Jump to content

indomitus

From Wiktionary, the free dictionary

Latin

[edit]

Etymology

[edit]

    From in- + domitus.

    Pronunciation

    [edit]

    Adjective

    [edit]

    indomitus (feminine indomita, neuter indomitum); first/second-declension adjective

    1. untamed, unsubdued, ungoverned, unrestrained
    2. untameable, ungovernable, fierce, wild

    Declension

    [edit]

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative indomitus indomita indomitum indomitī indomitae indomita
    genitive indomitī indomitae indomitī indomitōrum indomitārum indomitōrum
    dative indomitō indomitae indomitō indomitīs
    accusative indomitum indomitam indomitum indomitōs indomitās indomita
    ablative indomitō indomitā indomitō indomitīs
    vocative indomite indomita indomitum indomitī indomitae indomita

    Descendants

    [edit]
    • Italian: indomito
    • Spanish: indómito

    References

    [edit]
    • indomitus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • indomitus”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • indomitus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
      • unrestrained, unbridled lust: indomitae animi cupiditates