Jump to content

-muo

From Wiktionary, the free dictionary
See also: muo, muó, and mu'o

Lithuanian

[edit]

Etymology

[edit]

From Proto-Balto-Slavic *-mō, *-men-; compare Latvian -mens, Old Prussian -men, Proto-Slavic *-mę. From Proto-Indo-European *-mn̥, *-men-, a neuter nominalising suffix. Cognates include Latin -men, Ancient Greek -μᾰ (-mă), Old Armenian -ումն (-umn).

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): [²ˈ-muɔ]
  • Rhymes: -uɔ
  • Syllabification: -muõ

Suffix

[edit]

-muõ stress pattern 3

  1. (largely unproductive) Forms singularizing nouns from verbs.
    dė́ti (put) + ‎-muõ → ‎dėmuõ (component)
    kéisti (change) + ‎-muõ → ‎kaitmuõ (inflection)
    matúoti (measure) + ‎-muõ → ‎matmuõ (dimension)
    vaidi̇̀nti (act) + ‎-muõ → ‎vaidmuõ (role, part)

Declension

[edit]
Declension of -muõ
singular
(vienaskaita)
plural
(daugiskaita)
nominative (vardininkas) -muõ -menys
genitive (kilmininkas) -meñs -menų̃
dative (naudininkas) -meniui -meni̇̀ms
accusative (galininkas) -menį -menis
instrumental (įnagininkas) -meniu -menimi̇̀s
locative (vietininkas) -menyjè -menysè
vocative (šauksmininkas) -meniẽ -menys

Derived terms

[edit]