Jump to content

continuatio

From Wiktionary, the free dictionary

Latin

[edit]

Etymology

[edit]

    From continuō + -tiō.

    Noun

    [edit]

    continuātiō f (genitive continuātiōnis); third declension

    1. continuation

    Declension

    [edit]

    Third-declension noun.

    singular plural
    nominative continuātiō continuātiōnēs
    genitive continuātiōnis continuātiōnum
    dative continuātiōnī continuātiōnibus
    accusative continuātiōnem continuātiōnēs
    ablative continuātiōne continuātiōnibus
    vocative continuātiō continuātiōnēs

    Descendants

    [edit]

    References

    [edit]
    • continuatio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • continuatio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • continuatio”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
    • Carl Meißner; Henry William Auden (1894), Latin Phrase-Book[1], London: Macmillan and Co.
      • systematic succession, concatenation: continuatio seriesque rerum, ut alia ex alia nexa et omnes inter se aptae colligataeque sint (N. D. 1. 4. 9)
      • the period: ambitus, circuitus, comprehensio, continuatio (verborum, orationis), also simply periodus