Edukira joan

Claude Lefort

Wikipedia, Entziklopedia askea
Claude Lefort
Bizitza
Jaiotzako izen-deiturakClaude Cohen
JaiotzaParisko 8. barrutia, 1924ko apirilaren 21a
Herrialdea Frantzia
HeriotzaParisko 7. barrutia, 2010eko urriaren 3a (86 urte)
Heriotza moduaberezko heriotza: minbizia
Hezkuntza
HeziketaLycée Carnot
Henrike IV.a lizeoa
Parisko Unibertsitatea I - Panthéon-Sorbonne 1972) Doktoregoa (Frantzian)
Hezkuntza-mailaDoktoregoa (Frantzian)a
Tesi zuzendariaMaurice Merleau-Ponty
Raymond Aron
Doktorego ikaslea(k)Pierre Rosanvallon
Sonia Dayan-Herzbrun (en) Itzuli
Jacob Rogozinski
Frédéric Pousin
Hizkuntzakfrantsesa
Irakaslea(k)Maurice Merleau-Ponty
Jarduerak
Jarduerakfilosofoa, idazlea, politologoa, unibertsitateko irakaslea eta collection manager (en) Itzuli
Enplegatzailea(k)São Pauloko Unibertsitatea  (1953 -  1954)
CNRS  (1959 -  1966)
University of Caen Normandy (en) Itzuli  (1966 -  1971)
CNRS  (1971 -  1976)
Gizarte Zientzietako Goi Mailako Ikasketen Eskola  (1976 -  1989)
Lan nabarmenak
Jasotako sariak
InfluentziakMaurice Merleau-Ponty, Karl Marx eta Nikolas Makiavelo
KidetzaSocialisme ou Barbarie
Izengoitia(k)Claude Montal
Tabakalera: 74315

Claude Lefort (Paris, 1924ko apirilaren 21a - Paris, 2010eko urriaren 3a) frantziar filosofoa izan zen.

Bizitza eta lanak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Maurice Merleau-Pontyren oinordeko izan zen, eta haren hil ondoko lanak argitaratu zituen. Bestalde, hari buruzko hainbat ikerketa egin zituen: Sur une colonne absente (1978, Ez dagoen zutabe batean). 1949an Socialisme ou Barbarie aldizkaria sortu zuen. Aldizkari horretan agertu ziren totalitarismoaren eta burokraziaren kontrako lehenengo kritikak. Hasierako oinarri marxistatik urrundu eta totalitarismoaren eta demokraziaren analisi bateratua egin zuen.

Lefortek gaur egungo historiaren gertaera handienetakotzat hartu zuen totalitarismoa. Solzhenitsinek burokraziaren gezurren kontra egindako ekintzetatik abiatuta, Lefortek desegin zituen gainetik Estatua eta gizarte zibila jartzen dituen, izu sistematikoa erabiltzen duen eta etengabe etsaiak sortzen dituen totalitarismoaren homogeneizazioaren mamuak. Ideia horiek Un homme en trop. Réflexions sur «L'Archipel du Goulag» (1976, Gizon bat nahikoa. Goulageko uharteei buruzko gogoetak) lanean bildu zituen. Logika totalitarioari aurre egiten diotenek, altxamenduen edo disidentziaren bidez, demokraziaren printzipioen izenean egiten dute, haren iritziz.

Bestalde, demokraziaren printzipio horiek halako eran antolatzen dute boterearen errealitatea, non ez baita inoren ardura: L'Invention démocratique (1981, Asmakizun demokratikoa); Essais sur le politique (1986, Politikari buruzko saiakerak). Demokraziari buruzko gogoeta horiek Makiaveloren eta Étienne de La Boétieren kutsua dute, Claude Leforten Le Travail de l'oeuvre. Machiavel (1972, Obraren lana. Machiavelli) eta Le Nom d'Un (1976, Baten izena) lanek erakusten dutenez.

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]