Ir al contenido

amo

De Wikcionario, el diccionario libre
icono de desambiguación Entradas similares:  Amo, amó, âmo, amo-, a'mo, ammo
amo
pronunciación (AFI) [ˈamo]
silabación a-mo
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rima a.mo

Etimología 1

[editar]

De ama y el sufijo flexivo -o para el masculino.[1]

Sustantivo masculino y femenino

[editar]

amo¦plural: amos¦femenino: ama¦femenino plural: amas

1
Hombre que está a la cabeza o a cargo de algo, especialmente de una casa, hacienda. animal o familia.[2]
2
Hombre que posee o es dueño (tiene potestad y autoridad sobre) algo.[2]
3
Respecto de sus criados o esclavos, hombre que era su propietario.[2]
  • Uso: se empleó también como vocativo dirigido al señor a quien se quería manifestar sumisión
4
Persona con gran influencia o predominio sobre otra u otras y sobre cuya voluntad puede mandar.[2]
5
Hombre encargado de administrar una hacienda (capataz, mayoral) o de cuidar a los niños (ayo) de una familia pudiente.[2]
  • Uso: anticuado.

Traducciones

[editar]
Traducciones []

Forma flexiva

[editar]

Forma verbal

[editar]
1
Primera persona del singular (yo) del presente de indicativo de amar.
amo
pronunciación (AFI) /aˈmo/
silabación a-mo
longitud silábica bisílaba
rima o

Aquel

  • Uso: se emplea para una entidad presente
amo
clásico (AFI) /ˈa.moː/
eclesiástico (AFI) /ˈa.mo/
silabación a-mō
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rimas a.moː, a.mo

Etimología 1

[editar]

Del protoitálico *ama-, y este del protoindoeuropeo *h₃mh₃- ("tomar posesión"). Compárese el griego antiguo ομνυμι (omnumi, 'jurar') y el sánscrito amīṣi ("tomar posesión").[3]

Verbo transitivo

[editar]
1
Amar, tener afecto; querer, estar enamorado de; entregarse al amor.
2
Deleitarse en, gustarle a uno, tener afición a.
3
Agradecer un favor.

Conjugación

[editar]
Conjugación de amō, amāre, amāvī, amātum(primera conjugación, regular) []
Formas no personales (verboides)
Infinitivo activo amāre, amāvisse
Infinitivo pasivo amārī
Participio activo amāns, amātūrus
Participio pasivo amandus, amātus
Gerundio amandī, amandō, amandum
Supino amātum, amātū
Formas personales
Modo indicativo
ego is, ea, id nōs vōs eī, eae, ea
Presente egoamō amās is, ea, idamat nōsamāmus vōsamātis eī, eae, eaamant
Pretérito imperfecto egoamābam amābās is, ea, idamābat nōsamābāmus vōsamābātis eī, eae, eaamābant
Futuro egoamābō amābis is, ea, idamābit nōsamābimus vōsamābitis eī, eae, eaamābunt
Pretérito perfecto egoamāvī amāvistī is, ea, idamāvit nōsamāvimus vōsamāvistis eī, eae, eaamāvērunt, amāvēre
Pretérito pluscuamperfecto egoamāveram amāverās is, ea, idamāverat nōsamāverāmus vōsamāverātis eī, eae, eaamāverant
Futuro perfecto egoamāverō amāveris is, ea, idamāverit nōsamāverimus vōsamāveritis eī, eae, eaamāverint
Futuro sigmático egoamāssō amāssis is, ea, idamāssit nōsamāssimus vōsamāssitis eī, eae, eaamāssint
Presente pasivo egoamor amāris, amāre is, ea, idamātur nōsamāmur vōsamāminī eī, eae, eaamantur
Pretérito imperfecto pasivo egoamābar amābāris, amābāre is, ea, idamābātur nōsamābāmur vōsamābāminī eī, eae, eaamābantur
Futuro pasivo egoamābor amāberis, amābere is, ea, idamābitur nōsamābimur vōsamābiminī eī, eae, eaamābuntur
Modo subjuntivo
ut ego ut tū ut is, ut ea, ut id ut nōs ut vōs ut eī, ut eae, ut ea
Presente ut egoamem ut tūamēs ut is, ut ea, ut idamet ut nōsamēmus ut vōsamētis ut eī, ut eae, ut eaament
Pretérito imperfecto ut egoamārem ut tūamārēs ut is, ut ea, ut idamāret ut nōsamārēmus ut vōsamārētis ut eī, ut eae, ut eaamārent
Pretérito perfecto ut egoamāverim ut tūamāverīs ut is, ut ea, ut idamāverit ut nōsamāverīmus ut vōsamāverītis ut eī, ut eae, ut eaamāverint
Pretérito pluscuamperfecto ut egoamāvissem ut tūamāvissēs ut is, ut ea, ut idamāvisset ut nōsamāvissēmus ut vōsamāvissētis ut eī, ut eae, ut eaamāvissent
Aorista sigmático ut egoamāssim ut tūamāssīs ut is, ut ea, ut idamāssīt ut nōsamāssīmus ut vōsamāssītis ut eī, ut eae, ut eaamāssint
Presente pasivo ut egoamer ut tūamēris, amēre ut is, ut ea, ut idamētur ut nōsamēmur ut vōsamēminī ut eī, ut eae, ut eaamentur
Pretérito imperfecto pasivo ut egoamārer ut tūamārēris, amārēre ut is, ut ea, ut idamārētur ut nōsamārēmur ut vōsamārēminī ut eī, ut eae, ut eaamārentur
Modo imperativo
(tū) (is, ea, id) (vōs) (eī, eae, ea)
Presente (tū)amā (is, ea, id) (vōs)amāte (eī, eae, ea)
Futuro (tū)amātō (is, ea, id)amātō (vōs)amātōte (eī, eae, ea)amantō
Presente pasivo (tū)amāre (is, ea, id) (vōs)amāminī (eī, eae, ea)
Futuro pasivo (tū)amātor (is, ea, id)amātor (vōs) (eī, eae, ea)amantor
Leyenda: † arcaico, x no normativo, cambio ortográfico, irregularidad
amo
pronunciación (AFI) /ˈa.mo/
silabación a-mo
longitud silábica bisílaba

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Adverbio

[editar]
1
No.[4]
  • Ámbito: Amecameca
amo
pronunciación (AFI) /ˈa.mo/
silabación a-mo
longitud silábica bisílaba

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Adverbio

[editar]
1
No.

Náhuatl de Durango

[editar]
amo
pronunciación (AFI) /ˈa.mo/
silabación a-mo
longitud silábica bisílaba

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Adverbio

[editar]
1
No.

Náhuatl de Guerrero

[editar]
amo
pronunciación (AFI) /ˈa.mo/
silabación a-mo
longitud silábica bisílaba

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Adverbio

[editar]
1
No.
amo
pronunciación (AFI) /ˈa.mo/
silabación a-mo
longitud silábica bisílaba

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Adverbio

[editar]
1
No.[5]

Náhuatl de la Huasteca occidental

[editar]
amo
pronunciación (AFI) /ˈa.mo/
silabación a-mo
longitud silábica bisílaba

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Adverbio

[editar]
1
No.

Náhuatl de la Sierra de Puebla

[editar]
amo
pronunciación (AFI) /ˈa.mo/
silabación a-mo
longitud silábica bisílaba

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Adverbio

[editar]
1
No.

Náhuatl de Michoacán

[editar]
amo
pronunciación (AFI) /ˈa.mo/
silabación a-mo
longitud silábica bisílaba

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Adverbio

[editar]
1
No.

Náhuatl de Puebla central

[editar]
amo
pronunciación (AFI) /ˈa.mo/
silabación a-mo
longitud silábica bisílaba

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Adverbio

[editar]
1
No.
  • Ámbito: Xochiltepec

Náhuatl de Temascaltepec

[editar]
amo
pronunciación (AFI) /ˈa.mo/
silabación a-mo
longitud silábica bisílaba

Etimología 1

[editar]

Si puedes, incorpórala: ver cómo.

Adverbio

[editar]
1
No.[6]

Referencias y notas

[editar]
  1. «amo» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 22.ª ed, Madrid, 2001.
  2. 1 2 3 4 5 «amo» en Diccionario de la lengua española. Editorial: Real Academia Española, Asociación de Academias de la Lengua Española y Espasa. 23.ª ed, Madrid, 2014.
  3. Michiel de Vaan. Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages. Editorial: Brill. Leiden, 2008. ISBN: 9789004167971.
  4. Sergio Aguilar Carrera. Método práctico de lengua náhuatl del Altiplano Mexicano, variante del náhuatl hablado en Amecameca, Chalco y Ozumba. Editorial: Dirección de Casa de Cultura de Tecámac. Toluca de Lerdo, 2012.
  5. Valentín Isidro Reyes (2012); Vocabulario nauatl-español, material de apoyo para la enseñanza de la lengua nauatl, Universidad Pedegógica Nacional, diversidad intercultural, Ciudad de México, México.
  6. Instituto Mexiquense de Cultura (2001). Diccionario Español-Nauatl, Colegio de lenguas y Literatura indígena del Instituto Mexiquense de Cultura, Administración Pública del Estado de México, Toluca de Lerdo, México.