afscheren

Dutch

Etymology

From Middle Dutch afscheren, afsceren. Equivalent to af +‎ scheren.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈɑfˌsxeː.rə(n)/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: af‧sche‧ren

Verb

afscheren

1. (transitive) to shave off

Conjugation

Conjugation of afscheren (strong class 4, separable)
infinitive	afscheren
past singular	schoor af
past participle	afgeschoren
infinitive	afscheren
gerund	afscheren n
	main clause		subordinate clause
	present tense	past tense	present tense	past tense
1st person singular	scheer af	schoor af	afscheer	afschoor
2nd person sing. (jij)	scheert af, scheer af2	schoor af	afscheert	afschoor
2nd person sing. (u)	scheert af	schoor af	afscheert	afschoor
2nd person sing. (gij)	scheert af	schoort af	afscheert	afschoort
3rd person singular	scheert af	schoor af	afscheert	afschoor
plural	scheren af	schoren af	afscheren	afschoren
subjunctive sing.1	schere af	schore af	afschere	afschore
subjunctive plur.1	scheren af	schoren af	afscheren	afschoren
imperative sing.	scheer af
imperative plur.1	scheert af
participles	afscherend	afgeschoren
1) Archaic. 2) In case of inversion.