JavaScript - слаба тыпізаваная мова, таму прывядзенне тыпаў адбываецца паўсюль дзе магчыма.
// Гэтыя равенствы - праўдзівыя
new Number(10) == 10; // аб'ект тыпа Number пераўтвараецца у
// лікавы прымітыў, праз няяўны выклік
// метада Number.prototype.valueOf
10 == '10'; // Strings пераўтвараецца ў Number
10 == '+10 '; // Троху вар'яцтва з радкамі
10 == '010'; // і яшчэ
isNaN(null) == false; // null пераўтвараецца ў 0
// які вядома ж не NaN
// Гэтыя равенствы - ілжывыя
10 == 010;
10 == '-10';
Заўвага для ES5: Лічбавыя літэралы, што пачынаюцца з
0інтэрпрэтуюцца як васьмірычныя (Base 8). Падтрымка васьмірычнай сістэмы была прыбраная у ECMAScript 5 strict mode.
Каб пазбегнуць вышэйпрыведзеных праблемаў, настойліва ракамендуецца выкарыстоўваць аператар строгай роўнасці. Зрэшты, хоць гэта і пазбаўляе ад многіх распаўсюджаных праблемаў, існуе яшчэ шмат праблемаў, які ўзнікаюць праз слабую тыпізацыю JavaScript.
Канструктары ўбудаваных тыпаў, напрыклад, Number і String паводзяць сябе
па рознаму, у залежнасці ад таго, выклікаюцца яны з ключавым словам new або без яго.
new Number(10) === 10; // False, Object і Number
Number(10) === 10; // True, Number і Number
new Number(10) + 0 === 10; // True, праз неяўнае прывядзенне
Выкарыстанне ўбудаванага тыпу, такога як Number у якасці канструкта створыць новы
экзэмпляр аб'екта Number, але пры адсутнасці ключавога слова new функцыя
Number будзе паводзіць сябе як канвертар.
У дадатак, выкарытоўванне літэралаў, або значэнняў якія не з'яўляюцца аб'ектамі прывядзе да дадатковых прывядзенняў тыпаў.
Лепшы варыянт - гэта яўнае прывядзенне да аднаго з трох магчымых тыпаў.
'' + 10 === '10'; // true
Праз даданне да значэння пустога радка, яно лёгка прыводзіцца да радка.
+'10' === 10; // true
Выкарыстоўваючы унарны аператар плюс, магчыма пераўтварыць значэнне ў нумар.
Выкарыстоўваючы аператар адмаўленне (!) двойчы, значэнне можна прыведзена да лагічнага (булевага) тыпу.
!!'foo'; // true
!!''; // false
!!'0'; // true
!!'1'; // true
!!'-1' // true
!!{}; // true
!!true; // true