < 0:

... x = 0

... print('Negative changed to zero')

... elif x == 0:

... print('Zero')

... elif x == 1:

... print('Single')

... else:

... print('More')

...

More

</pre></div>

</div>

Sıfır veya daha fazla <a class="reference internal" href="../reference/compound_stmts.html#elif"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">elif</code></a> bölümü olabilir ve <a class="reference internal" href="../reference/compound_stmts.html#else"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">else</code></a> bölümü isteğe bağlıdır. ‘<code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">elif</code>’ anahtar sözcüğü ‘else if’ ifadesinin kısaltmasıdır ve aşırı girintiden kaçınmak için kullanışlıdır. Bir <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">if</code> … <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">elif</code> … <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">elif</code> … dizisi, diğer dillerde bulunan <code class="docutils literal notranslate">switch</code> veya <code class="docutils literal notranslate">case</code> deyimlerinin yerine geçer.

Aynı değeri birkaç sabitle karşılaştırıyorsanız veya belirli türleri veya nitelikleri kontrol ediyorsanız, <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">match</code> deyimini de yararlı bulabilirsiniz. Daha fazla ayrıntı için <a class="reference internal" href="#tut-match">pass İfadeleri</a> bölümüne bakınız.

</section>

<h2>4.2. <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">for</code> İfadeleri<a class="headerlink" href="#for-statements" title="Permalink to this heading">¶</a></h2>

Python’daki <a class="reference internal" href="../reference/compound_stmts.html#for"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">for</code></a> deyimi, C veya Pascal’da alışkın olduğunuzdan biraz farklıdır. Her zaman sayıların aritmetik ilerlemesi üzerinde yineleme yapmak (Pascal’daki gibi) veya kullanıcıya hem yineleme adımını hem de durma koşulunu tanımlama yeteneği vermek (C gibi) yerine, Python’un <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">for</code> deyimi, herhangi bir dizinin (bir liste veya bir dize) öğeleri üzerinde, dizide göründükleri sırayla yineler. Örneğin (kelime oyunu yapmak istemedim):

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> # Measure some strings:

... words = ['cat', 'window', 'defenestrate']

>>> for w in words:

... print(w, len(w))

...

cat 3

window 6

defenestrate 12

</pre></div>

</div>

Aynı koleksiyon üzerinde yineleme yaparken bir koleksiyonu değiştiren kodun doğru yazılması zor olabilir. Bunun yerine, koleksiyonun bir kopyası üzerinde döngü yapmak veya yeni bir koleksiyon oluşturmak genellikle daha kolaydır:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre># Create a sample collection

users = {'Hans': 'active', 'Éléonore': 'inactive', '景太郎': 'active'}

# Strategy: Iterate over a copy

for user, status in users.copy().items():

if status == 'inactive':

del users[user]

# Strategy: Create a new collection

active_users = {}

if status == 'active':

active_users[user] = status

</pre></div>

</div>

</section>

<h2>4.3. <a class="reference internal" href="../library/stdtypes.html#range" title="range"><code class="xref py py-func docutils literal notranslate">range()</code></a> Fonksiyonu<a class="headerlink" href="#the-range-function" title="Permalink to this heading">¶</a></h2>

Bir sayı dizisi üzerinde yineleme yapmanız gerekiyorsa, yerleşik <a class="reference internal" href="../library/stdtypes.html#range" title="range"><code class="xref py py-func docutils literal notranslate">range()</code></a> fonksiyonu kullanışlı olur. Aritmetik ilerlemeler üretir:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> for i in range(5):

... print(i)

...

0

1

2

3

4

</pre></div>

</div>

Verilen bitiş noktası asla oluşturulan dizinin bir parçası değildir; <code class="docutils literal notranslate">range(10)</code> 10 değer üretir, 10 uzunluğundaki bir dizinin öğeleri için yasal indisler. Aralığın başka bir sayıdan başlamasına izin vermek veya farklı bir artış (negatif bile olsa; bazen buna ‘adım’ denir) belirtmek mümkündür:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> list(range(5, 10))

[5, 6, 7, 8, 9]

>>> list(range(0, 10, 3))

[0, 3, 6, 9]

>>> list(range(-10, -100, -30))

[-10, -40, -70]

</pre></div>

</div>

Bir dizinin indisleri üzerinde yineleme yapmak için <a class="reference internal" href="../library/stdtypes.html#range" title="range"><code class="xref py py-func docutils literal notranslate">range()</code></a> ve <a class="reference internal" href="../library/functions.html#len" title="len"><code class="xref py py-func docutils literal notranslate">len()</code></a> öğelerini aşağıdaki gibi birleştirebilirsiniz:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> a = ['Mary', 'had', 'a', 'little', 'lamb']

>>> for i in range(len(a)):

... print(i, a[i])

...

0 Mary

1 had

2 a

3 little

4 lamb

</pre></div>

</div>

Ancak bu tür durumların çoğunda <a class="reference internal" href="../library/functions.html#enumerate" title="enumerate"><code class="xref py py-func docutils literal notranslate">enumerate()</code></a> fonksiyonunu kullanmak uygundur, bkz <a class="reference internal" href="datastructures.html#tut-loopidioms">Döngü Teknikleri</a>.

Sadece bir aralık yazdırırsanız garip bir şey olur:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> range(10)

range(0, 10)

</pre></div>

</div>

Birçok yönden <a class="reference internal" href="../library/stdtypes.html#range" title="range"><code class="xref py py-func docutils literal notranslate">range()</code></a> tarafından döndürülen nesne bir listeymiş gibi davranır, ancak aslında öyle değildir. Üzerinde yineleme yaptığınızda istenen dizinin ardışık öğelerini döndüren bir nesnedir, ancak listeyi gerçekten oluşturmaz, böylece yerden tasarruf sağlar.

Böyle bir nesnenin <a class="reference internal" href="../glossary.html#term-iterable">iterable</a> olduğunu, yani arz tükenene kadar ardışık öğeler elde edebilecekleri bir şey bekleyen fonksiyonlar ve yapılar için bir hedef olarak uygun olduğunu söylüyoruz. Daha önce <a class="reference internal" href="../reference/compound_stmts.html#for"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">for</code></a> deyiminin böyle bir yapı olduğunu görmüştük, bir yinelenebilir alan bir fonksiyon örneği ise <a class="reference internal" href="../library/functions.html#sum" title="sum"><code class="xref py py-func docutils literal notranslate">sum()</code></a>:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> sum(range(4)) # 0 + 1 + 2 + 3

6

</pre></div>

</div>

Daha sonra yinelenebilirleri döndüren ve argüman olarak yinelenebilirleri alan daha fazla fonksiyon göreceğiz. <a class="reference internal" href="datastructures.html#tut-structures">Veri Yapıları</a> bölümünde, <a class="reference internal" href="../library/stdtypes.html#list" title="list"><code class="xref py py-func docutils literal notranslate">list()</code></a> hakkında daha ayrıntılı olarak tartışacağız.

</section>

<h2>4.4. <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">break</code> ve <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">continue</code> İfadeleri ve <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">else</code> Döngülerdeki Cümleler<a class="headerlink" href="#break-and-continue-statements-and-else-clauses-on-loops" title="Permalink to this heading">¶</a></h2>

The <a class="reference internal" href="../reference/simple_stmts.html#break"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">break</code></a> statement breaks out of the innermost enclosing

<a class="reference internal" href="../reference/compound_stmts.html#for"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">for</code></a> or <a class="reference internal" href="../reference/compound_stmts.html#while"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">while</code></a> loop.

A <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">for</code> or <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">while</code> loop can include an <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">else</code> clause.

In a <a class="reference internal" href="../reference/compound_stmts.html#for"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">for</code></a> loop, the <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">else</code> clause is executed

after the loop reaches its final iteration.

In a <a class="reference internal" href="../reference/compound_stmts.html#while"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">while</code></a> loop, it’s executed after the loop’s condition becomes false.

In either kind of loop, the <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">else</code> clause is not executed

if the loop was terminated by a <a class="reference internal" href="../reference/simple_stmts.html#break"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">break</code></a>.

This is exemplified in the following <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">for</code> loop,

which searches for prime numbers:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> for n in range(2, 10):

... for x in range(2, n):

... if n % x == 0:

... print(n, 'equals', x, '*', n//x)

... break

... else:

... # loop fell through without finding a factor

... print(n, 'is a prime number')

...

2 is a prime number

3 is a prime number

4 equals 2 * 2

5 is a prime number

6 equals 2 * 3

7 is a prime number

8 equals 2 * 4

9 equals 3 * 3

</pre></div>

</div>

(Evet, bu doğru koddur. Yakından bakın: <code class="docutils literal notranslate">else</code> cümlesi <a class="reference internal" href="../reference/compound_stmts.html#for"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">for</code></a> döngüsüne aittir, değil <a class="reference internal" href="../reference/compound_stmts.html#if"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">if</code></a> deyimine)

Bir döngü ile kullanıldığında, <code class="docutils literal notranslate">else</code> ifadesinin <a class="reference internal" href="../reference/compound_stmts.html#try"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">try</code></a> deyiminin <code class="docutils literal notranslate">else</code> cümlesiyle, <a class="reference internal" href="../reference/compound_stmts.html#if"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">if</code></a> deyimlerininkinden daha fazla ortak noktası vardır: <a class="reference internal" href="../reference/compound_stmts.html#try"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">try</code></a> deyiminin <code class="docutils literal notranslate">else</code> cümlesi herhangi bir istisna oluşmadığında çalışır ve bir döngünün <code class="docutils literal notranslate">else</code> cümlesi herhangi bir <code class="docutils literal notranslate">break</code> oluşmadığında çalışır. <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">try</code> deyimi ve istisnalar hakkında daha fazla bilgi için <a class="reference internal" href="errors.html#tut-handling">Özel Durumları İşleme</a> bölümüne bakınız.

Yine C’den ödünç alınan <a class="reference internal" href="../reference/simple_stmts.html#continue"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">continue</code></a> deyimi, döngünün bir sonraki yinelemesiyle devam eder:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> for num in range(2, 10):

... if num % 2 == 0:

... print("Found an even number", num)

... continue

... print("Found an odd number", num)

...

Found an even number 2

Found an odd number 3

Found an even number 4

Found an odd number 5

Found an even number 6

Found an odd number 7

Found an even number 8

Found an odd number 9

</pre></div>

</div>

</section>

<h2>4.5. <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">pass</code> İfadeleri<a class="headerlink" href="#pass-statements" title="Permalink to this heading">¶</a></h2>

<a class="reference internal" href="../reference/simple_stmts.html#pass"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">pass</code></a> deyimi hiçbir şey yapmaz. Sözdizimsel olarak bir deyim gerektiğinde ancak program hiçbir eylem gerektirmediğinde kullanılabilir. Örneğin:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> while True:

... pass # Busy-wait for keyboard interrupt (Ctrl+C)

...

</pre></div>

</div>

Bu genellikle minimal sınıflar oluşturmak için kullanılır:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> class MyEmptyClass:

... pass

...

</pre></div>

</div>

<a class="reference internal" href="../reference/simple_stmts.html#pass"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">pass</code></a> ‘in kullanılabileceği bir başka yer de, yeni kod üzerinde çalışırken bir fonksiyon veya koşul gövdesi için bir yer tutucu olarak daha soyut bir düzeyde düşünmeye devam etmenizi sağlamaktır. <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">pass</code> sessizce göz ardı edilir:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> def initlog(*args):

... pass # Remember to implement this!

...

</pre></div>

</div>

</section>

<h2>4.6. <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">pass</code> İfadeleri<a class="headerlink" href="#match-statements" title="Permalink to this heading">¶</a></h2>

<a class="reference internal" href="../reference/compound_stmts.html#match"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">match</code></a> bir ifadeyi alır ve değerini bir veya daha fazla case bloğu olarak verilen ardışık kalıplarla karşılaştırır. Bu, C, Java veya JavaScript’teki (ve diğer birçok dildeki) bir switch ifadesine yüzeysel olarak benzer, ancak Rust veya Haskell gibi dillerdeki kalıp eşleştirmeye daha çok benzer. Yalnızca eşleşen ilk kalıp yürütülür ve ayrıca bileşenleri (sıra öğeleri veya nesne nitelikleri) değerden değişkenlere çıkarabilir.

En basit form, bir konu değerini bir veya daha fazla sabitle karşılaştırır:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>def http_error(status):

match status:

case 400:

return "Bad request"

case 404:

return "Not found"

case 418:

return "I'm a teapot"

case _:

return "Something's wrong with the internet"

</pre></div>

</div>

Son bloğa dikkat edin: “değişken adı” <code class="docutils literal notranslate">_</code> bir wildcard görevi görür ve asla eşleşmez. Hiçbir durum eşleşmezse, dallardan hiçbiri yürütülmez.

<code class="docutils literal notranslate">|</code> (“or”) kullanarak birkaç sabiti tek bir kalıpta birleştirebilirsiniz:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>case 401 | 403 | 404:

return "Not allowed"

</pre></div>

</div>

Kalıplar paket açma atamaları gibi görünebilir ve değişkenleri bağlamak için kullanılabilir:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre># point is an (x, y) tuple

match point:

case (0, 0):

print("Origin")

case (0, y):

print(f"Y={y}")

case (x, 0):

case (x, y):

print(f"X={x}, Y={y}")

case _:

raise ValueError("Not a point")

</pre></div>

</div>

Bunu dikkatle inceleyin! İlk kalıpta iki sabit vardır ve yukarıda gösterilen sabit kalıbının bir uzantısı olarak düşünülebilir. Ancak sonraki iki kalıp bir sabit ve bir değişkeni birleştirir ve değişken özneden (<code class="docutils literal notranslate">point</code>) bir değer bağlar. Dördüncü kalıp iki değeri yakalar, bu da onu kavramsal olarak <code class="docutils literal notranslate">(x, y) = point</code> paket açma atamasına benzer hale getirir.

Verilerinizi yapılandırmak için sınıfları kullanıyorsanız, sınıf adını ve ardından bir yapıcıya benzeyen, ancak nitelikleri değişkenlere yakalama yeteneğine sahip bir argüman listesi kullanabilirsiniz:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>class Point:

def __init__(self, x, y):

self.x = x

self.y = y

def where_is(point):

match point:

case Point(x=0, y=0):

print("Origin")

case Point(x=x, y=0):

case Point():

print("Somewhere else")

case _:

print("Not a point")

</pre></div>

</div>

Konumsal parametreleri, nitelikleri için bir sıralama sağlayan bazı yerleşik sınıflarla (örneğin veri sınıfları) kullanabilirsiniz. Ayrıca sınıflarınızda <code class="docutils literal notranslate">__match_args__</code> niteliğini ayarlayarak kalıplardaki nitelikler için belirli bir konum tanımlayabilirsiniz. Bu özellik (“x”, “y”) olarak ayarlanırsa, bahsi geçen kalıpların hepsi eş değerdir (ve hepsi <code class="docutils literal notranslate">y</code> niteliğini <code class="docutils literal notranslate">var</code> değişkenine bağlar):

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>Point(1, var)

Point(1, y=var)

Point(x=1, y=var)

Point(y=var, x=1)

</pre></div>

</div>

Kalıpları okumak için önerilen bir yol, hangi değişkenlerin neye ayarlanacağını anlamak için onlara bir atamanın soluna koyacağınız şeyin genişletilmiş bir biçimi olarak bakmaktır. Yalnızca bağımsız isimler (yukarıdaki <code class="docutils literal notranslate">var</code> gibi) bir eşleştirme deyimi tarafından atanır. Noktalı isimlere (<code class="docutils literal notranslate">foo.bar</code> gibi), nitelik isimlerine (yukarıdaki <code class="docutils literal notranslate">x=</code> ve <code class="docutils literal notranslate">y=</code> gibi) veya sınıf isimlerine (yukarıdaki <code class="docutils literal notranslate">Point</code> gibi yanlarındaki “(…)” ile tanınan) asla atama yapılmaz.

Patterns can be arbitrarily nested. For example, if we have a short

list of Points, with <code class="docutils literal notranslate">__match_args__</code> added, we could match it like this:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>class Point:

__match_args__ = ('x', 'y')

self.x = x

self.y = y

match points:

case []:

print("No points")

print("The origin")

case [Point(x, y)]:

print(f"Single point {x}, {y}")

case [Point(0, y1), Point(0, y2)]:

print(f"Two on the Y axis at {y1}, {y2}")

case _:

print("Something else")

</pre></div>

</div>

Bir kalıba “guard” olarak bilinen bir <code class="docutils literal notranslate">if</code> cümlesi ekleyebiliriz. Eğer guard yanlış ise, <code class="docutils literal notranslate">match</code> bir sonraki case bloğunu denemeye devam eder. Değer yakalamanın koruma değerlendirilmeden önce gerçekleştiğine dikkat edin:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>match point:

case Point(x, y) if x == y:

print(f"Y=X at {x}")

case Point(x, y):

print(f"Not on the diagonal")

</pre></div>

</div>

Bu açıklamanın diğer bazı kilit özellikleri:

<ul>

<li>Paket açma atamaları gibi, tuple ve liste kalıpları da tamamen aynı anlama sahiptir ve aslında rastgele dizilerle eşleşir. Önemli bir istisna, yineleyicilerle veya string’lerle eşleşmezler.</li>

<li>Sıra kalıpları genişletilmiş paket açmayı destekler: <code class="docutils literal notranslate">[x, y, *rest]</code> ve <code class="docutils literal notranslate">(x, y, *rest)</code> paket açma atamalarına benzer şekilde çalışır. <code class="docutils literal notranslate">*</code> öğesinden sonraki ad <code class="docutils literal notranslate">_</code> de olabilir, bu nedenle <code class="docutils literal notranslate">(x, y, *_)</code> öğesi, kalan öğeleri bağlamadan en az iki öğeden oluşan bir diziyle eşleşir.</li>

<li>Eşleme kalıpları: <code class="docutils literal notranslate">{"bandwidth": b, "latency": l}</code> bir sözlükten <code class="docutils literal notranslate">"bandwidth"</code> ve <code class="docutils literal notranslate">"latency"</code> değerlerini yakalar. Sıra kalıplarının aksine, ekstra anahtarlar göz ardı edilir. <code class="docutils literal notranslate">**rest</code> gibi bir paket açma da desteklenir. (Ancak <code class="docutils literal notranslate">**_</code> gereksiz olacağından buna izin verilmez)</li>

<li>Alt kalıplar <code class="docutils literal notranslate">as</code> anahtar sözcüğü kullanılarak yakalanabilir:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>case (Point(x1, y1), Point(x2, y2) as p2): ...

</pre></div>

</div>

girdinin ikinci elemanını <code class="docutils literal notranslate">p2</code> olarak yakalayacaktır (girdi iki noktadan oluşan bir dizi olduğu sürece)

</li>

<li>Çoğu sabit eşitlikle karşılaştırılır, ancak <code class="docutils literal notranslate">True</code>, <code class="docutils literal notranslate">False</code> ve <code class="docutils literal notranslate">None</code> tekilleri özdeşlikle karşılaştırılır.</li>

<li>Kalıplar adlandırılmış sabitler kullanabilir. Bunlar, yakalama değişkeni olarak yorumlanmalarını önlemek için noktalı isimler olmalıdır:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>from enum import Enum

class Color(Enum):

RED = 'red'

GREEN = 'green'

BLUE = 'blue'

color = Color(input("Enter your choice of 'red', 'blue' or 'green': "))

match color:

case Color.RED:

print("I see red!")

case Color.GREEN:

print("Grass is green")

case Color.BLUE:

print("I'm feeling the blues :(")

</pre></div>

</div>

</li>

</ul>

Daha ayrıntılı bir açıklama ve ek örnekler için, öğretici bir formatta yazılmış olan <a class="pep reference external" href="https://peps.python.org/pep-0636/">PEP 636</a> sayfasına bakabilirsiniz.

</section>

<h2>4.7. Fonksiyonların Tanımlanması<a class="headerlink" href="#defining-functions" title="Permalink to this heading">¶</a></h2>

Fibonacci serisini rastgele bir sınıra kadar yazan bir fonksiyon oluşturabiliriz:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> def fib(n): # write Fibonacci series up to n

... """Print a Fibonacci series up to n."""

... a, b = 0, 1

... while a < n:

... print(a, end=' ')

... a, b = b, a+b

... print()

...

>>> # Now call the function we just defined:

... fib(2000)

0 1 1 2 3 5 8 13 21 34 55 89 144 233 377 610 987 1597

</pre></div>

</div>

Anahtar kelime <a class="reference internal" href="../reference/compound_stmts.html#def"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">def</code></a> bir fonksiyon tanımını tanıtır. Bunu fonksiyon adı ve parantez içine alınmış resmi parametreler listesi takip etmelidir. Fonksiyonun gövdesini oluşturan ifadeler bir sonraki satırdan başlar ve girintili olmalıdır.

Fonksiyon gövdesinin ilk ifadesi isteğe bağlı olarak bir string literal olabilir; bu string literal fonksiyonun dokümantasyon stringi veya docstring ‘dir. (Docstringler hakkında daha fazla bilgi <a class="reference internal" href="#tut-docstrings">Dokümantasyon Stringler’i</a> bölümünde bulunabilir.) Otomatik olarak çevrimiçi veya basılı dokümantasyon üretmek veya kullanıcının etkileşimli olarak kodda gezinmesini sağlamak için docstringleri kullanan araçlar vardır; yazdığınız koda docstringler eklemek iyi bir uygulamadır, bu yüzden bunu alışkanlık haline getirin.

Bir fonksiyonun çalıştırılması, fonksiyonun yerel değişkenleri için kullanılan yeni bir sembol tablosu ortaya çıkarır. Daha açık bir ifadeyle, bir fonksiyon içindeki tüm değişken atamaları değeri yerel sembol tablosunda saklar; oysa değişken referansları önce yerel sembol tablosuna, sonra çevreleyen fonksiyonların yerel sembol tablolarına, daha sonra global sembol tablosuna ve son olarak da yerleşik isimler tablosuna bakar. Bu nedenle, global değişkenlere ve çevreleyen fonksiyonların değişkenlerine bir fonksiyon içinde doğrudan değer atanamaz (global değişkenler için bir <a class="reference internal" href="../reference/simple_stmts.html#global"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">global</code></a> deyiminde veya çevreleyen fonksiyonların değişkenleri için bir <a class="reference internal" href="../reference/simple_stmts.html#nonlocal"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">nonlocal</code></a> deyiminde isimlendirilmedikçe), ancak bunlara referans verilebilir.

Bir fonksiyon çağrısının gerçek parametreleri (argümanları), çağrıldığında çağrılan fonksiyonun yerel sembol tablosunda tanıtılır; bu nedenle, argümanlar call by value (burada value her zaman bir nesne referans’dır, nesnenin değeri değildir) kullanılarak aktarılır. <a class="footnote-reference brackets" href="#id2" id="id1" role="doc-noteref">[1]</a> Bir fonksiyon başka bir fonksiyonu çağırdığında veya kendini tekrarlı olarak çağırdığında, bu çağrı için yeni bir yerel sembol tablosu oluşturulur.

Bir fonksiyon tanımı, fonksiyon adını geçerli sembol tablosundaki fonksiyon nesnesiyle ilişkilendirir. Yorumlayıcı, bu adın işaret ettiği nesneyi kullanıcı tanımlı bir fonksiyon olarak tanır. Diğer isimler de aynı fonksiyon nesnesine işaret edebilir ve fonksiyona erişmek için kullanılabilir:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> fib

>>> f = fib

>>> f(100)

0 1 1 2 3 5 8 13 21 34 55 89

</pre></div>

</div>

Diğer dillerden geliyorsanız, <code class="docutils literal notranslate">fib</code> ‘in bir fonksiyon değil, değer döndürmediği için bir prosedür olduğuna itiraz edebilirsiniz. Aslında, <a class="reference internal" href="../reference/simple_stmts.html#return"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">return</code></a> ifadesi olmayan fonksiyonlar bile, oldukça sıkıcı olsa da, bir değer döndürürler. Bu değer <code class="docutils literal notranslate">None</code> olarak adlandırılır (yerleşik bir isimdir). Normalde <code class="docutils literal notranslate">None</code> değerinin yazılması, yazılan tek değer olacaksa yorumlayıcı tarafından bastırılır. Eğer gerçekten istiyorsanız <a class="reference internal" href="../library/functions.html#print" title="print"><code class="xref py py-func docutils literal notranslate">print()</code></a> kullanarak görebilirsiniz:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> fib(0)

>>> print(fib(0))

None

</pre></div>

</div>

Fibonacci serisindeki sayıların listesini döndürebilecek bir fonksiyon yazmak gayet basittir, onun yerine şunu yazdırarak:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> def fib2(n): # return Fibonacci series up to n

... """Return a list containing the Fibonacci series up to n."""

... result = []

... while a < n:

... result.append(a) # see below

... return result

...

>>> f100 = fib2(100) # call it

>>> f100 # write the result

[0, 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55, 89]

</pre></div>

</div>

Bu örnek, her zamanki gibi, bazı yeni Python özelliklerini göstermektedir:

<li>Bir <a class="reference internal" href="../reference/simple_stmts.html#return"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">return</code></a> deyimi bir fonksiyondan bir değerle döner. <code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">return</code> deyimi bir ifade argümanı olmadan <code class="docutils literal notranslate">None</code> döndürür. Bir fonksiyonun sonundan düşmek de <code class="docutils literal notranslate">None</code> değerini döndürür.</li>

<li>The statement <code class="docutils literal notranslate">result.append(a)</code> calls a method of the list object

<code class="docutils literal notranslate">result</code>. A method is a function that ‘belongs’ to an object and is named

<code class="docutils literal notranslate">obj.methodname</code>, where <code class="docutils literal notranslate">obj</code> is some object (this may be an expression),

and <code class="docutils literal notranslate">methodname</code> is the name of a method that is defined by the object’s type.

Different types define different methods. Methods of different types may have

the same name without causing ambiguity. (It is possible to define your own

object types and methods, using classes, see <a class="reference internal" href="classes.html#tut-classes">Sınıflar</a>)

The method <code class="xref py py-meth docutils literal notranslate">append()</code> shown in the example is defined for list objects; it

adds a new element at the end of the list. In this example it is equivalent to

<code class="docutils literal notranslate">result = result + [a]</code>, but more efficient.</li>

</ul>

</section>

<h2>4.8. İşlev Tanımlama hakkında daha fazla bilgi<a class="headerlink" href="#more-on-defining-functions" title="Permalink to this heading">¶</a></h2>

Değişken sayıda argüman içeren fonksiyonlar tanımlamak da mümkündür. Birleştirilebilen üç form vardır.

<h3>4.8.1. Varsayılan Değişken Değerleri<a class="headerlink" href="#default-argument-values" title="Permalink to this heading">¶</a></h3>

En kullanışlı biçim, bir veya daha fazla bağımsız değişken için varsayılan bir değer belirtmektir. Bu, izin vermek üzere tanımlandığından daha az sayıda bağımsız değişkenle çağrılabilen bir fonksiyon oluşturur. Örneğin:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>def ask_ok(prompt, retries=4, reminder='Please try again!'):

while True:

ok = input(prompt)

if ok in ('y', 'ye', 'yes'):

return True

if ok in ('n', 'no', 'nop', 'nope'):

return False

retries = retries - 1

if retries < 0:

raise ValueError('invalid user response')

print(reminder)

</pre></div>

</div>

Bu fonksiyon çeşitli yollarla çağrılabilir:

<li>sadece zorunlu argümanı vererek: <code class="docutils literal notranslate">ask_ok('Gerçekten çıkmak istiyor musun?')</code></li>

<li>isteğe bağlı değişkenlerden birini vermek: <code class="docutils literal notranslate">ask_ok('OK to overwrite the file?', 2)</code></li>

<li>ya da bütün değişkenleri vermek: <code class="docutils literal notranslate">ask_ok('OK to overwrite the file?', 2, 'Come on, only yes or no!')</code></li>

</ul>

Bu örnek ayrıca <a class="reference internal" href="../reference/expressions.html#in"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">in</code></a> anahtar sözcüğünü de tanıtır. Bu, bir dizinin belirli bir değer içerip içermediğini test eder.

Varsayılan değerler tanımlayan kapsamdaki fonksiyon tanımlama noktasında değerlendirilir, böylece

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>i = 5

def f(arg=i):

print(arg)

i = 6

f()

</pre></div>

</div>

<code class="docutils literal notranslate">5</code> çıktısını verecektir.

Önemli uyarı: Varsayılan değer yalnızca bir kez değerlendirilir. Varsayılan değer liste, sözlük veya çoğu sınıfın örnekleri gibi değiştirilebilir bir nesne olduğunda bu durum fark yaratır. Örneğin, aşağıdaki fonksiyon sonraki çağrılarda kendisine aktarılan argümanları biriktirir:

L.append(a)

return L

print(f(1))

print(f(2))

print(f(3))

</pre></div>

</div>

Bu şu çıktıyı verecektir

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>[1]

[1, 2]

[1, 2, 3]

</pre></div>

</div>

Varsayılan değerin sonraki çağrılar arasında paylaşılmasını istemiyorsanız, bunun yerine fonksiyonu şu şekilde yazabilirsiniz:

if L is None:

L = []

L.append(a)

return L

</pre></div>

</div>

</section>

<h3>4.8.2. Anahtar Kelime Değişkenleri<a class="headerlink" href="#keyword-arguments" title="Permalink to this heading">¶</a></h3>

Fonksiyonlar ayrıca <code class="docutils literal notranslate">kwarg=value</code> şeklinde <a class="reference internal" href="../glossary.html#term-keyword-argument">anahtar kelime argümanları</a> kullanılarak da çağrılabilir. Örneğin, aşağıdaki fonksiyon:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>def parrot(voltage, state='a stiff', action='voom', type='Norwegian Blue'):

print("-- This parrot wouldn't", action, end=' ')

print("if you put", voltage, "volts through it.")

print("-- Lovely plumage, the", type)

print("-- It's", state, "!")

</pre></div>

</div>

bir gerekli argüman (<code class="docutils literal notranslate">voltage</code>) ve üç isteğe bağlı argüman (<code class="docutils literal notranslate">state</code>, <code class="docutils literal notranslate">action</code> ve <code class="docutils literal notranslate">type</code>) kabul eder. Bu fonksiyon aşağıdaki yollardan herhangi biriyle çağrılabilir:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>parrot(1000) # 1 positional argument

parrot(voltage=1000) # 1 keyword argument

parrot(voltage=1000000, action='VOOOOOM') # 2 keyword arguments

parrot(action='VOOOOOM', voltage=1000000) # 2 keyword arguments

parrot('a million', 'bereft of life', 'jump') # 3 positional arguments

parrot('a thousand', state='pushing up the daisies') # 1 positional, 1 keyword

</pre></div>

</div>

ancak aşağıdaki tüm çağrılar geçersiz olacaktır:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>parrot() # required argument missing

parrot(voltage=5.0, 'dead') # non-keyword argument after a keyword argument

parrot(110, voltage=220) # duplicate value for the same argument

parrot(actor='John Cleese') # unknown keyword argument

</pre></div>

</div>

Bir fonksiyon çağrısında, anahtar kelime argümanları konumsal argümanları takip etmelidir. Aktarılan tüm anahtar sözcük argümanları fonksiyon tarafından kabul edilen argümanlardan biriyle eşleşmelidir (örneğin <code class="docutils literal notranslate">actor</code> <code class="docutils literal notranslate">parrot</code> fonksiyonu için geçerli bir argüman değildir) ve sıraları önemli değildir. Buna isteğe bağlı olmayan argümanlar da dahildir (örneğin <code class="docutils literal notranslate">parrot(voltage=1000)</code> da geçerlidir). Hiçbir argüman birden fazla değer alamaz. İşte bu kısıtlama nedeniyle başarısız olan bir örnek:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> def function(a):

... pass

...

>>> function(0, a=0)

Traceback (most recent call last):

File "<stdin>", line 1, in <module>

TypeError: function() got multiple values for argument 'a'

</pre></div>

</div>

<code class="docutils literal notranslate">**name</code> biçiminde bir son biçimsel parametre mevcut olduğunda, biçimsel parametreye karşılık gelenler dışındaki tüm anahtar kelime argümanlarını içeren bir sözlük alır (bkz. <a class="reference internal" href="../library/stdtypes.html#typesmapping">Mapping Types — dict</a>). Bu, biçimsel parametre <a class="reference internal" href="datastructures.html#tut-tuples">tuple</a> listesinin ötesindeki konumsal argümanları içeren bir <code class="docutils literal notranslate">*name</code> biçimindeki bir biçimsel parametre ile birleştirilebilir (bir sonraki alt bölümde açıklanmıştır). (<code class="docutils literal notranslate">*name</code>, <code class="docutils literal notranslate">**name</code> ‘den önce gelmelidir.) Örneğin, aşağıdaki gibi bir fonksiyon tanımlarsak:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>def cheeseshop(kind, *arguments, **keywords):

print("-- Do you have any", kind, "?")

print("-- I'm sorry, we're all out of", kind)

for arg in arguments:

print(arg)

print("-" * 40)

for kw in keywords:

print(kw, ":", keywords[kw])

</pre></div>

</div>

Şöyle denebilir:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>cheeseshop("Limburger", "It's very runny, sir.",

"It's really very, VERY runny, sir.",

shopkeeper="Michael Palin",

client="John Cleese",

sketch="Cheese Shop Sketch")

</pre></div>

</div>

ve tabii ki yazdıracaktır:

<div class="highlight-none notranslate"><div class="highlight"><pre>-- Do you have any Limburger ?

-- I'm sorry, we're all out of Limburger

It's very runny, sir.

It's really very, VERY runny, sir.

----------------------------------------

shopkeeper : Michael Palin

client : John Cleese

sketch : Cheese Shop Sketch

</pre></div>

</div>

Anahtar sözcük bağımsız değişkenlerinin yazdırılma sırasının, fonksiyon çağrısında sağlandıkları sırayla eşleşmesinin garanti edildiğini unutmayın.

</section>

<h3>4.8.3. Özel parametreler<a class="headerlink" href="#special-parameters" title="Permalink to this heading">¶</a></h3>

Varsayılan olarak, argümanlar bir Python fonksiyonuna ya pozisyona göre ya da açıkça anahtar kelimeye göre aktarılabilir. Okunabilirlik ve performans için, argümanların geçirilme şeklini kısıtlamak mantıklıdır, böylece bir geliştiricinin öğelerin konumla mı, konumla ya da anahtar sözcükle mi yoksa anahtar sözcükle mi geçirildiğini belirlemek için yalnızca fonksiyon tanımına bakması gerekir.

Bir fonksiyon tanımı aşağıdaki gibi görünebilir:

<div class="highlight-none notranslate"><div class="highlight"><pre>def f(pos1, pos2, /, pos_or_kwd, *, kwd1, kwd2):

----------- ---------- ----------

| | |

| Positional or keyword |

| - Keyword only

-- Positional only

</pre></div>

</div>

burada <code class="docutils literal notranslate">/</code> ve <code class="docutils literal notranslate">*</code> isteğe bağlıdır. Kullanılırsa, bu semboller, argümanların fonksiyona nasıl geçirilebileceğine göre parametre türünü gösterir: yalnızca konumsal, konumsal veya anahtar sözcük ve yalnızca anahtar sözcük. Anahtar sözcük parametreleri, adlandırılmış parametreler olarak da adlandırılır.

<h4>4.8.3.1. Konumsal veya Anahtar Kelime Argümanları<a class="headerlink" href="#positional-or-keyword-arguments" title="Permalink to this heading">¶</a></h4>

Eğer <code class="docutils literal notranslate">/</code> ve <code class="docutils literal notranslate">*</code> fonksiyon tanımında mevcut değilse, argümanlar bir fonksiyona pozisyon veya anahtar kelime ile aktarılabilir.

</section>

<h4>4.8.3.2. Yalnızca Konumsal Parametreler<a class="headerlink" href="#positional-only-parameters" title="Permalink to this heading">¶</a></h4>

Bu konuya biraz daha detaylı bakacak olursak, belirli parametreleri positional-only olarak işaretlemek mümkündür. Eğer konumsal-sadece ise, parametrelerin sırası önemlidir ve parametreler anahtar kelime ile aktarılamaz. Yalnızca konumsal parametreler bir <code class="docutils literal notranslate">/</code> (ileri eğik çizgi) önüne yerleştirilir. <code class="docutils literal notranslate">/</code> sadece konumsal parametreleri diğer parametrelerden mantıksal olarak ayırmak için kullanılır. Fonksiyon tanımında <code class="docutils literal notranslate">/</code> yoksa, sadece konumsal parametre yoktur.

<code class="docutils literal notranslate">/</code> işaretini takip eden parametreler konumsal veya anahtar sözcük veya sadece anahtar sözcük olabilir.

</section>

<h4>4.8.3.3. Yalnızca Anahtar Sözcük İçeren Değişkenler<a class="headerlink" href="#keyword-only-arguments" title="Permalink to this heading">¶</a></h4>

Parametrelerin anahtar sözcük argümanıyla geçirilmesi gerektiğini belirterek parametreleri anahtar sözcüğe özel olarak işaretlemek için, argüman listesine ilk anahtar sözcüğe özel parametreden hemen önce bir <code class="docutils literal notranslate">*</code> yerleştirin.

</section>

<h4>4.8.3.4. Fonksiyon Örnekleri<a class="headerlink" href="#function-examples" title="Permalink to this heading">¶</a></h4>

<code class="docutils literal notranslate">/</code> ve <code class="docutils literal notranslate">*</code> işaretlerine çok dikkat ederek aşağıdaki örnek fonksiyon tanımlarını göz önünde bulundurun:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> def standard_arg(arg):

... print(arg)

...

>>> def pos_only_arg(arg, /):

... print(arg)

...

>>> def kwd_only_arg(*, arg):

... print(arg)

...

>>> def combined_example(pos_only, /, standard, *, kwd_only):

... print(pos_only, standard, kwd_only)

</pre></div>

</div>

İlk fonksiyon tanımı, <code class="docutils literal notranslate">standard_arg</code>, en bilinen biçimdir, çağırma kuralına herhangi bir kısıtlama getirmez ve argümanlar konum veya anahtar kelime ile aktarılabilir:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> standard_arg(2)

2

>>> standard_arg(arg=2)

2

</pre></div>

</div>

İkinci fonksiyon <code class="docutils literal notranslate">pos_only_arg</code>, fonksiyon tanımında bir <code class="docutils literal notranslate">/</code> olduğu için sadece konumsal parametreleri kullanacak şekilde sınırlandırılmıştır:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> pos_only_arg(1)

1

>>> pos_only_arg(arg=1)

Traceback (most recent call last):

File "<stdin>", line 1, in <module>

TypeError: pos_only_arg() got some positional-only arguments passed as keyword arguments: 'arg'

</pre></div>

</div>

Üçüncü fonksiyon <code class="docutils literal notranslate">kwd_only_args</code> sadece fonksiyon tanımında <code class="docutils literal notranslate">*</code> ile belirtilen anahtar kelime argümanlarına izin verir:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> kwd_only_arg(3)

Traceback (most recent call last):

File "<stdin>", line 1, in <module>

TypeError: kwd_only_arg() takes 0 positional arguments but 1 was given

>>> kwd_only_arg(arg=3)

3

</pre></div>

</div>

Sonuncusu ise aynı fonksiyon tanımında üç çağrı kuralını da kullanır:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> combined_example(1, 2, 3)

Traceback (most recent call last):

File "<stdin>", line 1, in <module>

TypeError: combined_example() takes 2 positional arguments but 3 were given

>>> combined_example(1, 2, kwd_only=3)

1 2 3

>>> combined_example(1, standard=2, kwd_only=3)

1 2 3

>>> combined_example(pos_only=1, standard=2, kwd_only=3)

Traceback (most recent call last):

File "<stdin>", line 1, in <module>

TypeError: combined_example() got some positional-only arguments passed as keyword arguments: 'pos_only'

</pre></div>

</div>

Son olarak, <code class="docutils literal notranslate">name</code> konumsal argümanı ile <code class="docutils literal notranslate">name</code> anahtarına sahip <code class="docutils literal notranslate">**kwds</code> arasında potansiyel bir çakışma olan bu fonksiyon tanımını düşünün:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>def foo(name, **kwds):

return 'name' in kwds

</pre></div>

</div>

Anahtar kelime <code class="docutils literal notranslate">'name'</code> her zaman ilk parametreye bağlanacağı için <code class="docutils literal notranslate">True</code> döndürmesini sağlayacak olası bir çağrı yoktur. Örneğin:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> foo(1, **{'name': 2})

Traceback (most recent call last):

File "<stdin>", line 1, in <module>

TypeError: foo() got multiple values for argument 'name'

>>>

</pre></div>

</div>

Ancak <code class="docutils literal notranslate">/</code> (yalnızca konumsal argümanlar) kullanıldığında, <code class="docutils literal notranslate">name</code> bir konumsal argüman olarak ve <code class="docutils literal notranslate">'name'</code> anahtar kelime argümanlarında bir anahtar olarak izin verdiği için mümkündür:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> def foo(name, /, **kwds):

... return 'name' in kwds

...

>>> foo(1, **{'name': 2})

True

</pre></div>

</div>

Başka bir deyişle, yalnızca konumsal parametrelerin adları <code class="docutils literal notranslate">**kwds</code> içinde belirsizlik olmadan kullanılabilir.

</section>

Kullanım durumu, fonksiyon tanımında hangi parametrelerin kullanılacağını belirleyecektir:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>def f(pos1, pos2, /, pos_or_kwd, *, kwd1, kwd2):

</pre></div>

</div>

Rehber olarak:

<li>Parametrelerin adının kullanıcı tarafından kullanılamamasını istiyorsanız sadece pozisyonel seçeneğini kullanın. Bu, parametre adlarının gerçek bir anlamı olmadığında, fonksiyon çağrıldığında bağımsız değişkenlerin sırasını zorlamak istediğinizde veya bazı konumsal parametreler ve rastgele anahtar sözcükler almanız gerektiğinde kullanışlıdır.</li>

<li>Adların bir anlamı olduğunda ve fonksiyon tanımının adlarla açık olmasıyla daha anlaşılır olduğunda veya kullanıcıların geçirilen argümanın konumuna güvenmesini önlemek istediğinizde yalnızca anahtar sözcük kullanın.</li>

<li>Bir API için, parametrenin adı gelecekte değiştirilirse API değişikliklerinin bozulmasını önlemek için yalnızca konumsal kullanın.</li>

</ul>

</section>

<h3>4.8.4. Keyfi Argüman Listeleri<a class="headerlink" href="#arbitrary-argument-lists" title="Permalink to this heading">¶</a></h3>

Son olarak, en az kullanılan seçenek, bir fonksiyonun rastgele sayıda argümanla çağrılabileceğini belirtmektir. Bu argümanlar bir tuple içinde paketlenecektir (bkz <a class="reference internal" href="datastructures.html#tut-tuples">Veri Grupları ve Diziler</a>). Değişken argüman sayısından önce, sıfır veya daha fazla normal argüman olabilir.

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>def write_multiple_items(file, separator, *args):

file.write(separator.join(args))

</pre></div>

</div>

Normalde variadic argümanlar biçimsel parametreler listesinde en sonda yer alır, çünkü fonksiyona aktarılan geri kalan tüm girdi argümanlarını toplarlar. <code class="docutils literal notranslate">*args</code> parametresinden sonra gelen tüm biçimsel parametreler ‘keyword-only’ (yalnızca-anahtar-kelime) argümanlarıdır, yani konumsal argümanlar yerine sadece anahtar kelimeler olarak kullanılabilirler.

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> def concat(*args, sep="/"):

... return sep.join(args)

...

>>> concat("earth", "mars", "venus")

'earth/mars/venus'

'earth.mars.venus'

</pre></div>

</div>

</section>

<h3>4.8.5. Argüman Listelerini Açma<a class="headerlink" href="#unpacking-argument-lists" title="Permalink to this heading">¶</a></h3>

Tersi durum, argümanlar zaten bir liste veya tuple içinde olduğunda, ancak ayrı konumsal argümanlar gerektiren bir fonksiyon çağrısı için paketten çıkarılması gerektiğinde ortaya çıkar. Örneğin, yerleşik <a class="reference internal" href="../library/stdtypes.html#range" title="range"><code class="xref py py-func docutils literal notranslate">range()</code></a> fonksiyonu ayrı start ve stop argümanları bekler. Eğer bunlar ayrı olarak mevcut değilse, argümanları bir listeden veya tuple’dan çıkarmak için fonksiyon çağrısını <code class="docutils literal notranslate">*</code>-operatörü ile yazın:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> list(range(3, 6)) # normal call with separate arguments

[3, 4, 5]

>>> args = [3, 6]

>>> list(range(*args)) # call with arguments unpacked from a list

[3, 4, 5]

</pre></div>

</div>

Aynı şekilde, sözlükler <code class="docutils literal notranslate">**</code>-operatörü ile anahtar sözcük argümanları sunabilir:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> def parrot(voltage, state='a stiff', action='voom'):

... print("-- This parrot wouldn't", action, end=' ')

... print("if you put", voltage, "volts through it.", end=' ')

... print("E's", state, "!")

...

>>> d = {"voltage": "four million", "state": "bleedin' demised", "action": "VOOM"}

>>> parrot(**d)

-- This parrot wouldn't VOOM if you put four million volts through it. E's bleedin' demised !

</pre></div>

</div>

</section>

<h3>4.8.6. Lambda İfadeleri<a class="headerlink" href="#lambda-expressions" title="Permalink to this heading">¶</a></h3>

Küçük anonim fonksiyonlar <a class="reference internal" href="../reference/expressions.html#lambda"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">lambda</code></a> anahtar sözcüğü ile oluşturulabilir. Bu fonksiyon iki argümanının toplamını döndürür: <code class="docutils literal notranslate">lambda a, b: a+b</code>. Lambda fonksiyonları, fonksiyon nesnelerinin gerekli olduğu her yerde kullanılabilir. Sözdizimsel olarak tek bir ifadeyle sınırlıdırlar. Anlamsal olarak, normal bir fonksiyon tanımı için sadece sözdizimsel şekerdirler. İç içe işlev tanımları gibi, lambda işlevleri de içeren kapsamdaki değişkenlere başvurabilir:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> def make_incrementor(n):

... return lambda x: x + n

...

>>> f = make_incrementor(42)

>>> f(0)

42

>>> f(1)

43

</pre></div>

</div>

Yukarıdaki örnekte bir fonksiyon döndürmek için bir lambda ifadesi kullanılmıştır. Başka bir kullanım da küçük bir fonksiyonu argüman olarak geçirmektir:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> pairs = [(1, 'one'), (2, 'two'), (3, 'three'), (4, 'four')]

>>> pairs.sort(key=lambda pair: pair[1])

>>> pairs

[(4, 'four'), (1, 'one'), (3, 'three'), (2, 'two')]

</pre></div>

</div>

</section>

<h3>4.8.7. Dokümantasyon Stringler’i<a class="headerlink" href="#documentation-strings" title="Permalink to this heading">¶</a></h3>

Belge dizelerinin içeriği ve biçimlendirilmesiyle ilgili bazı kurallar aşağıda verilmiştir.

İlk satır her zaman nesnenin amacının kısa ve öz bir özeti olmalıdır. Öz olması için, nesnenin adı veya türü açıkça belirtilmemelidir, çünkü bunlar başka yollarla elde edilebilir (adın bir fonksiyonun çalışmasını açıklayan bir fiil olması durumu hariç). Bu satır büyük harfle başlamalı ve nokta ile bitmelidir.

Belgeleme string’inde daha fazla satır varsa, ikinci satır boş olmalı ve özeti açıklamanın geri kalanından görsel olarak ayırmalıdır. Sonraki satırlar, nesnenin çağrı kurallarını, yan etkilerini vb. açıklayan bir veya daha fazla paragraftan oluşmalıdır.

Python ayrıştırıcısı, Python’daki çok satırlı dize değişmezlerinden girintiyi çıkarmaz, bu nedenle belgeleri işleyen araçların istenirse girintiyi çıkarması gerekir. Bu, aşağıdaki kural kullanılarak yapılır. Dizenin ilk satırından sonraki boş olmayan ilk satır, tüm dokümantasyon dizesi için girinti miktarını belirler. (İlk satırı kullanamayız, çünkü genellikle dizenin açılış tırnaklarına bitişiktir, bu nedenle girintisi dize değişmezinde belirgin değildir) Bu girintiye “eş değer” boşluk daha sonra dizenin tüm satırlarının başlangıcından çıkarılır. Daha az girintili satırlar oluşmamalıdır, ancak oluşurlarsa başlarındaki tüm boşluklar çıkarılmalıdır. Beyaz boşlukların eş değerliği sekmelerin genişletilmesinden sonra test edilmelidir (normalde 8 boşluğa kadar).

İşte çok satırlı bir docstring örneği:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> def my_function():

... """Do nothing, but document it.

...

... No, really, it doesn't do anything.

... """

... pass

...

>>> print(my_function.__doc__)

Do nothing, but document it.

No, really, it doesn't do anything.

</pre></div>

</div>

</section>

<h3>4.8.8. Fonksiyon Ek Açıklamaları<a class="headerlink" href="#function-annotations" title="Permalink to this heading">¶</a></h3>

<a class="reference internal" href="../reference/compound_stmts.html#function">Fonksiyon ek açıklamaları</a> kullanıcı tanımlı fonksiyonlar tarafından kullanılan tipler hakkında tamamen isteğe bağlı meta veri bilgileridir (daha fazla bilgi için <a class="pep reference external" href="https://peps.python.org/pep-3107/">PEP 3107</a> ve <a class="pep reference external" href="https://peps.python.org/pep-0484/">PEP 484</a> sayfalarına bakınız).

<a class="reference internal" href="../glossary.html#term-function-annotation">İşaretlemeler</a>, fonksiyonun <code class="xref py py-attr docutils literal notranslate">__annotations__</code> özelliğinde bir sözlük olarak saklanır ve fonksiyonun diğer bölümleri üzerinde hiçbir etkisi yoktur. Parametre ek açıklamaları, parametre adından sonra iki nokta üst üste işareti ve ardından ek açıklamanın değerine göre değerlendirilen bir ifade ile tanımlanır. Dönüş ek açıklamaları, parametre listesi ile <a class="reference internal" href="../reference/compound_stmts.html#def"><code class="xref std std-keyword docutils literal notranslate">def</code></a> ifadesinin sonunu belirten iki nokta arasında bir <code class="docutils literal notranslate">-></code> ifadesi ve ardından bir ifade ile tanımlanır. Aşağıdaki örnekte bir gerekli argüman, bir isteğe bağlı argüman ve dönüş değeri ek açıklamalıdır:

<div class="highlight-python3 notranslate"><div class="highlight"><pre>>>> def f(ham: str, eggs: str = 'eggs') -> str:

... print("Annotations:", f.__annotations__)

... print("Arguments:", ham, eggs)

... return ham + ' and ' + eggs

...

>>> f('spam')

Annotations: {'ham': <class 'str'>, 'return': <class 'str'>, 'eggs': <class 'str'>}

Arguments: spam eggs

'spam and eggs'

</pre></div>

</div>

</section>

<h2>4.9. Intermezzo: Kodlama Stili<a class="headerlink" href="#intermezzo-coding-style" title="Permalink to this heading">¶</a></h2>

Artık daha uzun, daha karmaşık Python parçaları yazmak üzere olduğunuza göre, kodlama stili hakkında konuşmak için iyi bir zaman. Çoğu dil farklı stillerde yazılabilir (ya da daha özlü bir ifadeyle biçimlendirilebilir); bazıları diğerlerinden daha okunaklıdır. Başkalarının kodunuzu okumasını kolaylaştırmak her zaman iyi bir fikirdir ve güzel bir kodlama stili benimsemek buna çok yardımcı olur.

Python için <a class="pep reference external" href="https://peps.python.org/pep-0008/">PEP 8</a>, çoğu projenin bağlı olduğu stil kılavuzu olarak ortaya çıkmıştır; okunabilir ve göze hoş gelen bir kodlama stilini teşvik eder. Her Python geliştiricisi bir noktada onu okumalıdır; işte sizin için çıkarılan en önemli noktalar:

<ul>

<li>4 aralıklı girinti kullanın ve sekme kullanmayın.

4 boşluk, küçük girinti (daha fazla iç içe geçme derinliği sağlar) ve büyük girinti (okunması daha kolay) arasında iyi bir uzlaşmadır. Sekmeler karışıklığa neden olur ve en iyisi dışarıda bırakmaktır.

</li>

<li>Satırları 79 karakteri geçmeyecek şekilde sarın.

Bu, küçük ekranlı kullanıcılara yardımcı olur ve daha büyük ekranlarda birkaç kod dosyasının yan yana olmasını mümkün kılar.

</li>

<li>Fonksiyonları ve sınıfları ve fonksiyonların içindeki büyük kod bloklarını ayırmak için boş satırlar kullanın.</li>

<li>Mümkün olduğunda, yorumları kendi başlarına bir satıra koyun.</li>

<li>Docstrings kullanın.</li>

<li>Operatörlerin etrafında ve virgüllerden sonra boşluk kullanın, ancak doğrudan parantez yapılarının içinde kullanmayın: <code class="docutils literal notranslate">a = f(1, 2) + g(3, 4)</code>.</li>

<li>Sınıflarınızı ve fonksiyonlarınızı tutarlı bir şekilde adlandırın; buradaki kural, sınıflar için <code class="docutils literal notranslate">UpperCamelCase</code>, fonksiyonlarını; metotlar için de <code class="docutils literal notranslate">lowercase_with_underscores</code> kullanmaktır. İlk yöntem argümanının adı olarak her zaman <code class="docutils literal notranslate">self</code> kullanın (sınıflar ve yöntemler hakkında daha fazla bilgi için <a class="reference internal" href="classes.html#tut-firstclasses">Sınıflara İlk Bakış</a> bölümüne bakın).</li>

<li>Kodunuz uluslararası ortamlarda kullanılacaksa süslü kodlamalar kullanmayın. Python’un varsayılanı, UTF-8 veya hatta düz ASCII her durumda en iyi sonucu verir.</li>

<li>Aynı şekilde, farklı bir dil konuşan kişilerin kodu okuması veya muhafaza etmesi için en ufak bir şans varsa, tanımlayıcılarda ASCII olmayan karakterler kullanmayın.</li>

</ul>

Dipnotlar

[<a role="doc-backlink" href="#id1">1</a>]

Aslında, nesne referansı ile çağırma daha iyi bir tanımlama olacaktır, çünkü değiştirilebilir bir nesne aktarılırsa, çağıran, çağırılanın üzerinde yaptığı tüm değişiklikleri (bir listeye eklenen öğeler) görecektir.

</aside>