bijscheren
Dutch
[edit]Etymology
[edit]Compound of bij + scheren (“to shave”).
Pronunciation
[edit]Verb
[edit]bijscheren
- (transitive) to trim by shaving
Conjugation
[edit]| Conjugation of bijscheren (strong class 4, separable) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | bijscheren | |||
| past singular | schoor bij | |||
| past participle | bijgeschoren | |||
| infinitive | bijscheren | |||
| gerund | bijscheren n | |||
| main clause | subordinate clause | |||
| present tense | past tense | present tense | past tense | |
| 1st person singular | scheer bij | schoor bij | bijscheer | bijschoor |
| 2nd person sing. (jij) | scheert bij, scheer bij2 | schoor bij | bijscheert | bijschoor |
| 2nd person sing. (u) | scheert bij | schoor bij | bijscheert | bijschoor |
| 2nd person sing. (gij) | scheert bij | schoort bij | bijscheert | bijschoort |
| 3rd person singular | scheert bij | schoor bij | bijscheert | bijschoor |
| plural | scheren bij | schoren bij | bijscheren | bijschoren |
| subjunctive sing.1 | schere bij | schore bij | bijschere | bijschore |
| subjunctive plur.1 | scheren bij | schoren bij | bijscheren | bijschoren |
| imperative sing. | scheer bij | |||
| imperative plur.1 | scheert bij | |||
| participles | bijscherend | bijgeschoren | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||