garrio
Appearance
Latin
[edit]Etymology
[edit]From Proto-Indo-European *ǵeh₂r- (“to call, cry”), of imitative origin.[1] Cognate with Ancient Greek γῆρυς (gêrus, “voice, speech”), Old English caru (“care, sorrow, grief, trouble”). More at care.
Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [ˈɡar.ri.oː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈɡar.ri.o]
Verb
[edit]garriō (present infinitive garrīre, perfect active garrīvī or garriī, supine garrītum); fourth conjugation
- (intransitive) to chatter, prattle
- Synonym: blaterō
- (of humans)
- 161 BCE, Publius Terentius Afer, Eunuchus 378:
- Quid agi’? Iocabar equidem. — Garris. — Perii, quid ego egi miser!
- (please add an English translation of this quotation)
- Quid agi’? Iocabar equidem. — Garris. — Perii, quid ego egi miser!
- 55 BCE, Cicero, De Oratore 2.5.31:
- […] ; nam et saeculis multis ante gymnasia inventa sunt, quam in eis philosophi garrire coeperunt, et hoc ipso tempore, cum omnia gymnasia philosophi teneant, tamen eorum auditores discum audire quam philosophum malunt; […]
- (please add an English translation of this quotation)
- […] ; nam et saeculis multis ante gymnasia inventa sunt, quam in eis philosophi garrire coeperunt, et hoc ipso tempore, cum omnia gymnasia philosophi teneant, tamen eorum auditores discum audire quam philosophum malunt; […]
- (of animals)
- 86 CE – 103 CE, Martialis, Epigrammata 3.93.8:
- Cum conparata rictibus tuis ora
Niliacus habeat corcodilus angusta,
Meliusque ranae garriant Ravennates,
Et Atrianus dulcius culex cantet,- (please add an English translation of this quotation)
- Cum conparata rictibus tuis ora
- (transitive) to say something in a prattle
- 68 BCE – 44 BCE, Cicero, Epistulae ad Atticum 12.1.2:
- Atque utinam continuo ad complexum meae Tulliae, ad osculum Atticae possim currere! Quod quidem ipsum scribe, quaeso, ad me, ut, dum consisto in Tusculano, sciam, quid garriat, sin rusticatur, quid scribat ad te; […]
- (please add an English translation of this quotation)
- Atque utinam continuo ad complexum meae Tulliae, ad osculum Atticae possim currere! Quod quidem ipsum scribe, quaeso, ad me, ut, dum consisto in Tusculano, sciam, quid garriat, sin rusticatur, quid scribat ad te; […]
Conjugation
[edit] Conjugation of garriō (fourth conjugation)
Derived terms
[edit]Related terms
[edit]Descendants
[edit]- Aromanian: gãrãescu
- Galician: garrir
- Italian: garrire
- Mozarabic: גאר (gʔr)
- Portuguese: garrir
- Spanish: garrir
References
[edit]- ^ De Vaan, Michiel (2008), “garriō, -īre”, in Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages (Leiden Indo-European Etymological Dictionary Series; 7), Leiden, Boston: Brill, →ISBN, page 255
Further reading
[edit]- “garrio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “garrio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- “garrio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
Categories:
- Latin terms derived from Proto-Indo-European
- Latin onomatopoeias
- Latin 3-syllable words
- Latin terms with IPA pronunciation
- Latin lemmas
- Latin verbs
- Latin intransitive verbs
- Latin terms with quotations
- Latin transitive verbs
- Latin fourth conjugation verbs
- Latin fourth conjugation verbs with perfect in -īv-
- Latin fourth conjugation verbs with perfect in -i-
- la:Talking