Pezoporus

Kiel legi la taksonomion Pezoporoj
Kantanta Grundopapago
Biologia klasado
Regno: Animalia, Bestoj Filumo: Chordata, Ĥorduloj Klaso: Aves, Birdoj Ordo: Psittaciformes, Papagoformaj Superfamilio: Psittacoidea Familio: Psittaculidae Subfamilio: Platycercinae Tribo: Pezoporini Genro: Pezoporus Illiger, 1811
Specia distribuado: *Noktopapago (P. occidentalis): helruĝa = historia; ruĝaj punktoj = ĵusaj vidaĵoj *Orienta grundopapago (P. w. wallicus): oranĝa *Okcidenta grundopapago (P. w. flaviventris): flava = historia; verda = ĵusaj vidaĵoj Specia distribuado: Noktopapago (P. occidentalis): helruĝa = historia; ruĝaj punktoj = ĵusaj vidaĵoj Orienta grundopapago (P. w. wallicus): oranĝa Okcidenta grundopapago (P. w. flaviventris): flava = historia; verda = ĵusaj vidaĵoj
Specioj
Pezoporus occidentalis Pezoporus wallicus
Sinonimoj
Geopsittacus
Aliaj Vikimediaj projektoj

Pezoporus aŭ Terpapagoj estas genro de papagoj endemia de Aŭstralio. Ĝi enhavas du speciojn: la noktan papagon (P. occidentalis) kaj la grundan papagon (P. wallicus), kiu estas dividita en tri subspeciojn. La noktopapago antaŭe estis apartigita en apartan genron, nome Geopsittacus. La genro estas parto de la tribo Pezoporini kaj subfamilio Platycercinae (Platicercenoj).

Specilisto

• Genro Pezoporus
  • Noktopapago, Pezoporus occidentalis (Gould, 1861) ĵusaj vidaĵoj el Diamantina Nacia Parko, Pilbara, Okcidenta Aŭstralio kad Cloncurry, Kvinslando. Interno de Aŭstralio. Ĉirkaŭ 22–25 cm longa. Ĉefe flavecverda, kun malhelbrunaj, nigraj kaj flavaj punktoj. CR

• • Grundopapago, Pezoporus wallicus (Kerr, 1792) marbordaj regionoj de sudorienta Aŭstralio kaj Tasmanio. Ĉirkaŭ 30 cm longa. Ĝenerale verda plumaro, kun nigraj kaj flavaj markoj. Mallarĝa oranĝruĝa bendo ĝis la frunto. Malsupra flanko de flugilplumoj kun palflava flugilstrio. Beko, vakso kaj piedoj grizecbrunaj. LC

Referencoj

Ĉefaj fontoj

• Forshaw, Joseph M.; Cooper, William T. (1978). Parrots of the World (2a eld.). Melbourne, Victoria: Landsdowne Editions. ISBN 0-7018-0690-7.
• Higgins, P.J.. (1999) Handbook of Australian, New Zealand and Antarctic Birds. Volume 4: Parrots to Dollarbird. Melbourne, Victoria: Oxford University Press. ISBN 0-19-553071-3.

• Lendon, Alan H. (1973) Australian Parrots in Field and Aviary. Sydney, New South Wales: Angus & Robertson. ISBN 0-207-12424-8.

• Shephard, Mark. (1989) Aviculture in Australia: Keeping and Breeding Aviary Birds. Prahran, Victoria: Black Cockatoo Press. ISBN 0-9588106-0-5.

• Brouwer, J. kaj Garnett, S. (eld.), 1990. Threatened Birds of Australia. An Annotated List. RAOU Report Number 68. Published by the Royal Australian Ornithologist Union and Australian National Parks and Wildlife Service.
• Garnett, S. T. (eld.), 1992. Threatened and Extinct Birds of Australia. RAOU Report Number 82. Published by the Royal Australian Ornithologist Union and Australian National Parks and Wildlife Service.
• Garnett, S. T. kaj Crowley, G. M., 2000. The Action Plan for Australian Birds 2000. Environment Australia, Canberra, ACT.