volonte

See also: volonté

Esperanto

Pronunciation

• IPA^(key): /voˈlonte/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -onte
• Syllabification: vo‧lon‧te

Etymology 1

Borrowed from French volontiers and Italian volentieri.

Adverb

volonte

1. voluntarily, willingly
   • 2012, Plato, translated by Donald Broadribb, La Respubliko (Traduko al Esperanto) [The Republic (Translation into Esperanto)], 2nd corrected edition (paperback), New York: Mondial, →ISBN, page 18:

     "Nu, Kefalo," mi diris, "mi ja ĝuas konversacii kun maljunuloj. Mi opinias ke ni devus lerni de personoj kiuj jam laŭiris la vojon laŭ kiu ankaŭ ni mem devos iri. Kia ĝi estas, malglata kaj malfacila? Aŭ facila kaj senĝena? Mi volonte sciiĝus kia vi trovas ĝin, ĉar vi jam atingis tiun aĝon kiun la poetoj nomas 'la sojlo de maljuneco'."

     "Well, Cephalus," I said, "I certainly enjoy conversing with old people. I have the opinion that we should learn from people who already went along the path along which we ourselves will also have to go. What is it like, rough and difficult? Or easy and relaxed? I would willingly find out what kind you consider it, because you have already attained that age which the poets call 'the threshold of oldness'."

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Adverb

volonte

1. future adverbial active participle of voli

Haitian Creole

Etymology

From French volonté.

Noun

volonte

1. will, determination

Related terms

• volontè

References

• Targète, Jean; Urciolo, Raphael (1993), Haitian Creole-English Dictionary‎^[1], Dunwoody Press, →ISBN, page 202