Xantina
Itxura
| Xantina | |
|---|---|
| Formula kimikoa | C5H4N4O2 |
| SMILES kanonikoa | 2D eredua |
| MolView | 3D eredua |
| Konposizioa | oxigeno eta karbono |
| Mota | xanthines (en) |
| Masa molekularra | 152,033 Da |
| Erabilera | |
| Rola | primary metabolite (en) |
| Arriskuak | |
| NFPA 704 | |
| Identifikatzaileak | |
| InChlKey | LRFVTYWOQMYALW-UHFFFAOYSA-N |
| CAS zenbakia | 69-89-6 |
| ChemSpider | 1151 |
| PubChem | 1188 |
| Reaxys | 609330 |
| Gmelin | 17712 eta 48517 |
| ChEBI | 913730 |
| ChEMBL | CHEMBL1424 |
| EC zenbakia | 200-718-6 |
| ECHA | 100.000.653 |
| CosIng | 38916 |
| MeSH | D019820 |
| RxNorm | 1311085 |
| Human Metabolome Database | HMDB0000292 |
| KNApSAcK | C00019660 |
| UNII | 1AVZ07U9S7 |
| KEGG | C00385 |
| PDB Ligand | XAN |
Xantina konposatu kimikoa da, C5H4N4O2 formula duena, base purikoen klasekoa. Solidoa da[1].

Xantina produktu naturala da eta giza ehun eta fluido gehienetan eta hainbat landaretan aurkitzen da .
Xantina adenina, guanina eta hipoxantinaren degradazioaren produktua da. Xantina oxidasa entzimak azido uriko bihurtzen du.
Xantinaren deribatuek xantinen multzoa osatzen dute. Deribatu metilatuak estimulatzaileak dira hala nola kafeina, teobromina eta teofilina[2].
Bestetik, espazioan sortutako xantina-molekulak aurkitu dira 1969an Australian jo zuen Murchison meteoritoan[3].
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ (Ingelesez) PubChem. «Xanthine» pubchem.ncbi.nlm.nih.gov (kontsulta data: 2025-02-19).
- ↑ Xantina. Zientzia eta teknologia hiztegi entziklopedikoa. Elhuyar fundazioa.
- ↑ Zientzia, Elhuyar. (2008-09-01). «Uraziloa meteorito batean» Zientzia.eus (kontsulta data: 2025-02-19).